Ik vind de dood maar een angstig iets.
Waarom bestaat de dood?
Hoe kan ik de functie beter leren begrijpen
en daardoor mijn angst reguleren?
Nu is het soms zo ongebreideld
dat ik ervan in paniek kan raken.
Manisch bijna, zo opgewonden ben ik dan aan het praten,
de hele dag over de dood die ik dan in alles zie.

.

Wat wilt u weten?

.

Waarom de dood noodzakelijk is?
Want blijkbaar is dat zo.

.

Dankzij de dood evolueert de mens.
De dood bestaat uit verschillende niveaus.
Eerst is er de aangekondigde dood.
Men is aangekondigd te sterven,
via een medicus of via het eigen gevoelsleven.
Dat laatste is eigenlijk altijd het geval
want het gevoelsleven herkent wat de arts zegt of juist niet.
In het laatste geval kan de arts
wel iemand daarmee beangstigen
maar in het gevoelsleven is een ander weten aanwezig
en dit weten is sterker dan welke aankondiging ook.
Een andere fase is het sterven zelf.
De overgang van het aardse bestaan naar het volgende.
Sommigen nemen de tijd voor dit proces
en liggen weken op sterven,
ze gaan zachtjes elke dag iets meer weg.
Anderen sterven in veel kortere tijd.
Dan is er nog de plotselinge dood
door een of ander trauma.
Wie plotseling sterft heeft het daarna moeilijker
want de ‘aanloop’ naar de andere kant
heeft hij niet meegemaakt.
Hij moet, terwijl hij al gestorven is,
mentaal nog ’sterven’,
verwerken dat hij al dood is voor de aarde.
Dan is er de dood zelf
zoals we die als nabestaanden ervaren.
Het zien van een lichaam dat niet meer bezield is,
‘leeg’, is, zonder bewoner is achtergebleven.
De dood dient onze groei,
de reis door de evolutie
waarin we leven in en leven uit gaan
en zo ons ontwikkelen in bewustzijn.

.

Zonder dood kunnen we niet verder komen?
Dan zouden we op hetzelfde bewustzijnsniveau blijven steken?

.

Precies.
We hebben de dood nodig als een definitieve scheiding
van de aarde om zo tot onszelf te kunnen komen.

.

We kunnen op aarde niet tot onszelf komen?

.

Op aarde worden we geconfronteerd met allerlei vormen
en energieën die op ons afkomen.
De aarde is te vergelijken met een grote stad,
een drukke metropool waar alles te koop is,
waarin van alles te doen is
en waar we overstelpt worden met indrukken.
Thuis ben je in je eigen sfeer.
Daar heb je de rust die je verlangt,
de inrichting, de kleuren, de geuren en geluiden
die je zelf hebt uitgekozen,
daar heb je een eigen plekje.
Ik weet dat dit eigen plekje niet voor iedereen even perfect is,
maar het gaat om je te kunnen voorstellen
wat het verschil is tussen de sfeer in de drukke wereldstad
en de sfeer thuis.
Die verschillen meestal sterk.
Zo ongeveer is de aarde ten opzichte van de sfeer
van na je aardse leven,
als je in je eigen afstemming bent aangekomen.
Dan ben je ook op je eigen plek.
Hoe meer je je hebt ontwikkeld,
hoe fijner, vrediger en harmonischer dit eigen plekje is.
Dan wil je er op een zeker niveau niet meer van weg.

.

Dus als je gestorven bent kun je ook blij zijn
dat je niet meer naar die chaos hoeft terug te keren?

.

Zeker.
Wie al wat verder is gekomen in zijn evolutie
zal steeds minder naar de aarde verlangen.
Vergeet niet:
thuis bepaal je wie je binnenlaat,
wat je wil doen,
wat bij je hoort,
waar je je fijn bij voelt.
Hoe verschilt dit met het leven te midden van anderen
waarbij je door allerlei energieën wordt beïnvloed?

.

Waarom is er zo weinig over het leven na de dood bekend?

.

Omdat er zo weinig bekend is over het leven vóór de dood.

.

Voor de dood?

.

Het leven, wat we meemaken,
dit alles is de uitkomst van ons bewustzijn.

.

Dat snap ik niet.
Ik ben bang voor de dood.
Is dat de uitkomst van mijn bewustzijn?

.

Hoe kan het iets anders zijn?
De dood als beleving is het meest individuele
wat een mens kan meemaken.
Evenals de geboorte,
maar dan is de mogelijkheid het te begrijpen
nog niet gevormd.
Dat u bang bent voor de dood
komt niet omdat de dood zelf angst aanjaagt,
maar uw beeld ervan.
Verander het beeld van de dood
en u verandert uw angst.

.

Maar hoe doe ik dat?

.

Door te beseffen dat u naar uzelf op weg bent.
Oneindig.
Door in te zien dat u zich op een lange reis bevindt
die door vele levens is gegaan
en nog vele overgangen in groei zal beleven.
De angst voor de dood is direct verbonden
met de hechting aan de materie,
aan de mensen,
aan wat in ons leven gebeurt.
Hoe meer u zich aan dit alles hecht,
hoe moeilijker u de dood zult vinden.
Dan zult u de dood als een ontnemer zien
van alles wat u juist bij u wilt houden.
Maar wanneer u de dood kunt zien
als een grens die gepasseerd wordt
om in een ander land te kunnen komen,
vreest u de grens niet langer,
maar ziet u deze als een afronding
van een gedeelte van de reis
die u heeft afgelegd
en verheugt u zich op het volgende traject van uw reis.

.

Ik wou dat ik het zo kon zien.

.

Wat houdt u tegen?

.

Dat ik het moeilijk vind de mensen achter te laten
van wie ik hou.

.

Maar u laat niemand achter.
Iedereen waar u van houdt,
verblijft in uw innerlijk en zult u,
als dit op uw beider weg ligt, weer ontmoeten.
Dan zult u beiden uw groei beleven.

.

Waarom maakt het idee me dan nog zo droevig?

.

Omdat u de diepte mist
om de werkelijkheid van dit gebeuren aan te voelen.
Ga naar huis.
Neem uw thuis in u op.
Vermenigvuldig dit gevoel met twee
als u er zich gelukkig voelt.
Vermenigvuldig dit gevoel met vier
als u zich er zo thuis voelt dat u zichzelf kunt zijn.
Vermenigvuldig uw gevoel met zes
als u het moment beleeft waarin de tijd oplost,
de ruimte verdwijnt
en u en al het andere een eenheid zijn geworden.
Dat is wat de dood u zal brengen.

.

(c) Theije Twijnstra

Al jaren word ik achternagezeten door een ex-vriend.
Hij blijft berichtjes sturen,
staat bij mijn werk te wachten,
bij mij thuis mag hij al niet meer komen,
belt op zonder te reageren,
laat teksten achter onder mijn ruitenwisser,
allemaal heel erg creepy
en ik raak er langzamerhand uitgeput van.
Bovendien ben ik bang dat mijn huidige vriend
hem iets zal aandoen
waardoor hij in de gevangenis belandt.
Iets waar ik mijn ex voor aanzie
zodat ik op die manier ook gestraft zal worden
en weer alleen van hem kan zijn.
Is hier iets tegen te doen?
Wat kán ik doen?
Het beheerst mijn leven.
Het heeft invloed op alles wat ik doe.
Ik durf nauwelijks alleen de stad in,
voortdurend kijk ik om me heen,
ben ik op mijn hoede.
Ik voel me als opgejaagd wild.

.

Je zult een bescherming vanuit jezelf moeten opbouwen.

.

Hoe doe ik dat?

.

Je concentreert je op dat deel van je innerlijk
dat nog geheel vrij is.
Dat licht en spontaan voelt,
dat nog onbesmet is van angst en onzekerheden,
verplichtingen, verwachtingen.
Daar ga je eerst naar toe in gedachten.
Je gaat rustig ergens zitten.
Je ontspant je,
je sluit je ogen en zoekt in je gevoel naar een tijd en plaats
waar je nog geheel zorgeloos was.
Als je die plek en herinnering hebt gevonden,
kun je beginnen.
Herinner je die tijd nog?

