Vraag

 

In het dagelijkse leven ervaar ik dat de mens ten opzichte van de medemens zich altijd moet bewijzen, of hem de overtreffende trap wil laten zien.
Of het nu op straat is, in de winkel, noem maar op. Het doet mij pijn dat dit nog altijd overheerst bij het mens zijn.
Waar komt dit gedrag vandaan, en hoe kan ik er voor mijzelf voor zorgen dat ik dit niet als teleurstelling/verdriet blijf voelen?

.

Antwoord

.

Wanneer mensen zich ten opzichte van anderen willen bewijzen dan komt dat meestal voort uit een grote onzekerheid over zichzelf.
Deze onzekerheid maakt dat men zich onevenwichtig gedraagt. Dat waarover men zich onzeker voelt wil men maskeren en compenseren.
Zo kan iemand die niet zo gemakkelijk kan leren zich daar onzeker over voelen. Anderen vindt hij veel slimmer en intelligenter dan zichzelf. Om er toch bij te kunnen horen, bewijst hij zich via het verdienen van veel geld. Daarin zit dan voor hem de ‘overwinning’. Maar omdat dit soort gedrag altijd afhankelijk blijft van hoe anderen erop zullen reageren, zal deze ‘overwinning’ hem slechts een kortdurend gevoel van bevrediging geven. Dit gegeven zorgt ervoor dat mensen heel lang in dit patroon kunnen blijven voordat ze willen accepteren dat hun bewijzen geen duurzaam effect teweeg kunnen brengen.
De maatschappij stimuleert het competitief gedrag en draagt ertoe bij dat er een grote mentale onrijpheid jegens elkaar blijft bestaan.
Veel effectiever is het immers om zich niet langer te willen bewijzen tegenover anderen maar om te leren waarmaken tegenover zichzelf.
Deze houding maakt dat men de eigen capaciteiten, vaardigheden en talenten wil verkennen en exploreren. Niet om de ander daarmee te overtroeven maar om de mogelijkheden die men in zichzelf voelt zo goed mogelijk te gebruiken. Als een eerbetoon aan hun aanwezigheid.
En daarmee is ook aangegeven hoe men het beste met mensen om kan gaan die zich voortdurend tegenover ons willen bewijzen.
Besef dat een persoonlijke onzekerheid de bron is van hun gedrag. Besef dit maar maak er geen hoogmoed van. Besef dit in het licht van de weg die we allen gaan en waarin een ieder zijn eigen verantwoordelijkheid heeft om deze weg zo zorgvuldig en eerlijk mogelijk te gaan.
Welke mogelijkheden gebruiken we zelf? Waarin zijn we zelf nog bewijzerig ten opzichte van anderen? Waar staan we ons nog op voor?
We laten hen die zich willen bewijzen en keren ons om naar onszelf. We inventariseren onze innerlijke ontwikkeling en bedanken die andere in stilte dat hij, ondanks zichzelf, ons weer naar onszelf heeft teruggebracht.

Theije Twijnstra