Vraag

 

Wat mij vanmorgen opviel was dat ik er eigenlijk aan gewend ben geraakt om moe wakker te worden. Moe en weinig energie.
Ik herinner mij het wakker worden van vroeger en de incidentele keren van de afgelopen jaren dat ik fris, opgewekt en vol energie wakker werd.
Het gebeurt dus meer wel dan niet. Wat is hier de oorzaak van en wat kan ik er aan doen?

Dank dat Voltare vragen stellen via de Ourdays online mogelijk maakt!

.

Antwoord

 

In dit antwoord wordt ingegaan op de psychische invalshoek van deze vraag. Fysieke oorzaken zoals ziekte, effecten van medicijngebruik en andere biologische mogelijkheden, worden verondersteld onderzocht en bekend te zijn.
Wanneer men ’s morgens moe wakker wordt, vindt er ’s nachts geen voeding plaats, integendeel, er verdwijnt energie. In tegenstelling tot vroeger waarin men de beleving van uitgerust wakker worden nog heel levendig herinnert, ervaart men nu een uitgeblustheid. Het evenwicht in geven en nemen is hier verstoord.
De vraag die men zichzelf kan stellen is: wat geeft mij energie? En wat neemt energie van mij af?
Wanneer men deze vraag door de dag heen naar voren brengt, dan zal men een patroon ontdekken van gewoonten, gedragingen en reacties. Elk zal geladen zijn met een bepaalde energie, voedend of juist vervliegend.
Nemende energie herkent men aan reacties zoals moeheid, verslagenheid, machteloosheid, boosheid, neerslachtigheid, teleurstelling, lauwheid.
En gevende energie is te herkennen aan: moed, vriendelijkheid, zachtmoedigheid, kracht, inlevendheid, levenslust, ontdekkingszin, creativiteit.
Het onderzoek speelt zich dus af rond deze twee vragen en de associaties en verbindingen die deze opleveren.
Vaak geeft men meer energie weg dan men terugkrijgt. Dit wijst erop dat men nauwkeuriger moet zijn in het gebruik van de eigen energiemogelijkheden. Geeft men ook dat de aandacht wat krachtens het eigen gevoel aandacht zou moeten hebben? Geeft men anderzijds veel aandacht aan dat wat krachtens het eigen gevoel dat helemaal niet verdient?
Een gevoel van chronische moeheid is vaak het gevolg van een langdurig pogen begrepen te willen worden en te merken dat dit keer op keer op een teleurstelling uitloopt. Belangrijk is dan te beseffen dat de eerste toevoer van energie altijd samenhangt met de wijze waarop we onszelf waarderen en bevestigen. Niet in ijdelheid of egoïsme maar in de erkenning van ons wezen. Het is deze diepe erkenning van onszelf die de basis vormt van alle andere energiestromen.
Samengevat: wat geeft en wat neemt energie? als focus voor de dag. Een doorlopend onderzoek dat in elk gesprek, in elke ontmoeting kan plaatsvinden en informatie kan verstrekken over gedragspatronen die uit evenwicht zijn en meer geven dan ontvangen.
En erkenning van jezelf als focus voor de nacht. Hierbij kun je als oefening jezelf in een grote glazen bol plaatsen en vanuit de kern de binnenkant van deze bol bestuderen op zijn beschermende kracht. Daar waar je een zwakte in deze bol meent te zien, deze beademt met je aandacht en kracht zodat deze zwakke plaats zich van binnenuit versterkt.
Een kind wordt wakker in onbezorgdheid en levenszin. Een staat van beginnen die we later als volwassenen weer terug kunnen vinden door onszelf in het goede midden te plaatsen van onze beschikbare energie. Dit goede midden bevindt zich in de kern van onszelf. Het is dan ook van daaruit dat we deze uitgeruste en ontvankelijke wakkerheid kunnen opbouwen en vanuit een bewuste herborenheid weer kunnen beleven en vieren.

Theije Twijnstra