Bestaat er zoiets als ‘waarheid’?

.

Alleen voor uzelf.

.

Er bestaat geen universele waarheid?

.

Deze bestaat zeker maar is alleen via de individuele weg te vinden.
De ‘waarheid’ ontstaat uit de mens,
hij veroorzaakt deze.
Zolang we geloven dat er een ‘waarheid’ bestaat buiten de mens,
als een externe grootheid,
zullen we de waarheid niet leren kennen.

.

Waarom niet?

.

Omdat de waarheid altijd door de mens wordt bepaald.
Van welke kant deze ook komt.
Dat zegt mij dat ze uit de mens afkomstig is.

.

De waarheid is geen externe grootheid, zegt u,
maar hoe zit het dan met alle wetenschappelijke bewijzen?
Bezitten deze geen waarheid?

.

Ze bezitten overeenkomsten,
maken wetmatigheden zichtbaar.
Maar als we over de waarheid spreken,
spreken we niet alleen over de fysische wetten
maar ook over de metafysische wetten.
Deze laatste zijn alleen via de ontwikkeling van ons bewustzijn
te begrijpen en in te schatten als samenwerkende wetmatigheden.
Laten we het woord waarheid vervangen door werkelijkheid.
De werkelijkheid als som van alles
van wat we tot nu toe te weten zijn gekomen
en van wat in ons innerlijk is opgebouwd.
De fysieke wereld meten, indelen en verklaren
is een peulenschil in vergelijking met het kennen
van de innerlijke werelden die elk mens bezit.
Deze wereld is nog nauwelijks ontgonnen.

.

De waarheid, de werkelijkheid moeten we nog leren kennen, zegt u?

.

Ja. De grote nadruk op het zichtbare bestaan
geeft het idee dat we al heel wat weten.
In uiterlijke zin is er al heel veel ontdekt.
Maar dit betekent niet dat aan dit ontdekte
de werkelijkheid te ontlenen valt.
Wie zijn we?
Wat leeft in ons?
Wat beïnvloedt ons denken?
Ons interpreteren?
Hoe kunnen we weten of we zelfstandig denken,
vrij en onbesmet onze weg kiezen?
Zolang we onszelf niet kennen
zijn er vele deelwerkelijkheden
maar geen volledige en daarmee geen echte werkelijkheid.
Maar omdat de mens denkt dat hij al zo veel te weten is gekomen,
denkt hij ook dat hij de waarheid, de werkelijkheid al kent.
Dit is de grote misvatting:
wanneer je een beetje weet om dan te denken dat je alles al weet.
Dit fenomeen hangt nauw samen met het fysieke van het bestaan
waarin het clusteren van gedachten vaak bijdraagt
om tot een inschatting van de omgeving te komen.
Je ziet een verse pootafdruk van een leeuw
en de mens is meteen op zijn hoede.
Hij denkt de leeuw, het gevaar, de dood er meteen bij.
Wanneer dit clusterende denken op de werkelijkheid als geheel
wordt toegepast, gaat het mis.
Iedereen die een totaliteit aanbiedt
en daarin geen enkele restrictie
ten aanzien van het eigen beperkte denken heeft aangebracht,
denkt zich groter en daardoor waanvoller.
Met alle gevaren van dien.

.

Hoe kunnen we de werkelijkheid dan leren kennen?

.

Door het falende, beperkte en onbewuste van ons bewustzijn
als constante aanwezigheid te beleven.

.

Dit lijkt me niet goed voor het zelfvertrouwen.

.

Wie de leugen of de schijn nodig heeft voor het behoud van zelfvertrouwen, zal de werkelijkheid alleen maar verder
van zich afduwen.
Wie zich echter bewust is van zijn beperkte, falende manier van denken,
zal op zoek blijven gaan naar de ontbrekende,
vervormende en beperkende invloeden van zijn bewustzijn.
Hoogmoed is de grootste hindernis
voor het vinden van de werkelijkheid.
Met hoogmoed plaatst de mens zijn eigen onwetendheid
tussen zichzelf en de werkelijkheid.

.

Je moet bescheiden zijn zegt u?

.

Het gaat niet om bescheidenheid.
Het gaat om het vinden van de werkelijkheid.
De enige weg naar de werkelijkheid
is zelf zo werkelijk mogelijk zijn.

.

Maar wat is dat: zo werkelijk mogelijk zijn?
Wie bepaalt dat?

.

Dat doe je zelf.

.

Maar hoe dan? Wat zijn je criteria?

.

Denk goed na over wat u zojuist heeft gezegd.
Ik vraag u: wat zijn de criteria om van uw kinderen te houden?
Wat zijn de criteria om door een lied ontroerd te worden?
Wat zijn de criteria van een plotselinge innerlijke vrede die u ervaart?
Begrijp daarom dat het woord criteria
een woord is uit de fysieke omgeving
maar dat die omgeving maar een klein deel is
van de gehele werkelijkheid.
U kunt met een meetlat geen innerlijke processen opmeten.
Daar zijn andere gereedschappen voor nodig.

.

Welke dan?

.

Zoals ik al zei zult u eerst uw eigen beginstadium
moeten leren opmerken.
We zijn nog maar net begonnen als het om de werkelijkheid gaat.
Het grootste, onbegrensde en eindeloze ligt in ons.
Door de overheersing van het fysieke bestaan
denken velen dat er na de dood niets meer is.
Dit geeft aan tot hoever dit niveau van denken reikt:
tot waar het gecontroleerd kan worden.
Maar daar begint het pas.
Het leven op aarde is zo betrekkelijk en kortdurend
als een middag op het schoolplein.
En toch menen we vanuit dit korte moment op aarde
te weten hoe de werkelijkheid in elkaar steekt.
Dit gegeven maakt duidelijk
hoe onbewust de mens nog is.
Hij beseft nog niet eens hoe beperkt het leven is
en hoe onbegrensd zijn gehele reis is.
Dit soort denken,
geïsoleerd van de eigen beperktheden,
maakt het zo moeilijk de mens duidelijk te maken
hoever hij nog van de volledige werkelijkheid af is.

.

Wat is dan het beste voor nu?

.

Denk na over je leven,
je dagen en je uren
en ontdek hoe vaak je in eerste instantie niet zag.
Ontdek daarna wat je in tweede instantie niet zag.
En ontdek daarna dat dit een patroon is
dat als een verkleinende bril
je het zicht ontneemt op een werkelijkheid
die zich direct onder je ogen afspeelt.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Gesprek (69) Waarheid”

  1. lia :

    Dank voor deze wijze les die jij mij, ons allemaal, weer hebt gegeven!