Vraag

.

Dank je wel Theije voor al het mooie, wat je met ons deelt!
Ik heb nog veel te leren op deze wereld die ik te leen heb.
Mijn vraag is:( daar worstel ik wel mee) hoe laat je toch je verlangens los (ook dit is een verlangen)!
Oprecht mijn gevoelens dat je hier aandacht aan wil schenken.
Ik wens je ook veel inspiratie en licht!

Antwoord

.
Verlangens zijn geïdealiseerde gevoelens, gedachten, ideeën en beelden.
Ze brengen ons naar een toekomst waarin iets beter is dan nu of naar een verleden waarin het beter was dan nu.
In beide richtingen vervormen ze de werkelijkheid want de actuele waarneming ontbreekt.
We kunnen die andere tijden net zo mooi maken als we zelf willen.
Toch worden verlangens als reële sensaties beleefd.
De wereld als organisatie van belangen is gebaseerd op onze verlangens.
Door het opwekken van verlangens blijven we consumeren. Doordat we elkaar van alles aanpraten van wat we nodig hebben om gelukkig te kunnen zijn, activeren we ook bij elkaar steeds weer nieuwe verlangens.
Dit gebeurt zo veel en zo vaak en al zo lang dat we volkomen doordrenkt zijn van (aangenomen) verlangens en tegelijkertijd het idee hebben dat we het zelf zijn die het willen.
Verlangens hebben dan ook een sterk vervreemdend effect op de werkelijkheid van het bestaan.
Verlangens zijn een vlucht uit een bestaande situatie en wanneer deze vlucht mislukt, wordt het een ruw ontwaken, een harde landing in de nuchterheid.
Verlangens loslaten is dus een wezenlijke bijdrage aan een grotere innerlijke stabiliteit.
.
Hoe verlangens los te laten
.
Verlangens laat je los door niet meer ‘weg’ te willen maar voor ‘hier’ te kiezen.
Verlangens loslaten is je niet langer met dit verlangen bezighouden, maar je aandacht verleggen naar dat wat op dit moment in je leven aanwezig is.
Stel je voor dat je naar een levenspartner verlangt.
Het eerste wat je dan te doen staat is om dit verlangen niet langer belangrijk te vinden, maar je over te geven aan het idee: wanneer er iemand in mijn leven kan komen, dan zal dit onvermijdelijk plaatsvinden. Geen macht zal dit tegen kunnen houden. Daar hoef ik niet voor te zorgen, daar zijn grotere en wijzere krachten die dat veel beter kunnen dan ik. Aan deze krachten geef ik mijn vertrouwen.
Daarnaast richt je je op jezelf.
Wat is de relatie met jezelf?
Als de grotere werkelijkheid een partner voor me vindt en deze op me af wil sturen, wat voor iemand komt deze dan tegen?
Ben ik aandachtig voor mezelf?
Weet ik wat er in me omgaat?
Hoeveel tijd besteed ik aan mijn gevoelsleven?
Hoelang is het geleden dat ik blij was?
Hoe open ben ik in mijn contacten?
Vele vragen zijn er aan onszelf te stellen om te achterhalen hoe het wezenlijk met ons gesteld is.
Doordat we enerzijds het verloop van ons leven uit handen geven aan de logica van de levenswetten en ons vertrouwen daarin elke dag weten te verdiepen, en anderzijds de actuele waarneming van onszelf en ons bestaan als een verantwoordelijkheid willen leren kennen, ontstaat in ons zowel een grote ontspanning ten aanzien van de gebeurtenissen als een meer bewuste relatie met onszelf en onze levensinvulling.
Binnen dit ‘huwelijk’ van vertrouwen en verantwoordelijkheid lossen de verlangens op als smeltende sneeuw in de voorjaarszon.
Ze zijn niet meer nodig om ons naar elders te brengen.
Waar we zijn is ons goed genoeg.
Het is met deze levensaandacht dat we onszelf en alles wat in ons leven zal gebeuren, de meest natuurlijke en optimale kansen zullen geven.