.

Ja, gelukkig wel.
Ik was nog klein.
Ik wachtte tot mijn vader thuiskwam van zijn werk.
Ik was daar in dat ene, speciale stukje van de tuin
waar ik hem van verre kon zien aankomen op zijn fiets.
Dan zag ik zijn hand al omhooggaan en ik zwaaide terug.
Het weten van die nadering,
die zekerheid, die liefde,
dat is mijn gelukkigste herinnering.

.

Leeft je vader nog?

.

Helaas.

.

Ga terug naar die tijd en voel weer hoe je wacht op je vader.
Je ziet hem nog niet.
Je weet dat hij elk moment zichtbaar kan worden.
Neem dat moment als kern van je nieuwe wereld.

.

Nieuwe wereld?

.

Ja, je nieuwe wereld die de oude waarin je nu leeft,
zal laten verdwijnen.

.

Dat zou fijn zijn.

.

Je maakt deze herinnering elke dag groter en dieper
door het verhaal dat je maakt.

.

Verhaal?

.

Je ziet je vader aankomen nadat je eerst op hem hebt gewacht.
Je vader komt dichterbij, is dan bij je.
Je praat met hem.

.

Maar dat deed ik toen niet.
Hij tilde me op, kuste me
en ik huppelde voor hem uit.

.

Maar nu ga je deze herinneringen herschrijven.
Nu ben jezelf veranderd
en ga je met je vader spreken.
Je vraagt hem wat je moet doen
om zo blij als nu te kunnen blijven.
Je luistert naar de raad van je vader.
Misschien krijg je niet meteen antwoord, maar je houdt vol.
Je weet dat je vader je hierbij kan helpen.

.

Ik ben dus ouder dan toen?

.

Je bent nog jong maar met een bewustere houding.
Wacht tot je een aanwijzing van je vader krijgt.
Als dit gebeurt,
dan vertel hem de volgende keer als je dit verhaal beleeft,
van je actuele leven.
Van je angsten en je zorgen.
Zo zul je samen met je vader
tot een andere reactie komen dan die je nu beleeft.

.

Maar dat zal niets veranderen!
Mijn ex trekt zich van niemand wat aan.

.

Daarom is het belangrijk dat jij wél verandert.
Je verandert doordat je je angst langzaam leert achterlaten
en je vertrouwen daarvoor in de plaats te stellen.

.

Vertrouwen?
Maar dat heb ik helemaal niet.
Het lijkt wel of niemand hier iets op weet.
Ik heb echt het gevoel dat ik er helemaal alleen voor sta.

.

Dat is ook zo.
Maar dat moet je niet langer als een onrecht zien
maar als een noodzakelijkheid
om grondig te kunnen veranderen.
Je vader helpt je hierbij.

.

Was het maar waar dat hij nog leefde.

.

Ga in gedachten terug naar deze onbezorgde herinnering.
Gebruik de beelden die je nog weet,
activeer de relatie met je vader,
vraag hem om raad.
Hij zal je helpen om in een andere gemoedstoestand te komen.
De invloed van anderen wordt grotendeels bepaald
door de kwaliteit van onze reacties.
Hoe vrijer en zelfstandiger wij kunnen worden
hoe minder de ander ons kan raken.

.

Waarom moet mij dit overkomen?

.

Vraag dat aan je vader.
Leg al je vragen aan hem voor.

.

Ik denk door mijn eigen eenzaamheid.
Alleen bij mijn vader voelde ik me veilig, vrij, helemaal mezelf.

.

En nu voel je je het tegenovergestelde.
Dit betekent dat je je nu aan de andere zijde
van hetzelfde spectrum bevindt.
Waar je eerst door vrijheid werd gedragen,
zul je dit nu zelf moeten veroveren.
Je zult alle moeite en inzet moeten tonen
wil je vader nu nog iets voor jou kunnen doen.
Zoals hij toen jou droeg,
zo zul je nu eerst jezelf moeten dragen
voordat hij je kan helpen met zijn raad en rust.
Het leven dat je nu leidt,
gevangen als het is,
dient om je te bevrijden.
Geloof niet in wat er gebeurt.
Geloof in de functie die het voor jouw groei bezit.

.

(c) Theije Twijnstra

Wat is de rol van andere mensen in je leven?

.

Ze laten je aan jezelf zien.

.

Dat begrijp ik niet.
Ze kennen me vaak niet en toch laten ze mezelf zien?
Hoe bedoelt u dit?

.

Elk mens roept een reactie bij je op.
Het leren kennen van je reacties ontsluiert wie je bent.

.

Sommige mensen vind ik hoogst irritant.
Wat ontsluieren ze van mij?

.

Dat ze je weten te raken
en wel zo dat je er boos of gefrustreerd van wordt.
Het betekent dat je geen mogelijkheden hebt
daar een antwoord op te geven
dat vanuit vrijheid is ontstaan.
Je reacties zijn nog gevangen.

.

Gevangen?

.

Ja, gevangen in ergernis. In frustratie.

.

Maar als ik wel vrij zou zijn in mijn reactie op deze mensen,
hoe zou ik dan reageren?

.

Dan zou je hun gedrag doorzien.
Dan zou je opmerken dat ze er op uit zijn
anderen te tergen en daar genoegen aan te beleven
.

.

Ja, dat zou ik graag kunnen.
Zo ontspannen reageren dat ik alles kan zeggen wat ik wil…
Hoe bereik je dat?

.

Door je ergernis te ontrafelen en te leren doorgronden.
Waarom voel je je machteloos tegenover die mensen?

.

Omdat ze… ze zijn zo glad, zo onaanraakbaar.
Net alsof ze al een voorsprong op je hebben
als ze hun cynische opmerkingen maken.

.

Ze hebben ook een voorsprong.

.

Hoe dan?

.

Doordat ze door hun manier van doen weten
dat anderen zich daar ongemakkelijk onder voelen.
Ze hebben er een vaste gewoonte van gemaakt
om op die specifieke manier met mensen om te gaan.

.

Waarom?

.

Omdat ze op die manier de situatie onder controle hebben.
Het is een vorm van bescherming
in de vorm van cynisch en agressief gedrag.

.

Wat willen ze dan beschermen?

.

Precies, dat is de goede vraag.
En daarmee ook de juiste reactie op hun gedrag.

.

Hoe bedoelt u?

.

Wanneer je zo’n cynisch iemand ontmoet,
dan realiseer je je dat deze zich wil beschermen.
Wat je ziet is angst in de vorm van cynisme.
Wanneer je niet meer op de vorm leert reageren
maar op de achterliggende reden gericht bent,
zul je je minder gefrustreerd gaan voelen.

.

Hun manier van optreden is vaak heel overtuigend.
Ze zijn al begonnen voordat jij je wat dan ook kunt realiseren.
Ze hebben de deur nog niet geopend
of ze stralen al hun controle en overmacht uit
over de ruimte en iedereen die daar is.

.

Zo denk je er nu over op basis van je ervaringen.
Je zult je er ook op moeten voorbereiden.
Je zult je moeten realiseren dat deze mensen zich verschuilen
achter hun grote mond,
hun intimiderende gedrag.
Je zult door deze presentatie heen moeten leren zien.

.

Dat vind ik heel moeilijk.
Het is niet alleen de presentatie,
het is ook de sfeer die meteen ontstaat
als zo’n iemand binnenkomt.

.

