Hoe belangrijk is het begin van iets?
Ik bedoel hiermee:
kun je aan het begin van iets,
bijvoorbeeld het begin van een relatie of een activiteit die je onderneemt,
kun je aan het begin van zoiets aflezen hoe het vervolg zal zijn?
Hoe het zal aflopen?

.

Het begin van iets is gelijk aan de kiem van een plant of boom.
Alle ingrediënten zijn erin aanwezig.
Maar kun je deze ingrediënten dan ook al opmerken?
Wie er gevoelig voor is,
‘leest’ elk begin en ontdekt daarin
of het goed zal gaan of dat het beter is meteen te stoppen.

.

Dat is allemaal vanaf het begin te zien?

.

Je moet er wel het gevoel voor hebben om het op te merken.
Wie een relatie begint met bijvoorbeeld een opdrachtgever
en dit begin verloopt erg stroef,
men wordt het niet eens over de prijs,
er is geen teken van toenadering of gunning
maar alles voelt naar en stroperig aan,
dan is het, ondanks dat het een nieuwe opdracht oplevert,
beter om de relatie direct te verbreken.

.

Waarom?
Je moet elkaar leren kennen.
Ga je op die manier de moeilijkheden niet uit de weg
en blijf je daardoor niet alleen maar gericht op gemak
en mensen die soepeler zijn?

.

Wanneer een relatie in het begin stroef verloopt,
houdt dit in dat beide mensen elkaar niet echt verstaan.
Wat dan nog in het klein gebeurt,
zal later in het groot gebeuren.
Wat in het begin nog irritatie is,
zal later ruzie worden.
Wat nu nog een misverstand lijkt,
zal later in een patroon van verwijten en strijd terechtkomen.
Waarom deze toekomst te kiezen
als je die in een vroeg stadium kunt
voorkomen?

.

Maar is dit vervolg een wetmatigheid?
Kan een slecht begin ook overgaan in een goed vervolg?

.

De werking van een kiem ligt vast in haar beslotenheid.
Een kastanje wordt een kastanjeboom.
Een goed begin heeft de meeste kans op een goed vervolg
omdat de aard van het begin gekenmerkt wordt door de gehele aard.
Het begin openbaart niet alleen het begin
maar het begin openbaart zichzelf als wezen, als karakter.
Het begin liegt niet omdat er nog geen vergelijking,
geen kader of aanpassing heeft plaatsgevonden.
Het begin staat op zichzelf
en wie dit niet ernstig neemt zal erna verrast worden.

.

Maar hoe herken je dan een slecht begin?
Waar moet je op letten?

.

Wanneer u een nieuwe collega ontmoet op uw werk
en deze komt direct sympathiek,
open en goedgezind over,
dan voelt u zich vanaf het begin ontspannen tegenover deze collega.
De samenwerking zal dan ook goed zijn
en de ander zal als een prettig iemand beleefd worden.
Omgekeerd zal een nieuwe collega
die vanaf binnenkomst een akelige sfeer verspreidt,
een sfeer van spanning en wantrouwen,
van geheimzinnigheid, van gekunsteldheid,
vanaf het begin u op uw hoede laten zijn.
Uw gevoel waarschuwt u.
Daarna komt het grote gevecht tussen het gevoel en het verstand.
Het verstand wil al uw bezwaren zoveel mogelijk laten verdwijnen.
Het zegt; ‘je moet niet meteen iemand veroordelen.
Je moet het wel een kans geven.’
Maar het gevoel heeft gezien en opgemerkt
en weet dat het niet goed is.
Het verstand kan met deze observaties van het gevoel niet veel beginnen.
Deze zijn erg verwarrend voor het verstand
dat alles glad en probleemloos wil laten verlopen.
En als dit niet zo is, doet het verstand alsof het wel zo is.
Het dekt het gevoel af
en lacht waar het gevoel kritisch zou kijken.
Het verstand geeft gelijk waar het gevoel zegt: onzin!
Het verstand,
en dan vooral van mensen
die nog te weinig houvast in het gevoelsleven hebben ontwikkeld,
het verstand laat de buitenkant zien,
de aanpassing en de geveinsdheid.
Het gevoel is in de kern eerlijk,
maar het verstand heeft veel moeite met deze eerlijkheid.
Deze brengt het verstand in een lastig parket
waarin het moet manoeuvreren, kronkelen en draaien.
Het verstand zegt dat ‘de collega misschien anders dan anderen is,
maar ik doe net alsof hij een gewone collega is.
Ik laat niet merken wat er in me omgaat’.
Het is door deze ‘verstandige’ reactie
dat een slecht begin wordt ‘goedgekeurd’
waardoor men in een later stadium alsnog
met de gevolgen te maken krijgt.

.

Dus als je in het begin iets opmerkt wat je niet bevalt,
moet je de ontwikkeling stoppen?

.

Je kunt het naar voren brengen
en opmerken hoe de ander daarop reageert.
Als deze het inziet en begrijpt,
kan het vervolg toch nog goed worden.
Maar begrip ook:
een begin is niet één enkel iets.
Het is een gelaagdheid,
een traject dat zich al van verschillende zijden laat zien.
Iemand is niet alleen kortaf, op het onbeschofte af,
maar komt ook te laat, maakt fouten,
heeft veel kritiek op anderen,
dat zijn al veel elementen
die in een eerste ontmoeting al naar voren kunnen komen.
Wie op dat moment deze signalen ernstig in zich opneemt
en zich afvraagt:
hoe zal dit verdergaan
als er echt belangrijke besluiten moeten worden genomen?
Als ik hulp nodig heb?
Als er ontwikkelingen zijn
die alleen in een goede samenwerking op te lossen zijn?
Als je jezelf dit soort vragen stelt
en je gevoel zegt je: niet doen. Stoppen nu.
Dan doe het.
Het zal je sterker maken
omdat je vanuit je gevoel leert durven kiezen.
Je hebt de bewijzen van later niet meer nodig.
Je hebt al het gedoe, geruzie en strijd niet meer nodig.
Die heb je al zo vaak meegemaakt
en je gevoel weet dit.
Daardoor zegt het jou in klare taal:
als het begin niet goed voelt, stop ermee.
Het begin is de kern van het hele traject dat eruit zal voortkomen.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Gesprek (62) Het goede begin”

  1. Nancy :

    Dank dat je dit weer naar voren brengt Theije, zo waar en herkenbaar! En op het juiste moment ;-)

Laat een reactie achter