Vraag

 

Ik heb een zoon die verslaafd is.
Ik voel onmacht en verdriet.
Wat moet ik hier van leren?
Ik weet dat ik hem los moet laten. Ik dacht dat ik dat al gedaan had, maar voel me opnieuw geraakt in mijn onmacht.
Hoe leer ik te aanvaarden dat hij verslaafd is?

.

Antwoord

  

Aanvaarden is één van de moeilijkste begrippen om te beoefenen.

Wanneer we tot de kern teruggaan, betekent aanvaarden eigenlijk: vaardig worden in het aannemen. Goed leren worden in het opvangen van de vele ervaringen waarmee het leven ons confronteert.

Pas wanneer we tot aanvaarding kunnen komen en ons hebben ontkoppeld van het probleem, het verdriet of waar we ook mee worstelen, pas dan zijn we in staat helder waar te nemen.

En vooral ook om te zien hoe belangrijk het is onze eigen rol binnen het probleem te onderkennen.

Als ouder kunnen we ons kind vaak moeilijk loslaten. Zeker als het verslaafd is. We willen immers ons kind gelukkig zien?
Aanvaarding begint met in te zien dat ook wij onze verslaafdheden hebben. Namelijk de verslaafdheid ons kind gelukkig te willen zien.
We hebben met het geluk van ons kind echter niets te maken. Dat is het recht en het geheim van ieder mens.
Aanvaarding is begrijpen dat een ieder zijn leven heeft, hoe grillig dit ook verloopt, hoe onbegrijpelijk het voor ons ook is, het blijft het recht van de ander zo te willen gaan.

Aanvaarding is weten dat ook hij op zoek is naar zijn geluk. En dat hij het recht heeft te verdwalen, fouten en vergissingen te maken, zoals ook wij vele malen verdwaald zijn.

Aanvaarding betekent: terugkeren naar je eigen leven en daar dat te doen wat voor jou het beste en noodzakelijkste is. Voor jóuw leven.

Hoe beter wij de ander kunnen laten uitleven in zijn levenskeuze, hoe meer onze liefde zijn ruimte kan vinden.

In gedachten kun je hem rust, wijsheid en sterkte sturen. Doe dit net zo vaak als je daar behoefte aan hebt. Daarmee bevrijd je jezelf van je angsten betreffende hem.

Je onmachtig voelen is vooral ondergaan dat je niets kunt doen. Dit is niet juist. Je kunt namelijk heel veel doen: je eigen leven opnemen en dat ten volle genieten en gebruiken.

Aanvaarding heeft vele lagen, maar hoe losser we komen te staan tegenover iemand waarmee we ons verbonden voelen en die we zo graag het beste gunnen, hoe beter onze keuzen zullen worden. Omdat het vrije keuzen worden. Keuzen zonder de dwang van de emotie en de beperkingen van onverwerktheid.

Alleen vanuit een innerlijke ruimte zien we wat er werkelijk aan de hand is.
Aanvaarden is zo ten slotte ook: verder gaan en niet omkijken of je wel gevolgd wordt.

Wie jou ziet gaan in onafhankelijkheid wil je volgen. Wil ook zo vrij kunnen gaan.

Samengevat:

- stuur in gedachten je wensen en bemoedigingen,

- neem je leven met nieuwe kracht op,

- wees een levende oefening in onafhankelijkheid,

- wat je kunt vrijgeven aan gevoelens is wat je werkelijk bezit.

Zodra onze kinderen volwassen zijn, hebben we als ouder nog maar één ding te doen: een voorbeeld te zijn in moed, vrijheid en persoonlijke groei.

 

Theije Twijnstra