Vraag

 

Hoe leer ik mijn kinderen om hun eigen waarheid te volgen zonder ze volledig hun gang te laten gaan (uitleven van lusten etc.)?

 

Antwoord

 

Het actief beïnvloeden van het kind om naar zijn waarheid (geweten) te leren luisteren, is alleen goed mogelijk door als ouder in dit streven zelf het voorbeeld te geven. Zonder deze intentie van bewaarheding van de eigen echtheid mondt dit verlangen snel uit in een machtsuitoefening, hoe nobel dit aan de buitenkant ook kan lijken.
Om als opvoeder werkelijk naar het eigen geweten te willen luisteren als praktijk van elke dag, worden er vele keuzen gevraagd die vaak ongemakkelijk en zeker niet comfortabel zijn.
Dit komt omdat de maatschappij als toenemend commercieel ‘organisme’ de mens zoveel mogelijk tegemoet wil komen in zijn verlangens.
En waar deze verlangens al voorzien worden, er nieuwe verlangens bij te maken teneinde deze stroom van ‘vraag en aanbod’ op gang te houden.
Dit commerciële belang maakt dat de mens in zijn algemeenheid geestelijk steeds zwakker en verwender wordt. Dit patroon werkt zich individueel uit doordat men steeds minder geneigd is de ongemakkelijke en meer groeizame en eerlijke kant van het bestaan te kiezen.
Het geweten appelleert hieraan door de mens van zijn slapende naar zijn wakkere en meer sterkere kant van zijn innerlijk te willen brengen.
Als ouder heb je ook met dit soort algemene invloeden meer en meer te maken.
Het kenbaar maken van deze invloeden en de plaats van het geweten hierin op het niveau van een kind, kan door een kind actief te betrekken bij het maken van een morele keuze. Wanneer het kind nog klein is, kan dit via een verhaaltje gebeuren waarbij de hoofdpersoon een bepaalde keuze moet maken die hem uiteindelijk zwak of sterk zal maken. Door op dat punt van het verhaal het kind te vragen wat de hoofdpersoon het beste kan kiezen, leert het kind vanaf het begin zijn geweten te activeren en te gebruiken.
‘Wat zou jij doen? Want als hij deze kant kiest, heb je grote kans dat er dat zal gebeuren. Als hij de andere kant kiest, heb je grote kans dat er dat zal gaan gebeuren.’
Wanneer het kind ouder is, kun je het actief betrekken bij je eigen keuzen. Voorwaarde hierbij is wel dat de keuzen geen psychische belasting voor het kind mogen geven doordat ze hem of haar met een schuldgevoel belasten omdat zijn advies eventueel ook verdriet met zich mee kan brengen. Belangrijk is dus om het kind alleen bij persoonlijke dilemma’s te betrekken die overzichtelijk en licht aanvoelen. Geen ingrijpende beslissingen dus, maar speelse oefeningen in weerbaarheid en levensmoed.

Theije Twijnstra