Is de wereld een plaats van onrechtvaardigheid
of bestaat er toch een rechtvaardigheid
waar wij nog te weinig vanaf weten?
Ogenschijnlijk lijkt alles onrechtvaardig.
De rijken worden rijker,
de armen armer,
de zwakken zwakker,
de machtigen machtiger
en wie macht en geld heeft,
trekt en koopt het recht naar zich toe.
Maar niet alleen door mensen lijkt onrechtvaardigheid te ontstaan.
Ook het lot der mensen lijkt vaak onrechtvaardig.
Zij die arm zijn worden ook nog eens ziek
of worden getroffen door andere ellende.
Zij die het goed hebben, krijgen ook nog prijzen of andere beloningen.
Bestaat er rechtvaardigheid?
Wat is uw visie op dit fenomeen?

.

Alles kan alleen rechtvaardig zijn.
Anders zou niet de logica maar de willekeur het leven bepalen.
Voor het kunnen beoordelen of iets rechtvaardig is of niet,
ontbreekt vaak het overzicht.
We kijken in het algemeen met een beperkte blik.
Beperkt in tijdsomvang,
beperkt in vorm,
beperkt in samenhang.
Met andere woorden:
we zien meestal maar een klein stukje
van een veel groter geheel.
Alsof je uit een film één scène haalt
en daarop je mening baseert.
Rechtvaardigheid speelt zich af in de samenhang der gebeurtenissen
die zich binnen de levenswetten afspelen.
Wanneer we een goed mens ervaren
en deze wordt getroffen door het noodlot
en we zien een slecht mens ernaast die het alleen maar voor de wind gaat,
concluderen we snel dat dit onrechtvaardig is.
De werkelijkheid is dat we noch de goed lijkende mens
noch de slecht lijkende mens kunnen beoordelen.
De rechtvaardigheid speelt zich niet voor onze ogen af.
Zij is genesteld in de geschiedenis van ieder individu.

.

Verklaart dit ook dat sommige mensen zo veel kunnen verdragen?
Voelen zij de rechtvaardigheid van hun lot misschien heel goed aan?

.

Wie de rechtvaardigheid kan opmerken
vanuit het verband van oorzaak en gevolg
is daardoor tot veel grotere veerkracht in staat
dan zij die deze gevoelsverbinding nog niet kunnen beleven.

.

U zegt dus:
de rechtvaardigheid moet bestaan
of de logica der dingen zou zich niet kunnen uitwerken.
Voor velen is dit onmogelijk om te kunnen accepteren.

.

Het niet kunnen aanvaarden van de logica
en daarmee van de rechtvaardigheid van het leven
hangt nauw samen met het bewustzijn
dat ten opzichte van het bestaan is opgebouwd.
Wie zich hoofdzakelijk op het fysieke aspect richt,
zal de logica niet kunnen opmerken
want het fysieke deel van het bestaan
is een onderdeel van wat er zich in volledigheid afspeelt.

.

Het leven is dus niet onrechtvaardig
maar wij zijn nog te beperkt in het kunnen waarnemen
van de samenhang der dingen?

.

Begrijp dat om de samenhang der dingen te kunnen analyseren
men eerst tot gevoelsdeelname in staat moet zijn.

.

Gevoelsdeelname?

.

Daarmee bedoel ik dat je een gevoelsverbinding
met je bestaan moet kunnen ervaren naast de fysieke deelname.
Wie alleen op een fysiek gerichte wijze deelneemt
en de parallel lopende gevoelsdeelname veronachtzaamt,
zal geen samenhang kunnen ontwikkelen
tussen zijn gevoelswaarneming en zijn fysieke waarneming.
Wie alleen maar hard werkt
en niet in de gaten heeft dat hij ondertussen zijn gezin verwaarloost,
is te sterk gericht op het werk
en te weinig op wat zich tegelijkertijd ook ontwikkelt.
Altijd spelen ontwikkelingen
zich op meerdere niveaus tegelijk af.
Wie deze samenhang bij zichzelf niet opmerkt,
is ook niet in staat de ordening van zijn leven te kunnen opmerken.

.

Dus rechtvaardigheid wordt zichtbaar en voelbaar
op het moment dat je in staat bent de samenhang
die je zelf veroorzaakt te doorzien?

.

Precies. En daarna te veranderen.
Als deze harde werker uit het voorbeeld toegeeft
dat hij te hard werkt en zijn gezin verwaarloost,
maar desondanks snel terug valt in het oude gedrag,
dan maakt hij duidelijk in niets veranderd te zijn.
Hij zal het echter wel onrechtvaardig vinden
als zijn vrouw hem wil verlaten.
Zij heeft immers alles wat ze wil?
Hij vindt het eveneens onrechtvaardig dat zijn kinderen niet naar hem luisteren.
Ze krijgen immers alles wat ze van hem vragen?
Hij vindt het ten slotte onrechtvaardig dat zijn bedrijf hem ontslaat.
Heeft hij niet zijn hele leven hard gewerkt voor dit bedrijf?
Dit maakt duidelijk dat onrechtvaardigheid
nauw samenhangt met een beperkte blik op wat er zich afspeelt.

.

Om rechtvaardigheid te kunnen opmerken
moet je dus veel meer weten.
Maar is dit mogelijk?
Kunnen wij weten waarom een kind leukemie krijgt?
Waarom een jonge moeder moet sterven?

.

Het heeft geen enkele betekenis deze voorvallen onrechtvaardig te noemen.
Ze worden zo genoemd als een vorm van troost.
Maar een ieder die iets overkomt,
heeft de mogelijkheid daar een geheel eigen antwoord op te vinden.
Door iets onrechtvaardig te noemen,
zijn antwoorden niet meer nodig.
Maar als we uitgaan dat er een rechtvaardigheid in alles aanwezig is
en dat we daar alleen achter kunnen komen
als we daarnaar op zoek blijven gaan,
hoe moeilijk dit ook is,
dan zullen we via dit onderzoek
de vele stadia leren kennen die uiteindelijk tot kennis
van de samenhang zal leiden.
Meestal kunnen we de oorzaak niet achterhalen.
Maar de wetenschap dat er een oorzaak moet zijn
waarmee we in een logisch verband zijn geplaatst,
leidt ons via de aanvaarding naar de overgave,
dan naar het vertrouwen, vervolgens naar de stilte,
om bij de verwerking van het verleden uit te komen.
Het is deze wonderlijke weg in een ieder van ons aanwezig
die ons per gebeurtenis,
per aanraking kan leren om deze weg,
vraag voor vraag,
stap voor stap,
geduld na geduld,
overgave na overgave,
vertrouwen na vertrouwen te gaan.
Dat is het grote voorrecht mens te zijn.
De enige die deze reis tot aan zijn oorzaak
en tot aan zijn vervulling kan maken.

.

(c) Theije Twijnstra

Laat een reactie achter