De sfeer is het gevolg van het geloof
dat de anderen aan dit gedrag verlenen.
Het komt er op aan je ongeloof te oefenen.
Geloof dit gedrag niet.
Geloof geen enkel gedrag dat angstig maakt,
intimiderend, onverschillig
of op een andere manier disharmonisch is.
Geloof het niet.
Het is een facade.
Een bescherming die is aangebracht.
Zie deze bescherming.
Zie dat deze mensen bang zijn, onzeker,
zichzelf overschreeuwend.
Zie dit alles vanuit een grote kalmte.
Omdat je weet dat het niet waar is.

.

Ik weet niet of ik dit kan.
Zo sterk voel ik me ook niet in mijn schoenen staan.

.

Dan laat je nog een poosje intimideren,
ergeren, tot je wel de motivatie hebt jezelf aan te pakken.
Blijf niet hangen in een onbeslistheid.
Dat is de meest onproductieve manier om verder te komen.
Durf een keuze te maken.
Een keuze maakt duidelijk wat je doet.
Als je blijft hangen in besluiteloosheid en klagen
ontneem je jezelf de kans om duidelijker te beleven
wat je overkomt.
Als je beslist: ik voel me nog niet sterk genoeg
om verder dan dit gedrag te kunnen zien,
dan beleef de frustratie op een dieper niveau.
Dan voel hoe dat gedrag je steeds verder in het nauw brengt.
Hierdoor zul je sneller leren begrijpen
dat het nooit om de ander gaat
maar altijd om jezelf.
Jij bent degene die kiest.
Ook je reacties zijn keuzen.
Alles wat je doet is een keuze.
Hoe scherper je dit leert aanvaarden,
hoe sneller je jezelf kunt bevrijden
van onaangename anderen
die in wezen niets anders doen
dan jouw ontwikkeling
in onafhankelijkheid te activeren.

.

En hoe zit het dan met mensen
met wie je juist heel goed overweg kunt?

.

Met hen vier je de overwinningen
die in jullie innerlijk hebben plaatsgevonden.

.

(c) Theije Twijnstra

Steeds meer mensen zijn alleen.
Je ziet het om je heen.
Wat is daar de betekenis van?

.

Ben jij alleen?

.

Ik ben ook single.
Heb er verder geen moeite mee,
maar merk wel dat velen ermee worstelen.
Alsof er geen geschikte partners meer zijn.
Waarom is dit?
Zijn mensen zo veel kritischer geworden ten opzichte van elkaar?
Of is het iets anders?

.

De alleenheid van veel mensen
laat de overgang zien tussen twee perioden.
De periode die geweest is
en waarin het huwelijk als ‘heilig’ werd gezien
en de tijd die komen zal
waarin een nieuwe harmonie
tussen partners beleefd zal kunnen worden.
De vele singles maken deze overgangsperiode zichtbaar.
Ze willen niet meer op de oude manier
met elkaar omgaan maar hebben nog te weinig ervaring
opgebouwd met het nieuwe model
waarin gelijkwaardigheid, harmonie, individualiteit
en authenticiteit de pijlers zijn
waarop dit samenleven is gebaseerd.

.

Het oude traditionele huwelijk
met zijn vaste patronen en verwachtingen verdwijnt.
Dat snap ik.
Maar dat nieuwe model, hoe ziet dat eruit?
Wat is daarin veranderd ten opzichte van het oude model?

.

Een gelukkig stel komt voort uit een gelukkig individu.
Het oude model is vooral gericht
op het gelukkig maken van de ander,
waarbij de een meestal een meer dienstbare rol vervulde
en de ander vooral financieel voorzienend was.
In het nieuwe model zorgt men niet meer voor elkaar
maar voor zichzelf op zo’n manier
dat de ander dit als voorbeeld ter harte neemt.
Men leert van elkaar omdat men op het leren is gericht.
Het belangrijkste doel is niet langer of de ander gelukkig is
maar of men zelf gelukkig is.
Dit klinkt egoïstisch en dit zou het in het oude model ook zijn.
In het nieuwe samenleven is deze individualiteit
echter een voorwaarde om elkaar te kunnen stimuleren tot groei.
Men is bij elkaar om te groeien in echtheid.
Men let minder op elkaar en meer op zichzelf.
De kracht van dit model bestaat eruit
dat gelijkwaardigheid de basis moet zijn
of het werkt niet.
Deze gelijkwaardigheid gaat heel ver,
en is rechtstreeks het gevolg van de actieve deelname
aan de eigen ontwikkeling.
Wanneer de een zich wel ontwikkelt en de ander niet,
omdat deze te lui of te gemakzuchtig is
of te veel gericht op het materiële deel van het bestaan,
dan groeit dit stel snel uit elkaar.
Het evenwicht bevindt zich in dit nieuwe model
in de wederzijdse individualiteit die beleefd wordt
en waartoe men elkaar inspireert.
Men stuwt elkaar tot persoonlijke groei en bevrijding
en juist dit vormt de samenhang van deze relatie.

.

Heeft men elkaar dan niet meer nodig?

.

Nodig hebben is een kenmerk van het oude model.
Hoe minder je elkaar nodig hebt,
hoe sterker de mens wordt die dan ontstaat.
Zolang je elkaar nodig hebt,
kies je niet vrij voor elkaar,
er zit een gedwongenheid in deze keuze.
Hoe vrijer de keus kan zijn
om met elkaar om te gaan,
hoe hechter de relatie is.
Nu is het vaak zo dat mannen en vrouwen
op een eenzijdige manier met elkaar omgaan.
Deze eenzijdigheid wordt veroorzaakt door het oude model,
voortgekomen uit de cultuur, de opvoeding,
kortom ontstaan door patronen waarin veel dingen vastlagen
en nog steeds vastliggen.
Seks bijvoorbeeld.
Veel mannen willen vaker seks dan hun vrouwen.
Ze begrijpen niet waarom zij na de verliefdheid
steeds minder behoefte heeft.
Voor vrouwen is seks een onderdeel van het geheel,
voor mannen is het een geheel van zichzelf.
Dit verschil lost op in het nieuwe model.
De man heeft begrepen dat zijn behoefte aan seks
gekoppeld was aan zijn gebrek aan uitdrukkingsvermogen.
Hoe beter hij zich kan uitdrukken,
hoe meer hij zijn gevoelsleven kan openbaren en leren kennen
waardoor de eenzijdigheid van zijn vroegere expressie
veel gelaagder en interessanter kan worden.
De vrouw die deze gelaagdheid in belangstelling,
in levensdeelname en in alle andere uitingen meemaakt,
vindt deze man veel aantrekkelijker
dan de ouderwetse en eenzijdig op seks gerichte persoon.
Mannen en vrouwen worden qua gevoelsuiting
meer een eenheid waardoor ze elkaar op vele manieren
beter kunnen verstaan.
De man is een minnaar, een broer, een vriend,
een vader en een vreemde.
De vrouw is een minnares, een vriendin, een zus,
een moeder en een onbekende
en daardoor delen ze het individuele
en bejegenen elkaar met respect en genegenheid,
creativiteit en veelzijdigheid.

.

Het klinkt als een sprookje.

.

Begrijp daarom waarom er nu nog zo veel singels zijn.
Ze willen niet meer terug naar het oude model.
Zodra ze dit oude model opmerken in een relatie
maken ze dat ze wegkomen.
Maar omdat er nog niet zo veel mensen zijn
die al tot dit gevoelsniveau zijn ontwikkeld,
beleven velen een periode van alleenheid.
Een overgangsfase die noodzakelijk is
om de bruid of bruidegom te kunnen zijn
voor het nieuwe, onafhankelijke samenzijn.

.

(c) Theije Twijnstra

Wat is wijsheid?

.

Dat je het juiste op het goede moment doet.

.

Hoe kom je in die staat?
Ik wil graag wijs worden.

.

Je wilt graag indruk maken.

.

Is dat het?
Alleen een verlangen om te imponeren?

.

Als je iets graag wilt verlang je ernaar.
Als dit wijsheid is,
verlang je met je wijsheid indruk op anderen te maken.

.

Ook als je ze alleen maar wilt helpen?

.

Ook dan.

.

Waarom?

