Vraag

 

Ik zie dat veel verlangens geboren worden vanuit een gevoel van gebrek en tekort. Vaak wordt gezegd dat door je verlangens te offeren je je eigen volmaaktheid kan ontdekken.
Echter, hoe zit dat dan met een diep verlangen om het leven te willen leren kennen, de eigen motieven te willen doorgronden? Dit zijn toch ook verlangens? En deze brengen je toch ook verder?
Hoe zit dat met verlangens? Mag je verlangen en is er sprake van een gelaagdheid in verlangens?
Weer enorm bedankt voor je inzichtelijke antwoorden!

.

Antwoord

 

Veel verlangens komen voort uit een emotie zoals zelfmedelijden, het idee onrechtvaardig behandeld te worden, enz. Met een verlangen dat deze toestand kan opheffen, hoopt men weer gelukkig te zijn.

Wie alleen is, verlangt naar een partner. Het beeld van een ideale partner is dan de ‘oplossing’ van de beleefde eenzaamheid. Zo heeft iedere emotie een oplossing en iedere oplossing een verlangen om deze oplossing te bereiken.
Zolang het verlangen voortkomt uit deze behoeften, behoeften die nauw samenhangen met een gevoel van ongelukkigheid of onvolkomenheid, streeft men naar een ‘verdwijning’ van het ongelukkige gevoel in plaats van naar een ‘verstaan’ en een doorgrepenheid van datzelfde gevoel.
Ook verlangens naar verlichting, volmaaktheid, lijken op zich edel van motief, maar juist door deze geïdealiseerde beelden beogen ze hetzelfde, namelijk verlicht of volmaakt te willen zijn in de hoop dan van alle ellende af te zijn en probleemloos verder te kunnen leven. Alles begrijpend, alles doorziend, alles aanvaardend. Verlangen naar volmaaktheid of verlichting of welke term men er ook aan geeft, brengen niemand verder. Dit zijn ideaalbeelden die meer het ego dienen dan de innerlijke ontwikkeling.
Het enige goede verlangen bestaat uit een beeldloos eindpunt.
Dit betekent dat men niet langer verlangt naar iets wat verder gaat dan dit moment, maar enkel nog verlangt naar dit moment zelf. Wat gaat er nu door mij heen? Wat ervaar ik in deze seconde? Ben ik bij mezelf? Ben ik bij mijn adem? Mijn tijd?
Elk verlangen dat zich beperkt tot het leren kennen van de actualiteit zelf, is genoeg verlangen. Is ook het meest effectieve verlangen.
Alle andere verlangens ‘verlengen’ de emotionele behoeften en schieten in volle vaart de actuele vermogens en mogelijkheden voorbij.
Verlang enkel dichtbij te zijn.
Verlang enkel aandachtig te zijn. Meer is niet nodig.
De rest zal zich (zonder onze beelden en de daaraan gekoppelde beperkingen) in een veel grotere variëteit en gelaagdheid kunnen laten zien.

Theije Twijnstra