Het gevoelsleven van een kind wordt gekenmerkt door een diep vertrouwen in
en een grote loyaliteit aan de ouder.
Dit maakt iedere opvoeding delicaat.
De onaangepastheid van een kind,
het niet willen luisteren,
de opstandigheid,
de woede,
de eenzaamheid,
veel is terug te voeren tot de wijze waarop met dit gevoelsleven is omgegaan.
Kinderen zijn geen heiligen.
Evenmin de ouders.
Maar ze zijn wel een voorbeeld in overgave.
Onvoorwaardelijk.
Tot blijkt dat de ouders deze overgave hebben ‘misbruikt’.
Door er net iets makkelijker of onverschilliger mee om te gaan
dan het zou moeten.
Maar we kunnen altijd leren.
Altijd veranderen.
Altijd opnieuw beginnen het beter te doen.