Vraag

 

Een vraag van ons allebei:
“Afgelopen zaterdag reed ik naar huis en zag een prachtige regenboog.
Dit indrukwekkende natuurverschijnsel riep bij mij een ontroering en gevoel van tijdloosheid op.
Is er een geestelijke betekenis voor dit fenomeen of is dit altijd in relatie tot degene die haar aanschouwt?
Dank weer voor je prachtige antwoorden!”

.

Antwoord

 

Velen worden geraakt wanneer ze een regenboog zien. Een mengeling van bemoediging, ontzag en hoop wordt dan vaak beleefd.

De geestelijke kracht en betekenis van dit natuurverschijnsel wordt veroorzaakt doordat we op dat moment aanwezig zijn bij de schepping zelf.
Zonlicht en regen scheppen kleuren en een prachtige ronde vorm.

Op dezelfde wijze waarop ooit de wereld werd geschapen.

We zijn erbij, bij de vorming van deze tijdelijke schoonheid en tegelijk bij het niet eindigende wonder van het menselijk bestaan.
Deze getuigenis ontroert. Het verbindt ons direct met het scheppende principe van het bestaan waarin alles enkel komen is en weer gaan, ontstaan en weer sterven.
En hoe tijdelijk deze regenboog ook is, ze was er al, lang voor wij er waren en zal er zijn, lang nadat wij hier niet meer leven.
Het ondergaan van dit tijdloze en almaar aanwezige scheppingswonder, spreekt ons aan in onze eigen kwaliteit van erbij zijn.
Zo kunnen we deze regenboog zien als een terugkerend beeld van kracht, duurzaamheid en scheppingskracht.
Maar vooral als een oproep diezelfde kwaliteiten in onszelf ten volle te ontwikkelen.

 

Theije Twijnstra