Leven is vaak conflictvermijding.
Of beter: confrontaties uit de weg gaan.
Geen duidelijkheid alsjeblieft!
Geen eerlijkheid die me aan het denken zet,
die mijn wereld zal verstoren.
Laten we elkaar leren manipuleren met groot raffinement.

.

We beginnen met onze kinderen.
We manipuleren ze met afleidingen
zodat ze toch doen wat wij graag willen.
Er zijn genoeg technische apparaatjes die ons kunnen helpen.
Hier een plaatje,
daar een geluidje,
hier een ander kleurtje,
daar een onverwacht wendinkje.

.

De kinderen raken eraan gewend.
Ze voelen wel dat ze afgeleid worden van iets
maar omdat het zo van jongs af aan en dag na dag gebeurt,
raken ze ermee geïnfecteerd,
ontwikkelen ze een eigen immuunsysteem voor confrontaties.

.

In het begin gaan ze de confrontatie nog aan,
maar na verloop van tijd raken ook kinderen murw en moe
van al dat indirecte, oneerlijke, eromheen draaiende en afleidende van het grote mensenbestaan.
Ze passen het nu zelf toe.
Ze zijn gearriveerd in de wereld die we maatschappij noemen.

.

Confrontaties zijn de uitkomst van onverwerktheden.
Confrontaties zijn beter dan manipulaties
maar slechter dan verwerking.
Tijd voor verwerking wordt per dag schaarser.
Wie verwerkt er nog?
Wie gaat nog zijn dagen na,
overdenkt ze,
ziet wat hij deed of zei,
begrijpt hoe hij niet was die hij zich voordeed?

.

Waar is daar nog ruimte voor
als ook kleine kinderen geen stilte meer wordt gegund
en elke minuut moet worden gevuld
met beelden, geluiden, kleuren, afleiding?
Ram, ram ram, beukt de afleiding
op de gevoelsontwikkeling van een kind.
Knal knal knal doorklieft het een stil staren,
een schijnbaar doelloos heen en weer lopen,
een beetje liggend naar het plafond kijken
en de wereld aan zichzelf latend.

.

Kinderen confronteren ons zolang we onszelf uit de weg gaan.
Dezelfde confrontatie verandert in een ontmoeting
als we samen durven opgaan in de verwondering van wie we zijn,
in alle eenvoud, directe aanraking, onopgesmuktheid.
Oog in oog, huid tegen huid, kind, ouder, alleen, stil,
omgeven door de tijd die hen beiden naar morgen draagt.

.

(c) Theije Twijnstra

Ieder moment kun je doodgaan.
De vraag is alleen of elk moment ook de moeite waard is om je laatste te zijn.

.

Theije Twijnstra

Ouders willen graag dat hun kinderen gelukkig zijn.
Ze willen dit zo graag dat ze de diepere oorzaak van het gedrag van hun kinderen vaak overslaan.
Het is ongelukkig (volgens hen)
en dat moet zo snel mogelijk veranderen in geluk
(volgens hun norm van geluk).

.

De werkelijkheid is altijd gelaagder dan we kunnen doorgronden.
Het gedrag van het kind,
jong als het is,
kan doortrokken zijn van een oude erfenis
die in een andere tijd
in het gevoel is gekomen
en daar in dit leven als uitwerking van andere tijden en andere oorzaken
zich nu moet uitwerken door deze periode eenvoudig te doorlopen.
Als een landschap, dat je oversteekt.

.

Zo kan het dat een kind gedurende jaren
zich in een eenzaam innerlijk landschap bevindt.
Erdoorheen te gaan is de enige manier er weer uit te kunnen komen,
om een volledige verwerking mogelijk te maken.
Voor ouders is het dan goed om te beseffen
dat ze begrip opbrengen voor deze loop door dit verlaten landschap
door zich er niet meer mee te bemoeien
omdat zij er last van hebben dat hun kind niet gelukkig is.
De ruimte schenken om deze eenzaamheid te beleven
zonder deze passage te hinderen met overbodige bezorgdheid of bemoeienis
is dan de beste manier het kind te begeleiden.

