Vraag

 

Als het leven ‘voorbestemd’ is, en je wijkt van je koers af, word je dan toch bij gestuurd van boven?
Krijg je dan signalen dat je ‘moet’ veranderen van richting?
Zo ja, op welke wijze worden dan signalen gegeven om op je eigen pad te blijven?

.

Antwoord

 

Als er één ding is waar de geestelijke wereld ontzag voor heeft, dan is het wel de vrije wil van de mens. Het is immers de vrije wil die de kern vormt van het bewustzijn? Wat is een keuze waard als deze onder dwang of manipulatie wordt genomen?
Bijsturen van boven gebeurt alleen in die gevallen waarin de mens een fatale keuze dreigt te maken, zoals bijvoorbeeld door zelfmoord te willen plegen. Dan zal op het goede, en vaak is dit op het laatste moment, een waarschuwing worden gegeven van het voornemen af te zien. Deze waarschuwing kan op vele wijzen de mens bereiken. Via een verschijning die uit het niets verschijnt, via een op aarde levend mens die men lange tijd niet gezien heeft en die ineens te voorschijn komt en iets vertelt waardoor men zich aangesproken voelt, via een boek dat men op een onverklaarbare manier ‘moet’ kopen, enz. De signalen zijn net zo verschillend als het leven zelf maar altijd zo dat de betrokkene heel goed weet dat hij wordt aangesproken en niet iemand anders.
Voor het overige laat de geestelijke wereld de mens met rust omdat ze heilig respect heeft voor de vrijheid van zijn keuze.
Anders wordt het als men het gevoel heeft niet verder te komen in het leven, in cirkels en patronen te blijven hangen. Dan is het mogelijk contact te zoeken met een geestelijk helper en deze om begeleiding te vragen uit deze levenskluwen te geraken. De opbouw van het contact zal van de mens uit moeten gaan. Daarbij zal hij geduldig, niet eisend, luisterend en ook kritisch moeten zijn, omdat het openstellen voor de geestelijke wereld door een verlangend en haastig mens gemakkelijk verkeerde krachten aantrekt. Krachten die ingaan op zijn verlangens in plaats van in te gaan op zijn geestelijke groei. Voorzichtigheid en het juiste motief voorkomen dat men in negatieve handen valt.
Ten slotte: de voorbestemming van het leven. Als het voorbestemd is, hoe kun je er dan toch nog van afwijken? De voorbestemming van het leven moet begrepen worden als een mentale afdruk die in de kern van de mens is geplaatst, te vergelijken met een beukenootje dat alle ingrediënten in zich heeft om een beuk te worden. De weg tussen nootje en boom is lang en indrukwekkend. Toch wordt de noot hoe dan ook een boom.
Ook de mentale afdruk in de mens leidt hem door het leven. Hoe bewuster men is, hoe duidelijker deze afdruk gevoeld kan worden. Wanneer men het gevoel heeft niets op te schieten qua geestelijke ontwikkeling, dan is deze beleving een onderdeel van de voorbestemming. Deze strijd van twijfel, onzekerheid, het gevoel niet verder te komen, zijn allemaal noodzakelijke ervaringen die er op een zeker moment toe zullen leiden dat men een keuze maakt. Deze innerlijke strijd vormt als het ware de noodzakelijke voeding voor de motivatie, voor de keuze die tot wezenlijke verandering zal leiden.

 

Theije Twijnstra