Vraag

 

Hallo Theije,

 

Wat fijn de ourdays-online, heerlijk elke dag om te lezen.
Ik maak dan ook maar van de gelegenheid gebruik om een vraag te stellen wat innerlijk nogal eens voor twijfel en vragen zorgt bij mij: kan het kloppen dat de weg naar geestelijk ontwaken een weg van eenzaamheid is?
Wat ik soms lastig vind, is te begrijpen waartoe het dient er van uitgaande dat we verbonden zijn met elkaar, eenheid en liefde zijn.
Juist door die eenzaamheid voel ik me alleen staan erin omdat het maar met zo weinigen te delen is. Of is dat juist waar het hem in zit, dat ik het nog persoonlijk maak en daar aan voorbij moet zien….. tips zijn welkom! Het is soms zo’n gevecht innerlijk.
Met name als ik bijv Advaita vedanta neem de radicale manier, de non-dualiteit. Ergens voel ik dat het waar is de droom, de illusies, maar toch ook dat het te makkelijk zou zijn er op die manier naar te kijken…. Alles af doen als zijnde een verhaal! En alleen maar verblijven in het ik ben gevoel, het nu, het zijn. Maar daar voel je wel  complete eenheid en verbondenheid met elkaar!
Maar toch denk ik dat we de weg moeten gaan om alles te doorleven om tot geestelijke wijsheid te mogen komen. Of is dat ook allemaal maar een verhaal en houd ik mezelf gevangen in de illusie daardoor?
Ik zoek een antwoord om mezelf staande te houden in de veelheid.
Is er verschil tussen ontwaken en beseffen dat we niets anders zijn dan bewustzijn, en geestelijk ontwaken?
Lees momenteel de boeken van Jozef Rulof maar ook Ramana Maharshi.
Hoop dat je me een antwoord kan geven hoe beide te interpreteren.

Dank je wel alvast.

.

Antwoord

 

Wanneer we geestelijk ontwaken, merken we dat veel van wat we dachten dat het de werkelijkheid was, geen werkelijkheid meer is.
Relaties die voorheen nog heel levendig waren, lijken tijdens dit ontwakingsproces te verschralen tot een herinnering. Bezigheden waarover men nog niet zo lang geleden nog enthousiast was, leiden op dit moment vooral tot verbazing en de vraag hoe we daar ooit zoveel tijd aan hebben besteed.
Al deze veranderingen in beleving laten het gewijzigde standpunt zien dat inmiddels is ontstaan.
In de loop der tijd zullen er meer veranderingen merkbaar worden, de uiterlijke schillen van het bestaan verliezen meer en meer hun geldigheid en noodzakelijkheid.
En wat daaronder lange tijd verborgen lag aan eigenheid, glanst er nu steeds meer doorheen.
Tegelijk voelen we ons meer en meer vervreemd raken van anderen. We voelen ons eenzaam worden. We kunnen ons verhaal, onze belevingen niet meer delen want de anderen beleven het leven nog net zoals vroeger, de tijd voordat we deze weg insloegen. Deze eenzaamheid hoort erbij en is onlosmakelijk verbonden met de losmaking van het ego dat zich vooral in onze relaties met anderen ontwikkelt en manifesteert.
De eenzaamheid die we voelen is dan ook een speciale eenzaamheid. Het is de eenzaamheid van het ego. Het is het sterven, het uit elkaar vallen van onze opgebouwde ’samen-wereld’.
Deze eenzaamheid beleven en leren aanvaarden, verdiept de keuze voor deze ontwakingsweg. Vele momenten en niveaus van eenzaamheid, onbegrepenheid, verdriet, heimwee en teleurstelling markeren deze weg. Elk van deze gevoelens is tegelijk een sterfpunt van onze oude, beschermende en zich aanpassende identiteit. Al deze gevoelens zullen we dus moeten ondergaan, want achter deze doorleving ligt de keuze: ja, en toch wil ik doorgaan, want wat ik ervoor terugkrijg aan eigenheid en verbondenheid met het werkelijke, is zoveel meer dan de wereld waarin ik eerst leefde.
De pijn die wij ondergaan is zowel de pijn van het afsluiten, het sterven, als de pijn van de geboorte, een nieuwe fase van ontwikkeling.
Er is dus geen verschil tussen ontwaken en bewustzijn. Ontwaken is bewustzijn. Al het andere is een idee, geen levende actualiteit.
Het heeft daarom ook geen enkele zin om naar een staat van verlichting te streven. Het enige dat zin heeft, is aanwezig te zijn bij wat er zich in jou afspeelt zodat de afstand tussen deze aandacht en je gevoelsleven steeds kleiner zal worden, meer en meer een verbond zal worden, een eenheid zal zijn.

Theije Twijnstra