Sommige mensen zijn bang

dat ze iemand vergeten nadat deze is gestorven.
Ze willen die ander niet vergeten.
Ze willen deze herinnering zo levend mogelijk houden.
Ze willen vastgelegd hebben,
ze willen opnieuw zien en beleven,
ze willen erover blijven praten,
al dit om niet te vergeten dat de ander er was.
Als ze een geliefde vergeten,
langzaam laten oplossen in de grenzeloze tijd,
hebben ze het gevoel diegene te verraden.
Niet genoeg liefgehad te hebben.
Het tegendeel is waar:
laat de ander oplossen in de anonimiteit van zijn wezen.
Degene die we vast willen houden
is alleen iemand van dit enkele leven.
Maar die ander is zo veel meer dan dat.
Geef hem terug aan de ruimte van zijn wezen.
Een wezen waarvan we maar
een klein deeltje hebben meegemaakt.
Iemand laten oplossen in vergetelheid
is hem teruggeven aan die onbekende
en niet opeisbare grootsheid van zichzelf.
(c) Theije Twijnstra