Vraag

.

Vaak wordt in de media gesproken over het samenwerken om tot een betere maatschappij te komen. Vele pogingen waarvan ook vele falen.
Theije bedankt dat je ons een blik hebt gegeven in een daadwerkelijk meer evenwichtige wereld en de eerste stappen hiertoe.
Ik heb een vraag over de tekst. In de zinnen: ‘ … in een wereld waarin het verworven innerlijk bewustzijn’ en in de volgende de zin ‘… is de werkelijk aanwezige…’ Wordt hiermee hetzelfde bedoeld?

.

Antwoord

.

Ja, innerlijke verworvenheid en het werkelijk aanwezige vertegenwoordigen beide hetzelfde.

.

Vraag

.

Vervolgvraag n.a.v. deze door 17:
Hoe kan ik zelf dagelijks bijdragen aan een meer op gelijkheid gerichte maatschappij?

Dankbaar voor jouw teksten en inzichten!

.

Antwoord

.

Evenwicht kan aangebracht worden waar het tegendeel wordt opgemerkt.
Dat wat men opmerkt, is dat wat waaraan men iets kan doen. Het eigen innerlijke bezit zorgt op deze wijze voor de goede verdeling.
Belangrijk hierbij is ons te realiseren dat alles samenhangt met de kwaliteit van ons innerlijk.
Wanneer we zelf met veel onverwerkte emoties rondlopen en deze zo rationeel mogelijk onder de duim proberen te houden, dan zullen we alleen vanuit deze innerlijke constitutie een bijdrage leveren. En deze ‘bijdrage’ schiet te kort.
De wereld zoals die nu is, laat de onevenwichtige basis én uitwerking van deze bijdragen zien.
De meeste bijdragen die nu aan de wereld worden gegeven komen voort uit de rationele beheersing van de eigen onverwerkte emoties. Het gevolg is dat met maatschappelijke problemen op dezelfde wijze worden omgegaan zoals men zichzelf begrijpt.
Of beter gezegd: niet begrijpt.
Zoals men op zichzelf reageert met beheersing, maskering en regulering, zo ook benadert men de onevenwichtigheid in de wereld. Zo onverwerkt als men innerlijk is, zo onvolledig is de bijdrage die men kan leveren.
Het eerste wat dus van belang is om goed te kunnen bijdragen aan een evenwichtige wereld, is bijdragen vanuit een evenwichtigheid die in jezelf is opgebouwd.
Deze persoonlijke evenwichtigheid kun je bijvoorbeeld herkennen aan een natuurlijke aandacht voor iets. Deze aandacht gaat vanzelf en is licht van aard. Er is sprake van een natuurlijke ‘vriendschap’ met het onderwerp van de aandacht.
Wanneer deze kwaliteit van opmerken aanwezig is, kun je op basis hiervan iets doen. Deze natuurlijke aandacht zorgt namelijk voor de goede opmerkzaamheid en hiermee wordt bedoeld: de waarneming die niet de eigen emotie dient, maar de eigen groei.
Behalve het opmerken vanuit een natuurlijke aandacht en dienstbaar kunnen zijn aan iets wat groter is dan jezelf, is het durven te handelen wanneer het moment daarom vraagt, het derde basiselement waarop een constructieve bijdrage is geschoeid.

.

Het vrije geven

.

Hoe is de staat van de wereld nu?
Waaruit bestaat haar onevenwichtigheid?
Waar zijn de tekorten?
Er is een groot tekort aan vriendelijkheid, echtheid, bezieling, eenvoud, geduld, stilte, natuurlijkheid.
Een ieder verkeert precies daar op aarde waar hij of zij iets kan doen. Het is daar waar we de onevenwichtigheid kunnen opmerken en veranderen.
Een vriendelijk woord lijkt zo weinig en vluchtig, maar wanneer we zo denken, willen we iets terug hebben, terwijl wanneer we denken vanuit onze natuurlijke aandacht en oprechte innerlijke betrokkenheid, dan willen we alleen nog maar geven. Hoe klein en vluchtig dit ook is.
Een tegemoetkoming waar een ander afwijst, een geduldigheid waar de haast heerst, een rustig gaan waar anderen hollen, een stil werkend gereedschap waar anderen automatisch naar het elektrische grijpen.
De vraag is dan ook: wat valt er onder onze natuurlijke aandacht vandaag?
Hoeveel echtheid en eenvoud spreiden we rond?
Dat is de kern: echtheid.
Het is vanuit onze echtheid dat we natuurlijk opmerken, natuurlijk handelen en zo het beste een bijdrage kunnen leveren aan dat waarvan wij vandaag getuige zijn.