.

Omdat wijsheid van zichzelf is.
Het kenmerk van wijsheid
bestaat uit haar onpersoonlijke werkelijkheid.
Ze zegt geen dingen om indruk te maken,
dat zou alleen maar ijdel zijn
en door sommige goedgelovigen worden bewonderd
en door anderen worden aangevoeld
als nep, niet waarachtig.
Wijsheid daarentegen is en blijft van zichzelf
en staat los van de verlangens
van degene die het overbrengt.

.

Waaraan kun je wijsheid herkennen?

.

Aan de eenvoud.
Wijsheid kan diep zijn als werking
maar de vorm waarin het gebracht wordt
is altijd eenvoudig.
Eenvoud is de uitkomst van wijsheid.

.

Eenvoud?
Bedoelt u dat het simpel is?
Gemakkelijk te begrijpen voor iedereen?

.

Eenvoud is de uitkomst van vele achterlatingen.
Wie iedere keer iets achterlaat wordt steeds eenvoudiger.
Hij wordt niet simpeler
en het is ook niet dat iedereen hem begrijpt,
vaak zelfs niet,
omdat eenvoud tegen vele vaste gewoonten juist ingaat.
Daarmee is eenvoud iets zeldzaams.
Er is veel uitleg voor nodig om de kracht van eenvoud voorstelbaar te maken.
Deze hoeveelheid uitleg illustreert de verwijdering
die velen beleven ten opzichte van eenvoud.
Een eenvoudig leven is onopvallend,
diep, gezegend met vele kleine wonderlijke ervaringen.
Wie het beleeft,
voelt hoe ingewikkeld velen hun leven maken
en dat ook zo willen houden.

.

Wat verstaat u onder een eenvoudig leven?

.

Dat je doet wat je gevoel je laat weten.

.

Is dat mogelijk?

.

Waarom niet?

.

Omdat de maatschappij zo veel van je verlangt.
Ze verlangt dat je deelneemt,
consumeert, medeplichtig bent.
Je moet de hypotheek betalen,
je gezinsleven,
alles is duur en daardoor verre van eenvoudig.

.

Alles wat u opnoemt is de uitkomst
van keuzen die worden gemaakt.
Wanneer iemand zegt:
‘maar daar heb ik helemaal geen tijd voor!
Ik ben al blij als ik ’s avonds even achterover kan zitten
en niets meer hoef.
Ik kan er echt niks meer bij hebben!
Laat staan om over mezelf na te denken,’
dan is dat het verweer van iemand
die de ingewikkeldheid van het bestaan aanvoelt
maar weigert er iets aan te veranderen.
Het bevalt hem,
evenals het bijbehorende klagen erover.
Eenvoudige mensen zoeken naar een verandering
zodra ze merken dat ze te ingewikkeld leven,
dit is: onnatuurlijk leven.
Ze laten het niet verder doorgaan en uitgroeien
maar handelen direct.
Daarmee is uitstel niet eenvoudig.
Maar al het directe handelen is niet gelijk aan eenvoud.
Dat kan ook impulsiviteit zijn
of roekeloos reageren.
Het geheim van eenvoud bevindt zich in het motief:
‘ik voel dat ik kan groeien,
sterker, intelligenter en levenslichter kan worden.’

.

Eenvoud ontstaat door achterlaten, zegt u.
Maar achterlaten doe je niet zomaar.
Hoe weet je of je iets kunt achterlaten?
Dat je niet reageert of iets forceert,
maar dat het op het juiste moment gebeurt?

.

Dat voel je.

.

Wat voel je dan?

.

Je voelt dat het tijd is verder te gaan.
Je sluit een fase af.
Daarna voel je je waarachtiger.
En daarmee eenvoudiger.
Het overbodige in je leven is een last
die steeds zwaarder wordt als je er niets aan doet.
Je sleept deze last als een zak zand
die over de natte bodem wordt meegetrokken.
Het zand wordt doordrenkt met water.
Al het overbodige in je leven wordt zwaarder en zwaarder
tot je bij een moment komt
waarop je merkt hoe slepend je leven is geworden,
alles voelt zwaar en vertraagd.
Je gevoel zegt dan:
‘het is tijd deze relatie te stoppen.’
Of: ‘het s tijd ander werk te zoeken.’
Of: ‘het is tijd op een andere manier te leven.’
Wie durft, zal daarna de eenvoud ervaren.
Wie niet durft zal daarna de moedeloosheid,
de teleurstelling en het cynisme beleven.

.

Zijn er nog meer kenmerken aan wijsheid?

.

Ja.
Dat is de verbondenheid met de kern.

.

Hoe bedoelt u dat?

.

Verbonden te zijn met de kern
houdt in dat je op zoek gaat naar het ontstaan der dingen.
Waar begint iets?
Dat je teruggaat naar dat punt
waar je nog niet eerder was teruggekeerd.

.

Waarom is dat zo belangrijk?

.

Verbonden te zijn met de kern
betekent dat je vanuit dat gevonden centrum leert opbouwen.

.

Kunt u daar een voorbeeld van geven?

.

Je maakt iets mee.
Je denkt: waarom gebeurt dit?
Je eerste gedachte is:
het komt door de ander.
Of door een oorzaak buiten mij.
Dat wordt als eerste oorzaak aangewezen.
Maar waarom gebeurt het mij?
Een volgende oorzaak wordt gevonden.
Omdat je al verschillende keren
een waarschuwing had gehad waar je niets mee gedaan hebt.
Nu kun je er niet langer omheen.
Je gaat op zoek naar de volgende oorzaak:
wat moet ik hiervan leren?
Enzovoort.
Van oorzaak naar oorzaak gaan,
betekent dat je de kern steeds dichter nadert.
Hoe kernachtiger je antwoorden worden,
hoe groter de verandering,
de groei kan worden.
Wie deze weg durft te gaan,
zal steeds meer de eigen deelname
aan zijn leven gaan ontdekken.
Waar hij deze vindt,
kan hij eenvoudiger worden
door de gevonden oneigenlijkheden achter zich te laten.

.

Ik begrijp dat wijsheid iets is
dat alleen na lange, lange tijd kan ontstaa
n.

.

Verlang net naar wijsheid.
Verlang naar wat mogelijk is en maak dat waar.
Meer wordt van niemand gevraagd.

.

(c) Theije Twijnstra

Hoe leer je jezelf kennen?

.

Door je leven als een doorgaande studie te benaderen.
Een studie van jezelf.

.

Het leven is een studie?
Dus ik moet me niet op mezelf richten maar op het leven?

.

Het leven omringt ons met gebeurtenissen.
Op deze gebeurtenissen geven we een reactie.
Door ons te richten op gebeurenis én onze reactie
leren we onszelf beter begrijpen.
Vooral dan wanneer het leven moeilijk is.

.

Waarom vooral dan?

.

Omdat dan onze meest kwetsbare zijden naar voren komen.
We voelen ons bedroefd, angstig, alleen, kwaad
of welke reactie we ook beleven,
en het is deze reactie die ons geheel in beslag neemt,
bestuurt, in de war brengt.
Waarom juist die reactie?
Waarom zo sterk?
Wat wordt aangeraakt?
Dat zijn de vragen die dan gesteld kunnen worden.
Het moeilijke is:
we zijn emotioneel van slag
en tegelijk moeten we ons concentreren op de vraag
en openstaan voor het antwoord.
Voor de meesten is dit te veel gevraagd.

.

Het lijkt me ook heel moeilijk om te studeren
als je overmand wordt door verdriet of boosheid.
Is dit mogelijk?

.

