Vraag

Goedemorgen Theije,

Ik heb de volgende vraag aan jou:
Hoe kijk jij aan tegen de persoon Kaddafi en zijn leven?
Op welke wijze kan ik naar zijn leven en daden kijken en me toch “een “ met hem voelen, zoals we uiteindelijk allemaal een zijn……
Bedankt voor je reactie.
Alle goeds.

.

Antwoord

  

Ons één voelen met andere mensen is een mooi streven, maar alleen haalbaar als we onszelf volledig hebben doorgrond.

Zolang we dat niet hebben voltooid, is het een edele maar ook ijdele gedachte.

Dichter bij huis is het begrip mededogen, ook voor die mensen die in vele opzichten zich in het negatieve hebben laten gaan en veel verdriet en woede, angst en haatgevoelens hebben veroorzaakt.

Mededogen voor hen opbrengen maakt dat je je losmaakt van de spontane reacties die meestal op het niveau liggen van oog om oog en tand om tand. Zie naar de wereld en kijk hoe diep deze nog in het Oude Testament verkeert. 

Mededogen is een wonderlijke kracht die ervoor kan zorgen dat we uit deze keten van geweld kunnen komen.

Mededogen voor mensen als Kaddafi opbrengen is alleen te ontwikkelen als we onszelf in het licht van de evolutie kunnen plaatsen en ons realiseren hoeveel fouten we zelf in de loop der tijd hebben gemaakt. Hoeveel moorden en verkrachtingen, bedrog en onderdrukking er in ons verleden ligt opgeslagen. En hoeveel daarvan inmiddels weer is goedgemaakt.

Zijn we ooit beter geweest dan Kaddafi? We weten het niet.
Het enige wat we wel kunnen weten is dat we allen binnen de evolutiewetten verkeren en alles zullen moeten herstellen wat we tegen de scheppingsbedoeling hebben gedaan. Deze lange weg van goedmaken heeft Kaddafi nu te gaan. Onontkoombaar, want de schepping is zo geconstrueerd dan geen enkel mens, hoever deze ook in negativiteit afgedwaald kan zijn, geen enkel mens wordt buitengesloten van terugkeer naar het goede. Het is juist de bedoeling dat een ieder zijn uiteindelijke bevrijding zal beleven en een volledig bewust medewerker van het waarachtige zal worden in plaats van de weerstrever en de vernietiger.

Mededogen met Kaddafi ontstaat door je je deze lange herstelweg voor te stellen en in gedachten af en toe een stukje met hem op te lopen. Hem sterkte wensend en daarbij je realiserend hoeveel energie en inzet het vraagt een kleine wijziging in jezelf aan te brengen. Hoeveel verdriet, eenzaamheid, onbegrepenheid en worstelingen liggen er in ons als gevolg van wat we daarvoor verkeerd hebben gekozen?
Voel je eigen strijd als je aan hem denkt en besef dan welke toekomst hem te wachten staat. Het zal een onbegrijpelijk zwaar gevecht voor hem worden. Je uitleven in het negatieve is het makkelijkste wat er is. Het is als een helling afrennen. Je opbouwen in het goede en waarachtige is het meest inspannende wat er is. Het is als een zandberg beklimmen.
Onze eenheid, met wie dan ook, openbaart zich het meest in het besef van onze eigen weg.
Allen zijn we reizigers in de tijd, de ene hier, de andere daar, maar allen, vroeg of laat, daar komend waar de eenheid werkelijk volledig zal zijn.

Theije Twijnstra