Vraag

 

Hallo Theije,

Mijn vraag aan jou is de volgende:
Hoe kun je zelf het beste omgaan met ziektes, hoe kun je zelf je invloed hierop uitoefenen?
Ik heb altijd wel het gevoel dat die ziekte me iets wil zeggen.
Is het mogelijk om met behulp van gefocuste aandacht en gedachten beter te worden?
Heel erg bedankt alvast voor je tijd en aandacht!

.

Antwoord 

Vaak wordt ziekte beleefd als een verstoring. Als iets wat er niet had moeten zijn.

‘De ziekte moet weg’, is dan meestal ook de houding. ‘Ze moet uitgeroeid worden, zo snel mogelijk verdreven worden.’
Ziekte is voor velen een vijand. Deze reactie op ziekte is niet effectief. Noch lichamelijk, noch geestelijk. Het is de benadering die hoort in een leven waarin strijd en controle de belangrijkste reacties zijn.
De beste manier om met ziekte om te gaan, is te beginnen met aanvaarding. De aanvaarding dat de ziekte er niet voor niets is. Dat het geen onrechtvaardigheid of ondermijning is, maar een gevolg van iets anders. Andere tijden, andere keuzen. Het achterhalen van het waarom is echter niet het belangrijkste, wél de aanvaarding dat je er zelf aan hebt meegewerkt. Het is de erkenning van deze verantwoordelijkheid die je tegelijk in staat stelt je nu op een geheel andere wijze te gedragen.
Aanvaarden dat we ziek zijn, betekent dat we erkennen dat de ziekte een bedoeling met ons heeft. Ons iets wil zeggen. Misschien moeten we rustiger aan doen, dingen verwerken die we al te lang hebben laten liggen. Dankzij de ziekte krijgen we daar nu de gelegenheid voor. Zolang we gezond zijn, staan we ons deze rust en overgave vaak niet toe. 
Eigenlijk bestaat er geen ziekte. Ziek zijn is beter worden, want door het feit dat we ziek zijn, kunnen we onderzoeken hoe we beter met onszelf kunnen omgaan. Zoals het lichaam hard werkt om weer gezond te worden, zo ook worden wij uitgenodigd om in geestelijke zin gezonder te worden. 
Aanvaarding is dus ook: de ziekte als een vriend leren kennen. De beste focus op de ziekte is dan ook: ‘ik werk geestelijk mee. Ik geef me over aan de ziekte die me de weg naar het herstel of de dood zal brengen. Ik aanvaard de ziekte en alle geestelijke ontdekkingen die deze mij kan brengen.’
Wie zo met zijn ziekte omgaat, zal vanuit diezelfde ziekte ook de beste aanwijzingen krijgen aangereikt. Het is door deze overgave dat we precies weten welk behandelingsplan voor ons het meest geschikt is, passend bij onze innerlijke ontwikkeling.
De focus op ziekte is dus niet zozeer gericht op het fysieke beter worden, maar op het dieper leren kennen van jezelf. Wie zo zijn ziekte gebruikt, herstelt niet alleen lichamelijk, maar zal vooral mentaal sterker en gezonder in het leven staan.

Theije Twijnstra