Natuurlijk.

Altijd is er druk.

Spanning. Verplichting.

Dat is het bestaan.

Aan ons de opdracht datzelfde bestaan te relativeren.

Het zijn plaats te wijzen: daar.

Niet hier.

Niet in mijn wezen.

Mijn wezen is vrij.

Mijn wezen is niet van het bestaan.

Het is onafhankelijk.

Het is gekomen en gaat weer verder.

Steeds verder.

En al het dagelijkse, hoe indringend ook,

blijft achter terwijl wij verder gaan.

Op weg naar een steeds grotere eigenheid.

ongebonden en oneindig.

.

(c) Theije Twijnstra

2 Reacties op “Druk”

  1. monique :

    Mooi!

  2. Judie :

    Dank je, heel mooi!

Laat een reactie achter