Volg hier de tweets van Joan Brands.

,


Het gevoelsleven van een kind wordt gekenmerkt door een diep vertrouwen in
en een grote loyaliteit aan de ouder.
Dit maakt iedere opvoeding delicaat.
De onaangepastheid van een kind,
het niet willen luisteren,
de opstandigheid,
de woede,
de eenzaamheid,
veel is terug te voeren tot de wijze waarop met dit gevoelsleven is omgegaan.
Kinderen zijn geen heiligen.
Evenmin de ouders.
Maar ze zijn wel een voorbeeld in overgave.
Onvoorwaardelijk.
Tot blijkt dat de ouders deze overgave hebben ‘misbruikt’.
Door er net iets makkelijker of onverschilliger mee om te gaan
dan het zou moeten.
Maar we kunnen altijd leren.
Altijd veranderen.
Altijd opnieuw beginnen het beter te doen.

Ons bestaan is o ons heen gedrapeerd.
We zitten er middenin.
Omgeven door onze omstandigheden,
voortgekomen uit onze keuzen,
gericht door onze conclusies.
Maar zien we het nog wel scherp?
Zijn we nog alert genoeg om een goede deelnemer
en een levende getuige ervan te zijn?
Scherp zijn en scherp blijven.
Het kan.
Het moet.
Het dient ons meest wezenlijke verlangen.

Soms komt iemand na zijn leven in een tussengebied terecht.
Nog steeds aards gericht maar zonder fysiek lichaam.
Het zogenaamde spook.
Vooral mensen die een groot risico lopen
door bijvoorbeeld een zeer gevaarlijk beroep uit te oefenen,
zoals autocoureurs of bergbeklimmers,
kunnen, als ze omkomen,
in een bijna eindeloze herhaling terechtkomen van hun laatste levensmomenten.
Ook de persoon in deze aflevering beleefde heel waarschijnlijk een overeenkomstig lot.
.

Tijden veranderen.
Dat is niet alleen natuurlijk maar ook noodzakelijk.
Vasthouden aan tradities die hun tijd hebben gehad,
laat vooral de armoe zien van hen
die het verleden belangrijker vinden
dan wat deze tijd werkelijk nodig nodig heeft.
Daarom dit afscheid.
Voorbij is een ander woord voor verder gaan!

.

Om je verlangens te kunnen waarmaken, heb je een bepaalde levenshouding nodig.
Deze bijzondere en individuele benadering zorgt ervoor dat we de meeste kans van slagen hebben.
Het is niet altijd eenvoudg deze levenshouding te veroveren.
Maar het is wel altijd effectief en bereikbaar voor wie ervoor kiest.
.
.

De weerbaarheid van veel mensen lijkt steeds meer af te nemen.
Alsof we nergens meer tegen kunnen.
Alles moet gaan zoals wij het willen, anders worden we kwaad.
Voelen ons gerechtigd geïrriteerd te zijn.
Of om ons een slachtoffer te voelen van de omstandigheden.

.

Maar wat is ons aandeel in dit gebeuren?
Zijn we dan alleen maar onschuldige wezens die onrecht wordt aangedaan?
Of is er een relatie tussen onze manier van leven en onze innerlijke weerbaarheid?

.

Sterk worden is leren de heuvel op te gaan.
Ook als het landschap vlak is.
Zwak worden is altijd naar beneden willen lopen.
Ook als het landschap omhoog gaat.
.

Meegaan met de verandering vraagt een soepele geest.
Een helderheid die de emoties kan beheersen en ondergeschikt kan maken aan de schoonheid van de verandering.
.

Velen vinden dat alles hetzelfde moet blijven, jong moet blijven, niets mag in verval raken of zwakker worden.
Help! Ik word oud!
Help, ik verlies wat ik had.
Help, ik kan niet meer doen wat ik eerst nog wel kon doen.
Help! Ik wil dat alles blijft zoals het is.
.
Gelukkig is er een diepere wijsheid in ons.
En oneindig veel krachtiger verlangen dan ons kortzichtige verlangen van vandaag.

.

Waarom zitten we in deze crisis?
Wat moeten we leren begrijpen?
Zal het oude leven ooit weer terugkomen?
Of is dat juist niet de bedoeling?
Moeten we zelf aan de slag.
Een andere wereld veroorzaken?
.
Op zich lijkt het eenvoudig: als we maar afstand houden, onze handen wassen en
onszelf isoleren bij griepachtige klachten, dan komt alles goed.
Maar is het niet te eenzijdig alleen vanuit een fysieke oorzaak uit te gaan?
.
De werkelijkheid is een gelaagde en ondoorgrondelijke samenhang die we nog lang niet hebben doorgrond.
Eenzijdige, enkellaagse oplossingen leiden tot kortdurende veranderingen maar niet tot structurele verbeteringen.
.
We zullen aan de slag moeten.
Ieder van ons.
Laten we het virus onderzoeken in zijn signalen.
En leren begrijpen in zijn noodzakelijkheid.

.
.

Waarom erger ik me zo vaak aan anderen?
Komt dit door de crisis of komen er elke dag heel veel vervelende mensen bij?
Of is nog er een andere oorzaak mogelijk?

.

.

Helaas zie je het meer en meer om je heen: snel aangebrande mensen.
Ontvlambare situaties, kleine zaken die relatief snel uit de hand lopen.

.

.

Waar komen al deze conflicten vandaan?
Kunnen we er zelf iets aan doen?
En zo ja, wat dan?

.

.