Eenzaamheid is een ervaring die vaak verkeerd begrepen wordt.
Zelfmedelijden is het gevolg.
En daarmee duw je jezelf nog dieper in de onbegrepenheid.
Anderen helpen je een handje in dezelfde richting,
je herkent immers op basis van je eigen ervaringen?
De vraag is echter: is er ook een andere manier om met eenzaamheid om te gaan?
Een benadering die dezelfde beleving lichter maakt
en veel zinvoller omdat je meewerkt aan je eigen groei?

Laat een reactie achter