Sommige mensen zijn bang

dat ze iemand vergeten nadat deze is gestorven.
Ze willen die ander niet vergeten.
Ze willen deze herinnering zo levend mogelijk houden.
Ze willen vastgelegd hebben,
ze willen opnieuw zien en beleven,
ze willen erover blijven praten,
al dit om niet te vergeten dat de ander er was.
Als ze een geliefde vergeten,
langzaam laten oplossen in de grenzeloze tijd,
hebben ze het gevoel diegene te verraden.
Niet genoeg liefgehad te hebben.
Het tegendeel is waar:
laat de ander oplossen in de anonimiteit van zijn wezen.
Degene die we vast willen houden
is alleen iemand van dit enkele leven.
Maar die ander is zo veel meer dan dat.
Geef hem terug aan de ruimte van zijn wezen.
Een wezen waarvan we maar
een klein deeltje hebben meegemaakt.
Iemand laten oplossen in vergetelheid
is hem teruggeven aan die onbekende
en niet opeisbare grootsheid van zichzelf.
(c) Theije Twijnstra

Vergeet niet:

er zijn veel goede mensen aan de andere kant.
Wees daarom niet bang om dood te gaan.
Wie zich welkom heeft gemaakt,
zal verwelkomd worden.
Wie geduldig is geweest,
zal beloond worden met besef.
Wie goed heeft gedaan,
zal behandeld worden zoals hij heeft gedaan.
De dood is een brug over het ravijn
tussen het lichaam als vorm
en het innerlijk als uitstraling.
Er is een reling om je aan vast te houden,
iemand die je steunt.
Wie toch nog bang blijft:
vrees niet de dood.
Het is de ontmoeting met jezelf
die je niet meer uit kunt stellen.
(c) Theije Twijnstra

Het is waar: je bent alleen.

En niet alleen jij, iedereen.
Natuurlijk, je spreekt met elkaar,
je vertelt je verhaal,
je probeert de juiste woorden te gebruiken
zodat men het zal begrijpen.
Je probeert wat je beleefde naar voren te brengen
zodat de ander het ook zal voelen.
En dit alles doe je om jezelf,
om je leven even iets minder alleen te laten zijn.
Maar daarna,
als het weer stil wordt,
keert een ieder weer terug
in zijn of haar bestaan,
ingesloten als het is
in het onoverbrugbare en onomkeerbare.
.
(c) Theije Twijnstra

Met de snelheid

waarmee je onverwachte problemen kunt accepteren,
er zo mee om kunt gaan dat je je
niet uit je humeur laat brengen,
niet teleurgesteld zult worden,
of klagend,
niet obsessief bezig gaat
om het probleem onmiddellijk te willen oplossen,
maar eerst denkt:
wat wil dit probleem mij duidelijk maken?
In de snelheid van al dit soort reacties
maak je aan jezelf duidelijk
hoe onverstoorbaar je bent geworden.
Hoe langer het echter duurt
dat je weer in je oorspronkelijke stemming bent teruggekeerd,
hoe verder weg je bent
van het bevrijdende stadium 

van durende onverstoorbaarheid.

(c) Theije Twijnstra

Waarom krijgen moeilijke en onredelijke mensen

meer voor elkaar dan kalme en zachtmoedige mensen?
Omdat onredelijk gedrag als onbeschaafd wordt ervaren
en men liever geen 'gedoe' wil.
Van dit gegeven maken moeilijke mensen dankbaar gebruik.
Ze beleven niet de grens waarop een ander denkt:
'nou, laat dan maar, ik ga er geen strijd van maken.'
Integendeel, juist deze grens gaan ze voorbij
en daardoor voelen ze zich veel sterker
dan de meeste mensen die alles via redelijkheid en fatsoenlijkheid willen oplossen.
De vraag is echter:
is de ander onredelijk of zijn wij te slap
of te weinig overtuigd van ons standpunt?
Verschuilen we ons misschien te gemakkelijk
achter de reactie dat de ander 'fout' is en wij niet?
Wat kunnen we wél doen?
Moeilijke mensen bevinden zich in een andere fase
dan de meeste mensen.
Als we ons dit realiseren,
kunnen we onszelf duidelijk maken
ons niet te snel te laten intimideren door een grote mond,
dreigementen of andere vormen van macht,
maar juist deze andere fase naar voren halen.
Ook een kind zie je als een kind en niet als een volwassene.
Waarom je te laten intimideren
als de ander getuigt van een bepaalde fase waarin deze verkeert?
Hoe beter je deze fase begrijpt,
hoe minder je je door de ander laat koeioneren.
Je hoort het aan, maar wordt niet meer bang.
Je ziet het aan maar wordt niet meer aangeraakt door dit vertoon.
Je ziet erdoorheen.
Je ziet de onmacht erachter.
De angst. De onzekerheid.
Hoe meer je leert zien, hoe minder de ander grip op je heeft,
hoe sneller de ander je met rust zal laten.
Moeilijke mensen verdienen onze rust,
onze kalmte, onze onverschrokkenheid, onze onafhankelijkheid,
zodat ze niet verder uitdijen in hun agressie en onbehoorlijkheid
maar oplopen tegen de muur
die ze zelf hebben opgebouwd.
(c) Theije Twijnstra

