Inhoud

Deze verhalen voeren u van de milde onschuld van het kind naar de indringende werkelijkheid van de volwassene.
Overzichtelijk en vriendelijk in het begin verandert de toon geleidelijk in een steeds doordringender inkijk in het menselijk bestaan. Messcherp en zonder enige terughouding wordt de lezer geconfronteerd met het naakte karkas van zijn meest verscholen motieven.

Maar eerst zullen we kinderen zijn trekt de lezer mee in een wereld van weemoed en mededogen, van schoonheid en onverbloemde eenzaamheid.

Niemand wordt gespaard maar ook niemand wordt aangevallen of vernederd. Niets wordt verzwegen maar ook niets wordt bitter of onbarmhartig dankzij de rijkdom van de taal en de authentieke sfeer die in elk verhaal zijn eigen hartslag kent..

..

Fragment

Het leven is een dier.
Het ademt in en uit.
Wie het begrijpt, zal het ontvangen naar zijn doel.
Wie het bestrijdt, zal het verjagen met zijn angst.
Maar eerst zullen we kinderen zijn.
Spelend op de grens van onze eigen grond, wiegend in de wind die van geen wijken wil weten.
Zo zal het beginnen.
Zo zal het steeds opnieuw beginnen.

.

Reacties

“Ik vind het een zeer bijzonder boek en wil het graag cadeau geven.”

“Een verrukkelijk boek. Prachtige verhalen, elk met een grote wijsheid in zich.”

“Wederom een indrukwekkend boek van Theije Twijnstra.
De schrijfstijl evenals de metaforen zijn zo treffend, dat het je diep van
binnen raakt.”

“Met verwondering en bewondering heb ik dit boek gelezen. Ik wil jullie bedanken; voor het schrijven en voor het uitgeven. Het is een waardevol geschenk aan een verwarde wereld.”

“De rijkdom van de verhalen is krachtig en prachtig. Het vertederende, het onvermijdelijke, het diep menselijke maar bovenal de genade en glorie van het bestaan is magnifiek verwoord.”

“Op de een of andere rare manier hebben die verhalen iets in zich waardoor je niet kunt stoppen met lezen. Wel heel indringend. Dat het bijna pijn doet. En ook heel mooi.”

“We vinden het een erg mooi boek.”

“Ik ben geen sentimentele kwast, maar bij dit boek heb ik heel wat moeten slikken en zelfs een traan moeten wegvegen. Wat een boek! “