Dit is mogelijk als je in staat bent
afstand te nemen van je emoties
en tegelijk open te staan voor onderzoek.
Afstand nemen van emoties lukt velen wel.
Er ontstaat een onderdrukte staat van aanwezigheid.
Men houdt zich in, reageert niet, men is zakelijk,
afstandelijk in de hoop alles onder controle te houden.
Dit is de zogenaamde professionele afstandelijkheid.
Voor het onderzoek van jezelf
is echter een andere benadering nodig:
de openheid voor wat er zich actueel in je afspeelt.
Daarvoor moet je uitgerust zijn
met een diep verlangen naar authenticiteit.
Wat je gebeurt, hoe indringend en verstorend ook,
valt in het niet bij wat je erdoor kunt leren.
Het is deze gevoelshouding
die een innerlijke vrijheid nodig heeft
die velen nog niet hebben opgebouwd.
Ze kunnen deze tweedeling in zichzelf nog niet toepassen.
Steeds steekt de emotie de kop op
en neemt hun gedachten weer over.

.

Ik probeer het zo goed mogelijk te begrijpen.
Ik ben verdrietig, verward,
mijn leven is door een plotselinge gebeurtenis verstoord,
volledig overhoop gehaald.
U zegt:
dat is het beste moment het om het onderzoek te beginnen.

.

Het proces verloopt per keer anders.
U begint.
U vraagt zich af: dit is nu mijn leven.
Alles is overhoop gehaald.
Ik voel me ellendig.
Ik weet niet waar ik het zoeken moet.
Waarom ben ik zo van slag?

.

Die vraag is gemakkelijk beantwoord:
door de actuele omstandigheden.

.

Maar waarom op deze heftige manier?
Waarom zo volledig ontregeld?

.

Omdat mijn hele leven er ineens totaal anders uitziet.

.

Het onverwachte raakt u aan
en laat u zien waar u nu bent.
U bent kwetsbaar.
U bent geborgen in patronen en doorgaande herhalingen
en die zijn ineens verbroken.
U stelt uzelf de vraag:
waarom maakt deze verandering me zo van streek?

.

Maar dat is toch evident!

.

Nee. Er is niets vanzelfsprekend
als je je jezelf wilt leren kennen.
De meesten reageren zoals u net deed.
Ze begrijpen je verwarring,
ze bevestigen je in je wanhoop.

Ze geven je gelijk in je zelfbeklag.
Maar vergeet dit alles en stel jezelf de vraag:
ben ik nu een ander dan gisteren,
toen alles nog normaal was?
Nee, ik ben dezelfde.
De omstandigheden zijn gewijzigd,
maar ik ben dezelfde.
Waarom laat ik me zo veranderen door de omstandigheden?
Ben ik mijn omstandigheden
of zijn de omstandigheden de uitklank van mijn bestaan?

.

Ho ho, wat zegt u daar allemaal.
Ben ik mijn omstandigheden
of zijn deze de uitklank van mij?
Alleen de vraag is al ingewikkeld, laat staan het antwoord.

.

Waar het om gaat is dat u voor uzelf de vragen stelt.
Het zijn uw formuleringen
die naar uw antwoorden leiden, niet de mijne.
Het enige dat telt
is dat u zich tijdens moeilijke levensmomenten
leert los te maken van vaste, meestal overgenomen,
cultureel beïnvloede gedragingen.
Zolang de reacties vastliggen,
blijven de gebeurtenissen zich herhalen.
De relatie tussen omstandigheden
en de persoon die het betreft,
kan alleen ontrafeld worden door de betreffende persoon.
Wie dit verband voelt,
kan ermee aan de slag.
De anderen zullen nog meer gebeurtenissen nodig hebben
voordat ze in staat zullen zijn zich te bevrijden
van hun vaste reacties op hun omstandigheden.

.

Het gaat dus om het losmaken
van je vastgeroeste reacties op je omstandigheden ?

.

Omstandigheden en mens zijn twee fasen
die als afzonderlijke grootheden gescheiden moeten worden.
De omstandigheden zijn tot vorm gekomen delen van onszelf.
Deze willen ons iets duidelijk maken.
Wanneer we de taal van de omstandigheden leren begrijpen
als de taal van de uitvergroting
van onze eigen mogelijkheden tot groei,
zullen we de omstandigheden niet meer letterlijk nemen
maar als boodschappers leren interpreteren.
Boodschappers van onze innerlijke gesteldheid
die op dat moment wordt getoetst.

.

Het lijkt me moeilijk om bij het graf van je kind
jezelf te onderzoeken.

.

U moet het eens proberen.
Vele valse ideeën zullen u worden getoond.
Vele illusies zullen worden doorschenen met een dieper besef.
Begrijp dat de meeste mensen elkaar vinden
in wederzijdse zwakheden
en dat maar zelden op elkaars kracht
en mogelijkheden wordt gewezen.
Juist aan het graf,
juist bij de omgewoelde aarde,
juist wanneer uw wereld ontheemd voelt,
u zich geen raad meer weet,
juist dan zal degene die zichzelf onderzoekt

een thuis leren kennen waarvan hij het bestaan
nooit eerder had vermoed.

.

(c) Theije Twijnstra

Mijn kindje zal binnenkort sterven.

.

Hoe weet u dat?

.

Naast de medische prognose voel ik het ook.
Al voordat de diagnose gesteld was,
wist ik dat het niet meer beter zou worden.
Ik was voorbereid op de uitslag van het onderzoek.
En ik heb er vrede mee.

.

Hoe oud is uw kind?

.

Zes jaar.
Ik zie dat het veel pijn heeft.
Eigenlijk heeft het maar een paar gelukkige,
dat wil zeggen, pijnloze jaren gehad.
Ook daarom heb ik er vrede mee.

.

En uw partner?

.

Dat is het probleem.
Hij wil alle medische trajecten bewandelen die er zijn.
Koste wat kost wil hij ons kindje behouden.
Hij verwijt me dat ik geen moederliefde heb
door niet zoals hij te reageren.
Maar ik beleef het anders dan hij.
Ik heb een groot vertrouwen in een leven na de dood.
Mijn man in het geheel niet.
‘Er is niks na de dood.
Eenmaal dood ben je weg,’ is zijn overtuiging.
‘Er blijft niets van je over.’
‘Maar denk aan het kind,’ zeg ik dan.
‘Zie je niet dat het lijdt?
Hoeveel pijn moet hij dan ondergaan?’
‘Daarom juist,’ reageert hij.
‘Aan die pijn wil ik iets doen.
En het enige wat ik kan doen
is die dokters onder druk zetten nog harder na te denken.’
Het drijft ons uit elkaar.
Dat voel ik ook.
Ik vind hem egoïstisch.
Hij vindt mij een slechte moeder
omdat ik niet voor mijn kind opkom.
Hoe kan ik mijn man hierin bereiken?

.

Uw man is onbereikbaar omdat hij geconcentreerd is
op het behoud van zijn kind.
Dat is zijn enige doel.
Hij heeft daar alles voor over.

.


Dat zegt hij ook.
‘Al moeten we ons huis verkopen
omdat een dokter in Siberië ons wel kan helpen,
dan doe ik dat.’
‘Heb ik ook nog iets te zeggen?’
vraag ik dan.
‘Maar dat wil jij toch ook?’

.

Hoe reageert uw kind?

.

Dat is heel rustig onder alles.
Het verdraagt, klaagt niet.
Gaat op in zijn computerspelletje.
Hij leeft in een eigen wereldje.

.

Weet het dat het doorgaat?

.

Ja.
‘Ik ga dood hè mama,’
zei hij ineens terwijl hij doorspeelde.
‘Ja,’ zei ik. ‘Jij gaat dood.
Eerder dan papa en mama.
Zelfs eerder dan oma.’
‘Dat weet ik,’ zegt hij onverstoorbaar doorspelend.
‘Weet je wel wat dood zijn is?’
‘Dan ben je in jezelf,’ zei hij.
‘Dan kan er helemaal niets meer verkeerd gaan.’

.

Het is duidelijk dat uw kind en u elkaar verstaan
en innerlijk verbonden zijn.
Uw man staat buiten deze band.
Hij is de ‘nieuweling’ in dit verband.
Zou hij uw zoon ook al hebben gekend
vanuit andere tijden dan zou hij dezelfde rust ondervinden
en niet in strijd zijn met het leven, met zichzelf.