Spullen kopen is gemakkelijk.

Spullen wegdoen, opruimen,
erkennen dat je te veel rotzooi. troep, onrust,
commercie, opgedrongenheid, aangepraatheid,
zoethoudertjes, afleidingen, troost om je heen hebt verzameld,
is een stuk moeilijker.
.
Daarom een eenvoudige formule:
als je één ding wilt aanschaffen
zul je eerst twee moeten wegdoen.
Of drie als je heel veel onrust om je heen hebt opgebouwd.
Probeer het maar.
In het begin gaat het nog wel.
Maar dan, dan komen de echte keuzen aan bod.
.
Durf je zwakke verzamelkant aan te pakken
en leer de bevrijding kennen van ruimte om je heen.
Ruimte is vrijheid.
Vrijheid is de enige plaats waar je je werkelijke zelf kunt tegenkomen.
Zonder dat je ook maar iets hoeft aan te schaffen.
.
(c) Theije Twijnstra

Natuurlijk leef je bij de dag
ga je op in wat er gebeurt,
ben je er bij
of misschien juist niet.
Maar daaronder
onder al die vrolijke uren,
lachende gezichten,
vele berichten,
afleiding en hier en daar een misverstand,
daaronder loopt een ander leven door jou heen
een leven dat zich in alle stilte opbouwt
en jou op een zeker moment zal verrassen.
Aangenaam, als je er op de goede manier bij was.
Onaangenaam als je er niet bij was, maar deed alsof,
deed als anderen, deed als iedereen:
ver bij jezelf vandaan.

.

(c) Theije Twijnstra

Vergeet niet:

overal is troost voor wie verzachting zoekt
overal is moed voor wie versterking zoekt
overal is vriendschap voor wie verlaten is.
Waar is het dan?
zul je zeggen.
Ik kijk maar zie niks.
Ik vraag maar hoor niets.
Ik hunker maar vind nergens wat ik verlang.
.
Maar vergeet niet:
om troost, moed en vriendschap te kunnen vinden
zul je het wel moeten herkennen.
Wat je in je hebt zul je weer terugvinden.
Wat je niet hebt opgebouwd, zal nergens voor je zichtbaar zijn.
.
Overal is goedheid
voor wie het goede als richting heeft.
Overal is echtheid
voor wie het waarachtige heeft beleefd.
Overal is herinnering en ontmoeting
voor wie het eerst heeft aangebracht.
.
(c) Theije Twijnstra

Sterke mensen

ervaren kritiek als een mogelijkheid iets te kunnen leren.
Als de kritiek klopt, zijn ze blij een verbetering te kunnen aanbrengen.
Als de kritiek misplaatst is, zijn ze blij onderscheid te kunnen maken
tussen wat werkelijke en misplaatste kritiek is.
Ze weten dat dit onderscheid de oogst van hun openheid is.
.
Zwakke mensen ervaren krttiek als een aanval op henzelf.

Hun onzekerheid dwingt ze tot verweer, ontkenning, boosheid.

Hun enige veiligheid bestaat uit kritiek op iedereen die ze ontmoeten.

Ze vergeten dat deze levensweg hen geen andere oogst zal brengen

dan een wereld waarin alleen zij zijn achtergebleven.
.
(c) Theije Tweijnstra

Als je gaat

neem dan niets mee
geen zucht, geen gram, geen weemoed.
Ga alleen.
Ga stil in de zachte morgen
ga alleen in de vergeten middag
ga mooi in de verloren avond.
Neem niets mee.
Gaan gaat zoveel beter
als je zonder bent.