Wat is geluk?
Een gelukkig leven hebben,
hoe doe je dat?
Wat heb je daarvoor nodig?
Wilt u mij dat duidelijk maken?

.

Geluk is het vermogen mee te gaan met de momenten.

.

U bedoelt in het nu te zijn?

.

Ik bedoel dat je van moment naar moment gaat.
Je reist van moment naar moment.
Dat is iets anders dan in het nu zijn.
In het nu willen zijn is veel te hoog gegrepen
en hoogmoedig te denken dat te kunnen.
Maar het moment opmerken dat gaande is
en het volgende moment opmerken dat eraan komt.
Dat je meereist met je momenten.

.

Meereist met je momenten.
Ik stel me voor dat ik ziek ben.

.

Ja.

.

En dat ik me overgeef aan de situatie.

.

Precies.


Maar hoe kom ik in het volgende moment?

.

Door de verandering op te merken.
Hoe klein deze ook is.
Als je ziek bent heb je goede en minder goede momenten.
Wanneer je een goed moment hebt,
verbind je dat met andere goede momenten.
Bijvoorbeeld dat je straks weer beter bent.
Of als je niet meer beter kunt worden,
verbind je het goede moment met de dankbaarheid dat dit moment er nog is.

.

En wanneer je je beroerd voelt?

.

Dan verbind je je met andere momenten
waarop je je eveneens slecht voelde.
En je vraagt je af:
is dit moment slechter dan het andere slechte moment?
Of is het beter te dragen?
Je verbind je met het moment
maar je weet ook dat het maar één moment is
in een eindeloze rij van momenten.
Je leeft van moment naar moment,
niet vanuit een vlucht of een ontkenning
maar vanuit de reiziger
die zich steeds bewuster wordt dat hij onderweg is
en dat alles wat hij opmerkt betrekkelijk is.

.

Waarom is het betrekkelijk?
Ik vind je beroerd voelen absoluut niet betrekkelijk.

.

Daarom wilt u ook weten wat geluk is.
Zodra u elk moment een betrekkelijkheid meegeeft,
geen absoluutheid, reist u met de momenten mee.

.

Ik vind dit nog steeds moeilijk om te begrijpen.
Hoe kun je naar het volgende moment gaan
als het actuele je je zo beroerd laat voelen?

.

Omdat onze waarneming beperkt is.
Ook al voelen we ons beroerd,
we merken niet alles op.
Veel ontgaat ons.

.

Maar wat dan?
Wat zie ik niet?

.

U ziet uw eigen zelfmedelijden niet.
Noch uw krachten, verborgen vermogens.
U ziet de ontwikkeling niet waarin u zich bevindt.
Er is zo veel dat u niet ziet
louter en alleen omdat u het moment benoemt
tot een beroerd moment.
U reist niet van moment naar moment
maar u woont in bepaalde momenten.
De momenten die u heeft waargenomen
en die u tot werkelijkheid heeft besloten.
Omdat u zich zo eenzijdig en oppervlakkig met uw moment identificeert,
wordt het heel moeilijk gelukkig te zijn,
want de grenzen van dit geluk
heeft u zo smal en voorwaardelijk gemaakt
dat als het moment er niet aan voldoet,
aan uw strenge regels,
dan bent u ongelukkig.

.

Zegt u dat ik mezelf ongelukkig maak?

.

U bent ruimer voorzien dan u zichzelf toedenkt.
Dat wat we niet gebruiken maar waar we wel over beschikken,
laat ons ongelukkig voelen.
We zijn ongelukkig omdat we niet in staat zijn ons beroerde gevoel te relativeren
tot iets dat steeds weer anders zal zijn.
We gebruiken niet wat we wel hebben.
Dit verwaarlozen van eigen mogelijkheden laat ons ongelukkig voelen.

.

Ik ben ongelukkig omdat ik niet alles gebruik?

.

Omdat u niet gebruikt wat u op datzelfde moment ter beschikking staat.

.

Maar hoe kan ik daar dan bijkomen?

.

U hoeft het alleen maar op u af te laten komen.
U moet juist minder doen, minder bepalen,
alleen maar meegaan met uw momenten.
Ze dragen u vanzelf naar het volgende.

.

Maar wat gebruik ik dan?
Welke capaciteiten zet ik dan in?

.

Wanneer u niet meer benoemt, niet meer klaagt, niet meer zeurt,
geen zelfmedelijden beoefent,
kan het natuurlijke vertrouwen dat u bezit,
naar voren komen.
Eveneens uw natuurlijke hoeveelheid geduld.
En relativeringscapaciteit.
Hoe meer u onvoorwaardelijk meegaat,
hoe meer uw verborgen krachten naar voren zullen komen.

.

Maar waarom pas dan?

.

Omdat ze alleen in de vrijheid en overgave
tot hun recht kunnen komen.
Dat is de voorwaarde die ze stellen:
een mens die bereid is de leiding, de controle
en de voorwaarden aan zijn diepere vermogens over te laten.

.

Het klinkt zo eenvoudig.

.

Dat is het ook.
Geluk is geen onbereikbaar iets.
Wij zijn zelf onbereikbaar door al onze eisen en bepalingen.
Maar hoe vrij is een prachtige vogel in een kooi?
Hoe vrij is een zeldzaam dier in een dierentuin?
Hoe vrij is de mens die zichzelf heeft gekooid met stalen eisen,
onbuigzame bepalingen?
Geluk kan niet zonder vrijheid.
Vrijheid kan niet zonder beweging.
Beweging kan niet zonder groei.
Groei kan niet zonder onze bereidheid mee te gaan.

.

(c) Theije Twijnstra