.

Ik zie dat mijn man doodongelukkig is.
Ik hoor hem wel huilen,
maar als ik hem wil troosten,
duwt hij me weg.
Hij is niet bang, zegt hij dan.
En ook niet verdrietig.
Alleen kwaad.

.

Uw man voelt dat hij gaat verliezen.
Als u hem wilt bereiken
zult u alleen een kans hebben
door hem met rust te laten.
Probeer hem niet te overtuigen.

Overleg met uw kind hoe u uw man rustiger kunt maken.
Kinderen hebben vaak goede ideeën
in moeilijke omstandigheden.

.

Ik zie dat mijn man alleen maar met rode ogen
naar me kijkt.
Hij koopt steeds grotere cadeaus.
‘Dan leid ik hem zo veel mogelijk af,’
is zijn idee.

.

Vraag uw kind om met zijn vader te praten.
Zeg tegen uw kind: ‘papa is bang jou te verliezen.’

.

Is dat wel verantwoord?

.

Waarom niet?
Uw kind is sterker dan u en uw man samen.

.

Hoe weet u dat?

.

Dat leid ik af uit zijn antwoord.
Dit antwoord getuigt van een diep gevoelsleven,
van vertrouwen en innerlijk weten.
Het sterft niet voor niets zo jong.

.

Wat bedoelt u?

.

Het is klaar met zijn aardse kringloop.
Laat uw kind met uw man praten.

.

Klaar met zijn aardse kringloop?
Dus het is de bedoelde tijd?

.

Dat is het.
Zie naar uw kind.
Zie naar zijn verdraagzaamheid,
zijn kalmte, zijn vertrouwen in wat op hem afkomt.
Dit kind weet en dit weten is nog vrij
en onbelast met wereldse vervormingen
van het gevoelsleven.
U sluit hier op aan.
Anders had u nooit zoveel draagkracht
en aanvaarding kunnen opbrengen.
U kunt uw man nu niet bereiken.
Hij ziet u als zijn gelijke
maar u regeert zo anders dan zijn wereldbeeld
dat hij dit niet begrijpt.
Maar uw kind kan hem wel bereiken.
Niet met rationele argumenten
maar met de directheid van het gevoelsleven.
Daartegen is niemand bestand.

.

Mijn kind zal mijn man wel kunnen bereiken?

.

Ja.
Uw kind zal precies dat zeggen
wat uw man nodig heeft.
Eenvoudig, direct, diep.
Uw man zal dit voelen,
er zijn strijd mee voeren
maar wel tot meer vrede komen.

.

Ik herinner me ineens wat mijn kindje tegen mijn man zei.
Hij zei: ‘papa, niet bang zijn.’
Mijn man was in huilen uitgebarsten
en mijn zoontje heeft hem getroost.
Ik dacht nog: wie is hier nu de vader?

.

Vraag hem papa te troosten.
Zeg hem dat papa verdrietig is en alleen.
Meer hoeft niet.
Wat mogelijk is, zal gebeuren.
Begrijp ook dat de relatie tussen u en uw man
nu doorschijnend wordt.

.

Wat bedoelt u daarmee?

.

Dat het er op aan komt
hoe sterk deze relatie in werkelijkheid is.
Als uw zoontje met uw man heeft gepraat,
ga dan zelf met uw man praten.
Wijs hem op het risico
dat jullie uit elkaar kunnen groeien.
Vraag hem te vechten voor een levende toekomst.
Niet voor een oude angst
die alles wil houden zoals het altijd is geweest.

.


(c) Theije Twijnstra

Sommige mensen presteren het
onder moeilijke omstandigheden toch opgewekt te blijven.
Hoe doen ze dat?
Is daar een verklaring voor
of is het een kwestie van opvoeding en goede genen hebben?
Dan zie ik ze zo leven en dan denk ik:
dat zou ik nooit kunnen.
Zo licht, zo ruim,
zo opgewekt terwijl de problemen er niet om liegen.
Wat is dit?
Is dit geluk?
Of gaat het hier om iets anders?

.

Veerkracht en levensblijheid
zijn het resultaat van een lange innerlijke opbouw.
Wat u ziet is het eindresultaat van een lang proces,
vergelijkbaar met een indrukwekkend pianospel.
Ook dit lijkt zo licht en gemakkelijk af te gaan,
maar de lange uren studie,
inzet en volharding zijn er wel aan voorafgegaan.

.

Hoe bouwt men deze levenshouding op?
U zegt door inzet en volharding, dat snap ik.
Maar hoe ziet dat er in de praktijk uit?

.

Waar worstelt u zelf mee?

.

Ik?

.

Ja, u.
Wat vindt u moeilijk om mee om te gaan?

.

Als er iets met mijn kinderen zou gebeuren,
zou ik dit heel lastig vinden.

.

Dat is hypothetisch.
Ik bedoel, waar worstelt u nu mee?

.

Nu?

.

Ja, wat vindt u moeilijk om mee om te gaan?

.

De onverschilligheid van mensen in het algemeen.

.

Heeft u daar een voorbeeld van dat u persoonlijke aangaat?

.

Ik had het liever niet over mezelf gehad.

.

Maar u bent met alles verbonden.
Het is onmogelijk het niet over u te hebben
als ik u iets wil duidelijk kunnen maken.

.

Ik voel me nogal alleen in mijn huwelijk.

.

En hoe gaat u daarmee om?

.

Ik probeer het zo goed mogelijk op te vangen
zodat de sfeer in huis goed blijft.

.

Dus u lijdt in stilte?

.

Nou, lijden, dat klinkt wel heel zwaar.

.

Hoe zou u het noemen?

.

…ja, een beetje eenzaam,
maar direct erna denk ik dan:
wat zit ik te zeuren!
Ik heb alles, het ontbreekt me aan niets en als ik zie hoe…

.

… er ontbreekt u wel wat.

.

Nou ja, misschien.
Ik wil er liever niet over praten.

.

Waarom niet?

.

Omdat je het jezelf ook moeilijker kunt maken.

.

U houdt het met zwijgen en wegdrukken onder controle?

.

Dit klinkt ook al weer zo cru.
U zet het iets te zwaar aan.

.

U bent niet eenzaam?

.

Soms.
Soms denk ik:
het had zo veel gezelliger kunnen zijn.
Waarom altijd aan het werk?
Waarom altijd moe?
Waarom altijd lange uren achter allerlei apparaten?

.

Spreekt u hem daar weleens op aan?

.

Soms.

.

Wat zegt hij dan?

.

Ik vraag hoe het met hem gaat.
Goed, zegt hij dan.
En weg is hij weer.
Dan denk ik: ik stel me aan.
We hebben het toch goed.
Dan ga ik iets doen
en raakt het weer op de achtergrond.

.

U vraagt hoe het met hem is.
Zegt u ook hoe het met u is?

.

Nee.

.

Nee, want u hoopt dat hij dit zal vragen
omdat u met uw vraag een voorzet heeft gegeven.

.

Ja, eigenlijk wel.
Dat is waar.
‘t Gebeurt alleen niet.

.

Houdt u nog van uw man?

.

Dat vind ik moeilijk.
Wat is houden van?
Hij is de vader van mijn kinderen.
Hij zorgt goed voor het gezin.
We komen niets te kort.

.

Houdt u van uw man?

.

Dat heeft u al gevraagd.

.

Ik vraag het nog een keer.

.

Ik wil daar niet te diep op ingaan.

.

