Vraag

 

Wanneer ik een keuze heb gemaakt voel ik meestal aan mijn lichaam of het voor dat moment de goede keuze is. In geval van twijfel blijf ik in mijn hoofd zitten en weet ik dus nog steeds niet of het de juiste keuze is. Ik ga er dan wel achter staan met (in mijn achterhoofd) de wetenschap dat ik later weer anders kan kiezen. Ben jij het daarmee eens?
Hartelijk dank voor alle inspirerende antwoorden en de eventuele reactie op mijn vraag.

.

Antwoord

 

Zolang men twijfelt, is er nog iets in het innerlijk dat duidelijker moet worden. Als het ware omhooggehaald moet worden als water uit een diepe put.
Dit omhooghalen gebeurt het meest natuurlijk en daardoor het meest snel en helder, als men daarvoor de tijd neemt.
In zo’n periode is een houding van ‘niet -weten’ daarom de beste positie die men kan innemen. Door dit ‘niet- weten’ kiest men er actief voor geen keuze te maken, alle opties zijn nog open.
Voor de meeste mensen is deze levenshouding van niet te weten een moeilijke opgave. Een besluit is immers makkelijker te verdedigen? Een onbestemdheid is immers het moeilijkst te verdragen?
Toch is juist deze twijfelperiode zo’n positieve periode omdat het gebruikelijke patroon waaruit men doorgaans een beslissing neemt, voor die specifieke keuze niet meer voldoet. Er wordt vanuit een ander innerlijk peil een besluit verlangd.
Door hiervoor de rust en de tijd te nemen en nog geen enkele keuze toe te laten dan de keuze van ‘niet – weten’ geeft men de ruimte om deze diepere keuze naar voren te laten komen.
Een keuze maken voordat deze door het innerlijk ondersteund wordt, is een keuze maken tegen het innerlijk in. Hoe beter men echter deze incubatietijd van een diepere keuze in alle openheid tegemoet treedt, des te effectiever en eerlijker men zijn eigen weg kan vervolgen.

 

Theije Twijnstra