.

Deze benadering geeft het kind een groot vertrouwen
omdat het een ruimte krijgt die toch geladen is met begrip,
waakzaamheid, maar niet met directe sturing en beïnvloeding.

.

Om dit te kunnen doen zullen de ouders zichzelf voortdurend onder ogen moeten komen
en zich moeten afvragen:
waarin ben ik zelf zo vrij van oude invloeden gekomen
dat ik in staat ben zuiver en onbesmet over mijn kind te oordelen?
Zijn we niet ten eerste en ten laatste
beide reizigers door een eigen onbekend innerlijk landschap
en is ons zwaaien naar elkaar,
af en toe,
niet het beste wat we elkaar kunnen schenken?

.

(c) Theije Twijnstra

Zolang het niet eenvoudig is, is het nog niet zo ver.
Maar wat is eenvoudig?
Zolang dit niet verder wordt uitgelegd, blijft dit een loze kreet die op vele ijdele vleugels verder vliegt.
Eenvoudig is dat wat van al het overbodige is ontdaan.
Een ieder weet voor zichzelf heel precies wat dit voor hem of haar betekent.

.

.

Theije Twijnstra

In wezen is het sinterklaasgebeuren een eerste oefening in misleiding.
Wie erin gelooft, wordt beloond.

.

PS: daarom wordt hij eerst met veel heisa binnengehaald om daarna als een dief in de nacht weer te verdwijnen.

.

Theije Twijnstra

Arme mensen worden vaak voor onnozel gehouden.
Niet slim genoeg om de krenten uit de maatschappelijke en financiële pap te kunnen halen.
Een beeld dat verder is uitgewerkt door vele financiële instellingen
die juist gebruikmaakten van de eerlijkheid van mensen vanuit de gedachte:
eerlijke mensen betalen altijd hun schulden af.
Ook als deze schulden niet gerechtvaardigd zijn,
ook als ze in werkelijkheid al zijn afbetaald,
ook als ze alleen maar betalen omdat ze menen een schuld te hebben.

.

Deze houding wordt voor naïef, dom of voor nog minder aangezien.
Zij die rijk zijn en dit door vele sluwe constructies hebben geregeld,
worden voor ’slim’ of ‘handig’ aangezien.
Ze weten ‘heel goed’ gebruik te maken van de ‘mazen in de wet’.
Daarmee worden ze ook maatschappelijk nog eens beloond.

.

Goede, eerlijke, niet op geld beluste mensen
worden niet alleen als dom,
maar ook als saai benoemd.
Elke acteur zal beweren
dat hij liever een kwaadaardig karakter speelt
dan een goedaardig persoon.
Kwaadaardig is meer ’sexy’ dan goedaardig.

.

Hoe komt dit?
Welke achtergronden zijn met deze opvattingen verbonden?
In de eerste plaats willen de meeste mensen meer geld,
meer goederen, meer macht en status.
Ze vinden degene die dit lukt slimmer dan zij.
Ze zijn (meestal onderhuids) jaloers.

.

Eerlijke mensen zijn gericht op eenvoud, helderheid,
recht is recht, krom is krom,
hoelang je er ook over blijft praten en eromheen draaien.
Deze houding is minder populair
omdat ze veel moeilijker te verwezenlijken is.
Eerlijk zijn als je te veel geld terugkrijgt bij de kassa
vraagt het bewustzijn dat alles wat niet jou toekomt,
weer bij je weg zal gaan,
maar dan niet meer vrijwillig en altijd onverwacht.
Hoeveel beter is het dan wat niet bij je hoort,
ook niet tot je te nemen?
Hoeveel vrijer en onafhankelijker maakt je dit!

.

