Vraag

 

Bij de gidsbeschrijving krijg je de naam van de gids. Hoe onstaat deze naam, is dit voor de persoon uitgekozen? Of kiest een gids dit zelf?
Ik heb zelf namelijk een andere naam al enige tijd in mijn hoofd die niet weg wil gaan.
En toch ben ik ook verward omdat als ik tegen mijn gids praat dit eigenlijk altijd naamloos gaat en ik dit meer in een vorm van kleur/licht/energie ervaar.
Namen bestaan toch eigenlijk niet, elke bron van energie is toch eigenlijk naamloos? Door de herkenning van energie/licht herken je toch iemand?
Of begrijp ik dit verkeerd?

 

Antwoord

 

Wanneer ik een gidsbeschrijving maak, stem ik me af op de foto van de aanvrager. Deze foto geeft een bepaalde informatie aan mij die voortkomt uit mijn innerlijke vraag: wat is de kern van deze persoon? Hierop ervaar ik een stroom aan informatie die betrekking heeft op de hoofdlijnen van dat leven. Iemand heeft bijvoorbeeld grote moeite voor zichzelf op te komen. Deze ‘grondtoon’ van zijn of haar gedrag laat een leven ontstaan met bijbehorende ervaringen. Ervaringen die vaak gedempt of vervormd zijn zolang deze grondtoon niet gebruikt wordt waarvoor ze bedoeld is: energie om te kunnen veranderen. Om van een angstig, verdedigend of voorzichtig wezen in een vrij en werkelijk aanwezig persoon te veranderen. Daarvoor is die grondtoon eigenlijk bedoeld. Een gids helpt specifiek bij de omzetting van deze grondtonen.
Afhankelijk van de soort hulp wordt mij een naam aangereikt. Of dit door de gids gebeurt van de betreffende persoon, mijn gids of dat er een andere oorsprong is, vind ik niet belangrijk. De naam wordt alleen aangereikt als een ‘kompas’, een middel om je in gedachten te kunnen afstemmen. Vooral in het begin van de opbouw van de relatie met de gids is dit een hulpmiddel. Hoe beter deze relatie wordt, hoe minder de aangereikte naam ‘nodig’ is. Ook een geliefde noem je na verloop van tijd vaak anders, bijvoorbeeld doordat er koosnaampjes ontstaan. Natuurlijk is de gids, en dat geldt voor ieder levend wezen’ een naamloos iemand omdat we vormen van energie zijn waarvan we het geheim nog lang niet kennen. Soms herkennen we overledenen bijvoorbeeld meer aan een bepaalde geur of een geluid dan de namen die ze tijdens hun aardse leven hadden.
Voel je dus vrij om je gids die naam te geven die voor je gevoel beter bij hem of haar past. Niet de naam bepaalt het contact en dus de werking, maar de echtheid van jullie band.

Theije Twijnstra

* zie ook: gidsbeschrijving