Vraag

 

Theije,

Zolang als ik mij kan herinneren ben ik opstandig t.o.v. het leven.
Zelfs mijn ouders noemden mij een ‘eigenwijze keutel’, opstandig, rebels, tegen de draad in. Iedereen ging rechts vooruit, ik links achteruit.
Op school was ik al een buitenbeentje doordat ik geen bewust doel had, voor mij maakte het niet uit welke opleiding, status, uiterlijk ik moest
bereiken, omdat ik hier was voor mijn levenslessen te leren.
Je hebt altijd de mogelijkheid vrije keuzes te maken in je leven, negeer ik mijn innerlijke weg dan krijg ik dezelfde levensles toch weer op een andere manier, op een later tijdstip voorgeschoteld.
Dat geeft mij dus toch dat gevoel dat ‘van boven’ (of waar ik mee akkoord ben gegaan voordat ik in dit leven kwam) toch beslissingen worden genomen, en juist dat maakt mij zo opstandig. (DUS EIGENLIJK OPSTANDIG TEGEN MIJN EIGEN WEG?)
Nu ik meer ‘volwassen’ ben, ben ik iets tot rust gekomen. Ik probeer zo goed mogelijk te aarden, te genieten van de natuur, en zoveel mogelijk te genieten van het leven dat hier is.
Vaak heb ik er veel moeite mee aangezien de grote maatschappij op het uiterlijke en materialistische is ingesteld, iets waar ik me absoluut niet bij thuisvoel. Dat voelt voor mij koud en dood aan.
Die opstandigheid in mij om toch maar beter je pad te blijven volgen, dat ongeduld (mijn levensles) blijft toch terugkomen.
Weet jij wat ik zelf zou kunnen doen om mijzelf uit die slachtofferrol te krijgen?

P.S. Nu moet ik zelf lachen om hoe ik mij worstelend in zo goed mogelijk Nederlands probeer uit te drukken, hopelijk begrijp je wat ik bedoel.
In ieder geval voor de zoveelste keer dank je wel voor al je kwaliteiten!!!

Antwoord

 

Opstandigheid tegenover het leven kenmerkt het verhaal van de mens. Het is het kinderlijke deel in ons dat zich verzet tegen dat wat ons met een meer volwassen en verborgen wijsheid naar ons doel wil brengen.

Het is dezelfde opstandigheid die we moeten leren zien als het erfdeel van dit huidige leven, terwijl dit rustige en ‘oude’ weten in ons, het erfdeel is van talloze tijden. Daarom kan dit volwassen deel ook alles over zijn kant laten gaan, het heeft deze opstandigheid al zo vaak meegemaakt. Dit volwassen deel laat ons rustig uitrazen omdat het weet dat we vanzelf weer zullen terugkeren. Er is geen andere weg dan de weg die in ons ligt en die als een vertrouwenslint iedere keer naar ons wordt uitgeworpen. Tenminste, als we stil kunnen zijn, als we kunnen luisteren, als we de moeite nemen deze diepere en meer volwassen zijde van onze identiteit naar voren te laten komen.

Het is altijd het kinderlijke in ons dat sneller wil, dat zich allerlei doelen heeft gesteld, allerlei idealen en beelden heeft geplaatst aan de horizon van ons verlangen.

Voor sommigen is dit kinderlijke deel nog zo overheersend en sterk aanwezig, dat ze tijdens hun leven enkel verblijven in de snelheid van deze emoties. Van het ene resultaat naar het andere willen gaan, en wel zo snel mogelijk. Elk succes dat ze op deze manier kunnen halen, zien ze als een bewijs van hun gekozen leefwijze. Elk niet-succes zien ze als een falen van anderen of van de omstandigheden.
Maar voor wie dit kinderlijke al verder achter zich heeft gelaten, zal meer en meer verblijven bij dit rustige, kalme en meer ingedaalde weten. Hij zal dit weten als een bron ervaren die hem steeds weer kan voeden, kalmte zal schenken, nieuwe inzichten en bemoedigingen zal geven.

Daarom is bij het opmerken van een opstandigheid in je leven altijd het beste te beseffen dat in ons een grote wijsheid aanwezig is die geen seconde van onze zijde wijkt. Aanvaarding en overgave aan dit gegeven maakt een kalm vertrouwen wakker. Dit kalme vertrouwen moeten we ontwikkelen. Groter laten worden, net zolang tot dit kalme vertrouwen in staat zal zijn ons los te maken van alle dagelijkse emoties en ons meer en meer zal verbinden met een werkelijkheid die ons draagt en hoger tilt.

Wie verlangend is, is snel opstandig.

Wie aanvaardend is, weet dat elk verlangen naar een schijnbaar resultaat leidt, maar ondertussen ons alleen maar haastiger en ongelukkiger maakt.

Alleen het goede verlangen heeft geen enkele haast.

Verlang te zijn waar je nu al bent en dat wat je innerlijk leidt, zal zich openbaren.

 

Theije Twijnstra