Dat eerlijke mensen saai zouden zijn,
is net zo naast de waarheid
als dat graaien en bedriegen spannend zouden zijn.
Eerlijkheid vraagt een open relatie met je motieven.
Zodra je daaraan begint,
zul je merken hoeveel avonturen je gaat beleven!

.

De overwaardering van het negatieve in de maatschappij (topcriminelen)
komt voort uit het verlangen naar de materiële krenten die men graag wil veroveren.
Dit verlangen komt weer uit een innerlijke leegte voort die hen aangaapt.
Opvullen die leegte!
Hier met dat geld!

.

Daarom is het zoveel werkelijker de eerlijke,
eenvoudige mensen in hun onafhankelijkheid en innerlijke vrijheid
te leren duiden
en ze als een voorbeeld te nemen voor het eigen handelen.
Wat we in leven houden,
heeft direct te maken met onze aandacht.
Evenzo wat we laten sterven
doordat we het eenvoudige en heldere
meer leren waarderen
dan al die opgepofte en bolgeblazen egolevens.

.

(c) Theije Twijnstra

Wanneer een apparaat kapot gaat,
is er een ‘natuurlijk’ moment om je af te vragen:
wat doe ik nu?
Ga ik een ander apparaat kopen?
Beter, mooier, geavanceerder maar ook duurder?
Ga ik het laten repareren?
Maar dat is meestal duurder dan de aanschaf van een nieuw apparaat,
of wacht ik nog even met aanschaffen
omdat ik nu in de gelegenheid ben
de noodzakelijkheid ervan voor mijn leven te onderzoeken?

.

Wie deze laatste optie durft aan te gaan,
zal vele interessante ontdekkingen doen.
Hij zal ontdekken dat de noodzakelijkheid van het apparaat
lang niet in alle gevallen zo groot is als hij eerst,
zonder erover te hebben nagedacht,
heeft ervaren.
‘Je hebt een televisie nodig,’
was de vanzelfsprekende gedachte.
Je hebt een (vul maar in) nodig omdat het …’
Meestal komt het dan niet verder dan:
‘omdat iedereen zo’n ding heeft
en het toch ook wel heel gemakkelijk, gezellig, enzovoort is.’

.

Wie echter dit onderzoek aangaat,
zal erachter komen dat elke noodzakelijkheid verbonden is aan afhankelijkheid.
Wie een televisie als noodzakelijk ervaart,
of een krantenabonnement,
maakt zich afhankelijk van deze informatiebron
en van alles wat via dit kanaal op hem wordt afgestuurd.
Natuurlijk denkt iemand van zichzelf
dat hij kritisch is ingesteld
en niet zomaar alles gelooft wat op de televisie wordt beweerd
of in de krant wordt vermeld.
De noodzakelijkheid van deze informatie
maakt echter wel duidelijk
dat de vorming van een mening
afhankelijk is van externe invloeden en autoriteiten.
Zich dit gegeven te realiseren
en welke invloed dit heeft op de zelfstandigheid van de eigen keuzen,
kan het begin zijn van een andere,
meer onafhankelijke levensbenadering.

.

De vervlochtenheid van het materiële bestaan
met onze dagelijkse gedragingen en keuzen,
op welk gebied ook,
verdient een voortdurende verkenning
van onze staat van onafhankelijkheid
tegenover wie of wat dan ook.
Zolang we bij een kapot apparaat
direct tot nieuwe aanschaf overgaan,
laten we vooral zien hoe goed deze vervlochtenheid al werkt
en hoe weinig wij als deelnemer hierin
een eigenheid hebben bewaard.

.

Voor wie het aandurft
en er op het juiste moment aan denkt:
jezelf bevrijden van noodzakelijkheden
maakt ongekende werelden bereikbaar!

.

(c) Theije Twijnstra

Overal is kennis.
In elke kiezel, in elk takje, in elk oog.
Er is geen plaats of deze herbergt een hoeveelheid die alle bestaande omvat.

.

Theije Twijnstra