Wat bepaalt je lot?

.

Je bedoelt de omstandigheden waarin je verkeert?

.

Ja, ook.
De omstandigheden, het verloop, alles wat in je leven gebeurt.
Wat veroorzaakt dat?
Waarom is de een arm en de ander welvarend?
Waarom leeft de een in oorlogsomstandigheden
en de ander in vrede en zorgeloosheid?

.

Ieder mens beleeft zichzelf.

.

Dat begrijp ik niet.

.

Ieder mens bevindt zich in omstandigheden
die overeenstemmen met zijn mogelijkheden tot groei.
Je bevindt je nooit in omstandigheden
die niet met je groei te maken hebben
of die onmogelijk zijn te gebruiken voor je groei.
Met andere woorden: hoe het ook is,
het is voor je groei dat het zo is en niet anders.

.

Maar als iemand zorgeloos, egoïstisch, anderen vernedert,
als iemand zo leeft,
dient dat dan ook zijn groei?

.

Wat we waarnemen is een moment.
Wanneer een trein aan ons voorbijgaat zoals bij een overweg,
zien we een stukje van de trein.
Meestal nog vaag ook vanwege de snelheid.
Zo is het ook met de omstandigheden en onze groei.
Dat iemand zorgeloos, egoïstisch en hoogmoedig leeft,
betekent niet dat hij niet kan groeien.
Iemand groeit altijd,
alleen wanneer het nog op die egocentrische manier gaat,
duwt hij de groei voor zich uit,
zoals een bulldozer een berg zand kan voortduwen.
Onontkoombaar zal hij wat hij nu veronachtzaamt
straks weer tegenkomen als pijnlijke ervaring,
als mogelijkheid waardoor hij dan in staat zal zijn
de eerder opgebouwde vertraging in groei
in grotere snelheid om te zetten.

.

Dus alles dient de groei.
Hoe het ook is.
Maar een kind in oorlogsomstandigheden?

.

Waarom zou dat anders zijn?
Omdat het een kind is?

.

Bijvoorbeeld.

.

Ook een kind bevindt zich te midden van zijn groei en levenswetten.
Wij oordelen over andere levensomstandigheden
vanuit de onze.
Iedereen die het slechter heeft dan wij
vinden we dat die een onrechtvaardig lot heeft.
Behalve als we vinden dat iemand het over zichzelf heeft afgeroepen.
Maar dat is alleen maar onze kortdurende waarneming.
Een kind in oorlogsomstandigheden
bevindt zich daar niet toevallig.
Toeval als verklarend begrip maakt de onrechtvaardigheid
tot een schijnwerkelijkheid.
Maar toeval noch onrechtvaardigheid kunnen wezenlijk bestaan
of de organisatie van het leven als geheel
zou onsamenhangend en zonder logica zijn.
Waar het onsamenhangend voorkomt,
ontmoeten we ons onbewustzijn,
ons beperkte doorzicht van de volledige werkelijkheid.

.

Maar wat moet dat arme kind
van die barre en wrede omstandigheden leren?

.

Dat is aan het kind voorbehouden.
Niet aan ons.
Mensen verkiezen in omstandigheden te leven
waarin vele nooit zouden willen leven.
Sommigen mensen leven in een onherbergzame natuur.
Volledig afgesloten van de rest.
Ze doen dat geheel vrijwillig.
Kunt u daarover oordelen of dit goed is of niet?

.

Nee, maar dat is zelf gekozen!
Dat kind heeft het er maar mee te doen.

.

Ook het oordeel over een keuze vraagt meer aandacht
dan de korte tijd die wij er meestal aan besteden.
Wat is een keuze?
Dat wat u als keuze erkent?
Is een onderbewuste keuze ook een keuze?
En zo ja, in welke verhouding staat deze dan
ten opzichte van een bewuste keuze?

.

Wat bedoelt u met een onderbewuste keuze?
Dat je niet weet dat je kiest of gekozen hebt?

.

Een keuze wordt op verschillende niveaus gemaakt.
Een onderbewuste keuze wordt onder meer gemaakt
in onze relatie met anderen.
Waarom trekken sommige mensen ons aan
terwijl anderen ons juist afstoten?
Het is het onderbewustzijn dat deze keuze maakt.

.

Maar wat is dat onderbewustzijn dan?

.

De diepere gevoelslaag van ons innerlijk
dat uit ons verleden,
zowel van dit als van eerdere levens,
is opgebouwd.
Vaak kiezen we vanuit dit deel van onze identiteit.
Eigenlijk alle belangrijke keuzen.
Ook de keuze waar je geboren wordt,
welke ouders je wilt ervaren,
ze komen uit de diepten van ons verleden voort.
En de reden dat we dit doen is altijd onze groei.
De groei van ons zelfweten.

.

Zelfweten?

.

Met zelfweten bedoel ik:
zo te kiezen dat je niet uit het overgenomene kiest,
het aangeprate of het ingewrevene
maar uit het zelfwetende deel van je innerlijk.

.

Dus dat kind wil daar zijn?

.

Niet vanuit zijn dagbewustzijn.
Vanuit dit niveau huilt hij, is hij bang, kruipt hij weg.
Dat is het deel dat we zien
en waarover we oordelen.
Maar op een dieper en onzichtbaar niveau
heeft hij voor dit soort bestaan gekozen om te leren,
om te herstellen, om goed te maken, welke reden hij ook heeft.

.

Dus het lot waarin je leeft heb je zelf gekozen?

.

Het is alleen deze conclusie
die tot de meest verregaande en indringende vragen aanzet.
Elke andere verklaring
waarin het toeval of andere onvoorspelbare invloeden worden aangewezen,
ontnemen ons de kans om door te dringen
tot de geheimen van het leven.

.

Hoe bedoelt u dat?

.

Wie uit durft te gaan van de logica die in alles aanwezig is,
ook al begrijpt hij er op dat moment nog niets van,
scherpt zichzelf maximaal
tot het stellen van vragen en het speuren naar antwoorden
waar het toeval hem deze ontdekkingstocht zou ontnemen.
Wie de logica aandurft,
durft de ontraadseling van elk geheim aan.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Gesprek (65) Lot”

  1. Tess :

    Prachtig geschreven