Ik zal u zeggen hoe ik u zie
en daarna de relatie tot uw vraag uitleggen.
U bevindt zich aan de vooravond van veel veranderingen.
Deze veranderingen beangstigen u.
U wilt het liefst dat alles blijft zoals het is.
Toch voelt u ook de onvermijdelijkheid der dingen.
Het is deze dreiging die u zo lang mogelijk
van u wil houden door nergens op in te gaan.
U voelt iets aan, maar drukt het meteen weer weg.
U brengt iets naar voren maar zwakt het direct erna weer af.
Zo houdt u zichzelf boven water
maar het vraagt steeds meer inspanning dit vol te houden.
In plaats van op weg te gaan en te verkennen wat in u leeft,
waarom u zich verwijderd voelt van uw man,
waarom u wel of niet meer van hem houdt,
al dit houdt u op afstand omdat het uw veiligheid aantast.
Toch zal eens de tijd komen dat u gedwongen zult worden
uw levensomstandigheden onder ogen te komen.
U dwingt uzelf ertoe.
Chaos, verwarring, onzekerheid,
ze zullen u door elkaar schudden en losmaken van uw oude patronen.
Daarna, wanneer de emotionele stofwolken zijn opgetrokken,
er weer een levensrust in u terugkeert,
kijkt u verwonderd om.
Wat u dan denkt en beseft is een eerste steen
die u zult neerleggen voor de opbouw van het geluk dat u zoekt.
Strijd na strijd levert de mens
en na elke overwinning op zichzelf en zijn oude patronen
legt hij een steen neer die de opbouw van een tempel mogelijk maakt.
Een levenstempel waarin iemand,
wanneer het leven hem moeilijk valt,
zich terug kan trekken en weer op adem kan komen.
Dat is mijn visie op mensen die levensblij kunnen blijven,
wat er ook gebeurt.
En zij die deze tempel nog ontberen
omdat ze blijven weigeren
hun groei steen voor steen tegemoet te gaan.

.

(c) Theije Twijnstra

Het begint me steeds meer op te breken
dat ik altijd aardig wil zijn.
Ik wil inwendig steeds minder aardig zijn.
Dit wringt.
Ik zie mezelf aardig doen
maar ik voel me helemaal niet aardig.
Ik krijg hierdoor een hekel aan mezelf.
Is er een manier om dit om te gooien?

.

Wat zou u graag willen?

.

Dat ik aardig ben als ik me aardig voel
en dat als ik me niet zo voel,
niet per se aardig, maar gewoon zoals ik me voel,
dat ik dat dan ook kan zeggen.

.

Wat houdt u nu tegen om het te zeggen?

.

Dat ik niet aardig gevonden zal worden.
Ik dacht eerst altijd dat ik niemand wilde kwetsen,
maar nu ben ik zo ver dat ik erken dat ik waardering zoek.

.

Waarom wilt u waardering hebben?

.

Omdat het fijn voelt.
Dat je gewenst bent.
Dat je iets toevoegt. Zoiets.
Iedereen wil volgens mij gewaardeerd worden.
Het is een soort eerste levensbehoefte, dunkt me.

.

Maar iedereen heeft daar een eigen reden voor.
Wat is uw reden?

.

Ik denk onzekerheid.

.

Waarover voelt u zich onzeker?

.

Ik kan een heleboel bedenken.
Over mijn uiterlijk voel ik me onzeker,
over mijn bekwaamheid,
over mijn uitstraling,
ik wil op vele fronten een gevoel hebben
dat ik het goed doe.
Als iemand tegen mij zegt:
wat doe je dit leuk!
Of: wat zie je dat toch scherp!
Of: wat zie je er goed uit!,
dan zijn dat oppeppers die me heel goed doen.
Maar het omgekeerde doet me daarentegen veel pijn.
Voel je je wel goed?
Je ziet er zo moe uit.
Gaat het goed met je?
Zal ik dit even voor je doen?
Dat raakt me dan ook weer heel erg.

.

Maar dat is toch ook vriendelijkheid?

.

Maar zo indirect.
Juist het indirecte raakt me zo.

.

Zowel uw aardig doen,
indirect als het is,
en het aardig doen tegen u,
verhullend vaak,
storen u.

.

Ja, enorm.
Ik wil er vanaf.
Ook als mensen goed bedoelend toch kwetsend overkomen.
Hoe kan ik dit veranderen?

.

Door aan uw onzekerheden te werken.
Ze zijn de bron van uw inspanningen aardig gevonden te willen worden.
Onzekerheid betekent angst, gevaar.
Om deze gevoelens te dempen zoekt u veiligheid bij anderen.

.

Ik zou graag zekerder willen worden.

.

Onzekerheden zijn kansen onszelf beter te leren kennen.
Laten we een onzekerheid er uitnemen.
Welke kiest u?

.

Dat ik niet zeker weet of ik wel goed genoeg ben.

.

Goed genoeg?

.

Ja, als mens.
Als partner. Als vriendin. Als moeder.
Ik denk altijd: dit had ik ook nog kunnen doen.
Het is nooit genoeg van mezelf.

.

Wie beoordeelt u?

.

Hoe bedoelt u?

.

Wie zegt dat het niet genoeg is?

.

Dat ben ik.

.

Dat bent u.
Maar het is ook verbonden met een andere energie
die dit gevoel steeds activeert in u.
Wie was of is in uw leven een kritisch persoon?
Iemand die alles heel goed wil doen,
veel kritiek op zichzelf heeft maar ook op de omgeving?

.

Dat is mijn vader.

.

Is hij onzeker?

.

Integendeel.
Hij leeft niet meer,
maar hij wist heel goed wat hij wilde.
Mijn moeder was meer zoals ik nu.

.

Hoe was de band met uw vader?

.

Ik hield veel van hem.
Maar ik heb altijd het gevoel gehad
dat hij zich niet kon uitdrukken.
Eigenlijk deed ik nooit iets goed in zijn ogen.

.

Hoe was uw reactie daarop?

.

Door nog meer mijn best te doen
om wel goedkeuring van hem te krijgen.

.

Hoe was uw relatie met uw moeder?

.

Die vind ik lief maar zwak.
Ze luisterde als een slaaf naar mijn vader.
Ik vond dat ergerlijk.
Maar eigenlijk deed ik hetzelfde, dacht ik later.
Ook ik probeerde in de gunst te komen van mijn vader.

.

Van beide ouders kan er een activerende werking uitgaan
op uw huidige gedrag.
U heeft van nature een vriendelijke,
behulpzame en coöperatieve aard.
Maar dit betekent niet dat u zich door iedereen moet laten gebruiken.
Uw moeder activeert uw gedrag
doordat ze via het onderdanige haar levensstrategie
dacht te hebben gevonden.
Van uw vader heeft u het kritische als levenshouding overgenomen
om uzelf voortdurend op uw tekortkomingen te wijzen
en u daardoor onzeker te voelen.
Ga met beide ouders in gesprek.

.

Pardon? Mijn vader is overleden.
Mijn moeder is dementerend.
Helaas is dat niet meer mogelijk.

,

Ik bedoel met in gesprek gaan:
ga in gedachten met beiden een dialoog aan.
Niet tegelijk maar begin eerst bij de een en daarna de ander.
Zie uw moeder of uw vader zo duidelijk mogelijk voor u.
Alsof deze voor u zit.
In de goede jaren van hun leven.
U ziet zichzelf daar ook zitten.
U kijkt uw ouder aan.
Dan gaat u spreken.
U zegt wat in u opkomt.
Maar u spreekt wel vanuit een volwassen perspectief.
Een bepaalde kracht die zowel het gedrag van uw vader
als dat van uw moeder ontstijgt.
Alsof zij uw kinderen zijn.
Zo benadert u hen.
U bent geen kritische ouder.
Geen ouder die vol zelfmedelijden is,
maar een sterke, eerlijke, authentieke persoon.
U zegt hen wat u hen altijd had willen zeggen.
U doet deze oefening regelmatig.
Tot u merkt dat er iets in uw relatie met anderen verandert.
Tot u merkt dat u vrijer wordt.
Minder onzeker.
Minder vatbaar voor kritiek, opmerkingen.
Zodra u dat merkt richt u zich op de actueel aanwezige mensen
vanuit dezelfde krachtige houding.

