Vraag

 

Hoe kijk jij tegen het veelbesproken jaar 2012 aan?

.

Antwoord

Het idee dat er op een bepaald moment in de toekomst iets bijzonders staat te gebeuren, is eeuwenoud.
Het vooruitzicht op een dramatische verandering in de wereld prikkelt de fantasie en laat velen even het heden vergeten.
Het aantal keren dat voorspeld is dat de wereld zou vergaan, is bijna niet meer te tellen. Daarmee wordt duidelijk dat ook het jaar 2012 weer zo’n getal is waaraan velen grote verwachtingen hebben verbonden.
De vraag is echter: wat doet het ertoe wat er volgend jaar gaat gebeuren als we NU leven. Nu in 2011.
Hoeveel mensen die zich nu nog gezond voelen, zullen dan nog leven? Of werkloos zijn? Of gescheiden? Of ziek?
Er kan van alles gebeuren in 2011, maar veel interessanter is het de vraag te stellen: wat gebeurt er nu in je leven?
Ben je gelukkig? Knaagt er een twijfel die maar niet weg wil gaan? Welke mensen vragen je aandacht en welke verdienen deze?
Werk je nog aan je voorgenomen idealen of heb je ze al opgegeven? Of uitgesteld totdat je hoopvoller gestemd bent?
Onze tijd wordt begrensd door onze ademduur. Buiten deze paar minuten is er niets of het wordt een illusie.
Laten we deze ademtijd zo goed mogelijk gebruiken.
Als een eerbetoon aan het grote geschenk dat leven heet.
Adem in en we denken, we praten, we maken herinneringen, we doen ons best.
Adem uit en we verwerken, denken na, zijn alleen, begrijpen.
Adem in en adem uit.
Hoeveel tijd is de onze?
Het jaar 2012 is voor degenen die elders leven. Niet hier. Niet nu.
Niet in het wonder van hun adem.

Theije Twijnstra