.

Dat durf ik nooit.

.

Zo kunt het nu voelen.
Daarom begint u met uw ouders.
In gedachten.
In de veiligheid van uzelf.

.

Ik kan me niet voorstellen dat dit zou kunnen werken.
Daarvoor ben ik te onzeker, te angstig.

.

Alleen wanneer u deze kritische houding tegenover uzelf
durft te wijzigen,
zult u ertoe in staat zijn.
Ik reik u een mogelijkheid aan.
Het beste wat u kunt doen is het uitproberen.
Het slechtste wat u kunt doen
is blijven waar u niet wilt blijven.
Neem uw tijd en beslis voor uzelf.
In werkelijkheid is er niemand die u in de weg staat.

,.


(c) Theije Twijnstra

Sommige mensen horen stemmen.
Ze worden er angstig van, somber, paranoïde.
Wanneer de stemmen erg nadrukkelijk en dwingend aanwezig zijn,
wordt soms schizofrenie als diagnose gesteld.
Gelukkig zijn er vele ontwikkelingen op dit terrein
en maken de zware medicaties steeds vaker plaats
voor een meer effectievere behandeling
die naar de oorzaak op zoek gaat.
Hoe ziet u de bron van deze stemmen?

.

Vaak worden mensen die stemmen horen verkeerd begrepen
door de reguliere hulpverlening.
Ze menen dat deze stemmen uit de persoon zelf komen.
Dat het om onverwerkte trauma’s gaat bijvoorbeeld.
Vanuit mijn optiek is er iets anders aan de hand.
Zeker, medicijnen kunnen de ergste verschijnselen onderdrukken,
maar ook tot een bijna zombie-achtig leven leiden.
Daarnaast kunnen bijwerkingen juist dat versterken
wat men probeert te voorkomen: somberheid, suïcidaliteit.
Ik breng dit naar voren
omdat wanneer de actuele diagnosticering accurater zou zijn
de behandeling ook meer succes zou hebben.

.

Wat speelt er volgens u dan bij deze mensen?

.

Volgens mijn overtuiging zijn deze stemmen reëel.
Ze zijn niet uit de persoon afkomstig maar van externe bronnen.

.

U denkt niet dat het om wanen gaat?

.

Nee.
Nu zouden we eigenlijk eerst op het begrip wanen moeten ingaan
om zuiver op elkaar afgestemd te zijn.

.

Ga uw gang.
.

Wat zijn volgens u als medicus en hulpverlener wanen?

.

Persoonlijke illusies, veroorzaakt door stoornissen
van fysieke of mentale aard.

.

Maar wie bepaalt wat een waan is?
Wanneer een ondernemer een buitengewoon groot risico neemt
waarbij hij alles wat hij heeft opgebouwd kan verliezen,
is hij dan in een waan door dit enorme risico te nemen?

.

Ik geef toe dat de grens diffuus is.
Laten we toevoegen:
bij een waan brengt iemand zichzelf of anderen in gevaar.

.

Dat doet de ondernemer uit het voorbeeld ook.
Niet levensbedreigend, maar wel anderszins.

.

Er is een algemene scheidslijn tussen gezonde en zieke mensen.
Zij die coöperatief zijn en zichzelf goed kunnen redden
en uitdrukken worden als normaal gezien.

.

U ziet hoe moeilijk het wordt zodra we ingaan
op een enkel begrijp uit het psychische leven.
Daarmee wil ik duidelijk maken
hoe weinig we nog weten van wat zich
in het gevoelsleven van de mens afspeelt.
De psychiater, de psycholoog,
ze staan nog in de kinderschoenen
betreffende het menselijke gevoelsleven.
Te veel mensen zijn depressief,
worden geplaagd door allerlei stoornissen, plegen zelfmoord.
Al dit duidt op een aanpak die nog lang niet effectief is.
Dit geldt ook op het terrein van het horen van stemmen.

.

U zegt: deze stemmen zijn reëel.
Van wie zijn ze dan afkomstig?

.

De stemmen die worden gehoord
komen van overleden personen
die met degene op aarde nog een rekening hebben te vereffenen.
Deze beïnvloeding is mogelijk
doordat deze aardse mensen een ‘opening’ hebben
waardoor ze bereikbaar zijn voor deze negatief geladen invloeden.

.

Ik vind dit heel moeilijk te aanvaarden.
Toch wil ik een poging doen.
Waarom heeft dan niet iedereen last van stemmen?

.

Omdat de meeste mensen aards zijn afgestemd.
Ze zijn te nuchter, ze zijn tevreden met hun fysieke bestaan
met zijn pleziertjes en afleidingen.
Door deze gerichtheid zijn ze afgeschermd
en daardoor niet bereikbaar voor deze invloeden.
Het gaat bij deze beïnvloeding om gevoelige, verlangende mensen.
Ze zoeken naar een doel in hun leven.
Ze willen meer,
ze verlangen naar een betekenisvol bestaan.
Wie in deze zoektocht te verlangend wordt,
‘opent’ zichzelf en wordt vatbaar.
Iets wat door het gebruik van alcohol of drugs verder wordt versterkt.
Stemmen horen is een vorm van helderhorendheid,
zij het dat deze helderhorendheid dominant is aan de mens
en niet dienstbaar zoals dat bij mediums het geval kan zijn.

.

Volgens u zijn deze stemmen van geesten?

.

Het zijn reële stemmen vanuit een niet aardse dimensie.
Ze willen deze mens laten struikelen, tot zelfmoord aanzetten.
Tot moord soms.
Al deze misdragingen betekenen voor hen veel plezier.
Ze willen deze mens naar zijn ondergang voeren.

.

Dit klinkt erg middeleeuws.
Ik kan het niet accepteren als een werkelijke mogelijkheid.

.

Wat vindt u het moeilijkste om te accepteren?

.

Dat het om geesten zou gaan.
Dat gaat er bij mij niet in.
Er is nooit een bewijs geweest
dat leven na de dood plaats zou kunnen vinden.

.

Er is veel wat we nog niet verkend hebben.
Of er leven na de dood bestaat, is niet afhankelijk van bewijzen,
maar van andere interpretaties en maatstaven.
Het is onmogelijk langs fysieke voorwaarden en bewijslijnen
iets dat het fysieke is ontstegen,
onomstotelijk vast te stellen.
Daarvoor zullen andere criteria ontwikkeld moeten worden.
Niet alles is binnen het kader
van een wetenschappelijke benadering te duiden.

.

We laten dit rusten.
Hierin verschillen we van mening.
Toch wil ik wel openstaan voor uw benadering
ten aanzien van de behandeling van deze patiënten.
Hoe zou dit beter kunnen?

.

De behandeling zou gericht moeten zijn
op het verstevigen van de natuurlijke afweer.
Dit betekent dat de behandeling gericiht is
op het herstel van de natuurlijke bescherming
door het dichten van de ‘gaten’
die in de loop der tijd zijn ontstaan.
Dit dichten kan op verschillende manieren plaatsvinden
maar zal beginnen met de hulp van positieve, externe energieën.
Ze zorgen ook dat wat al tot het innerlijk is doorgedrongen,
opgeruimd kan worden.
Wanneer de ontvanger deze toevoer van rustgevende energie ervaart,
zal hem geleerd worden deze dichting
ook zelf te kunnen toepassen.
Vervolgens zal hem gewezen worden
op de oorzaak en hoe hij zijn levensverlangens moet wijzigen
om deze negatieve verbindingen in de toekomst te voorkomen.

.

En denkt u dat dit effectiever is dan medicijnen en gesprekken?

.

Het zou een onderzoek waard zijn
de effectiviteit van beide benaderingen met elkaar te vergelijken.
Het gaat er niet om wie gelijk heeft
maar hoe het gevoelsleven het best begrepen kan worden.

.

(c) Theije Twijnstra