Wat is de zin van het leven?
Ik vind het vaak zo zinloos overkomen.
Je wordt geboren, je groeit op, je werkt,
je hebt een gezin, wordt ouder en gaat dood.
Dan denk ik:
al die moeite om op niets uit te komen.
Dat bevat ik niet.
Ik zie het om me heen,
ik merk het bij mezelf.
Veel tijd moet je gewoon doorkomen,
maar omdat je niet weet waarom,
maakt dit tijdverdrijf je nog machtelozer.
Wanhopig bijna.
Zolang mensen nog werken,
hebben ze een idee een bijdrage te leveren.
Hoe gering het voor hun gevoel misschien ook is.
Maar als ze niet meer werken,
overvalt de zinloosheid hun bestaan.
Wat blijft er dan nog over?
Musea bezoeken?
Reizen maken?
Uitgaan?
Allemaal leuk maar na een paar jaar weet je het wel.
Daarom: wat is de zin van dit alles?
Of ben ik te pessimistisch?

.

U voelt zich zoals u zich voelt.
Iedereen beleeft het leven op basis
van wat aan gevoel is opgebouwd.
Wie meer gevoel heeft opgebouwd
zal het bestaan anders ervaren
omdat hij tot een groter opmerken in staat is.

.

U bedoelt te zeggen:
dat wat je opmerkt is het resultaat van je ontwikkelde gevoelsleven?
Met andere woorden:
ik merk dat op wat ik als gevoel heb opgebouwd?

.

Wie gevoelig is voor auto’s ziet meer auto’s
dan iemand die er niet gevoelig voor is.
Wanneer u de zinloosheid opmerkt,
betekent dit dat uw gevoelsleven naar een zin zoekt
maar die nog niet opmerkt.
Het gemis aan zin merkt u echter wel op.
U merkt op dat alles geen of heel weinig zin lijkt te hebben.
Het specifieke aan dit opmerken ligt in de richting ervan.
Het is vooral op de zin van het leven gericht.
En daarmee op een onderliggende laag in uw gevoelsleven
die deze zin wil vinden.
De eerste laag van uw gevoelsleven
merkt het zinloze op,
de tweede laag zal de behoefte aan zingeving opmerken.
De derde laag zal u op zoek willen laten gaan naar zingeving.

.

Eigenlijk verlang ik naar betekenisgeving aan het leven, zegt u?

.

Waarom zou u zich er anders druk over maken?

.

Goed. Stel dat dit zo is.
Hoe kan ik deze zingeving dan vinden?

.

Daartoe zult u eerst moeten inventariseren
wat u nu spontaan opmerkt in het bestaan.

.

Dat het zo zinloos overkomt.
Geboren worden en sterven.
Waarom?
Waarom geboren worden als je weer doodgaat?

.

Concentreer u op de vraag.
Welke vraag houdt u werkelijk bezig?

.

Waarom mensen geboren worden.

.

Dat is uw vraag?

.

Dat is mijn vraag.
Er moet een reden voor zijn.
Dat mensen doodgaan, kan ik wel begrijpen.
Waarom nog leven als alles zinloos is?
Maar geboren worden.
Waarom?

.

Dat zult u aan hen moeten vragen
die kinderen verlangen te krijgen.

.

Ik vraag het aan u.
Ik heb het weleens aan mijn schoondochter gevraagd
maar die kijkt me dan zo vreemd aan.

.

De drang om kinderen ter wereld te brengen is van een magische diepte.

.

Ik luister.

.

Het is de roep van de groei
waar deze aanstaande ouders gehoor aan geven.
Deze roep is zo sterk dat ook moeilijke wegen begaan zullen worden
als dat nodig blijkt te zijn.

.

Groei? Groei van wat?

.

Groei van zichzelf.
Elke ouder groeit door de ervaring die ze met hun kinderen opdoen.

.

Ze doen het niet voor de kinderen?

.

U zegt het.
In wezen doen ze het voor zichzelf.
Voor de bewustwording.
Doordat ze kinderen krijgen zijn ze in staat hun eigen jeugd te verwerken.
Dit in de kwaliteit van hun opgebouwde gevoelsleven.
Wie nog weinig bewust gevoel heeft opgebouwd,
reageert sterk op de eigen jeugd.
Wie meer bewust gevoel heeft opgebouwd
zal vooral dat wat hem aansprak uit zijn jeugd zelf
verder willen ontwikkelen in de opvoeding van zijn eigen kinderen.

/

Dus het is eigenliefde?

.

Nee, zo is het bedoeld.
Elke keuze die we maken
richt zich in eerste en laatste instantie op onszelf,
op onze groei.
Dit is geen egocentrisch iets
maar een natuurlijke noodzakelijkheid van de eigen gevoelsweg.

.

En de kinderen?
Wat hebben die hieraan?

.

Die zijn via deze ouders op aarde gekomen
en kunnen hierdoor aan hun eigen groei werken.
Na verloop van tijd verlaten ze hun ouders weer om hun eigen,
natuurlijke weg te gaan.
Afhankelijk van de diepte van de band tussen ouders en kind
blijft of vervaagt de relatie.

.

Goed.
Kinderen worden geboren omdat de ouders kunnen groeien.

En de kinderen zijn op aarde en beleven het bestaan.
Groeien ook.
Zegt u daarmee:
de zin van het leven bestaat uit groei?

.

Groei van het gevoelsleven.
Hoe verder dit zich ontwikkelt op basis van opgedane ervaringen
hoe meer het zal kunnen opmerken.
Op een zeker moment zal het dan in staat zijn
de zin van het leven op te merken.

.

Aha! Nu snap ik het!
De zin van het leven bestaat eruit
dat je je zo ver ontwikkelt
tot je in staat bent de zin ervan op te merken.

.

U zegt het helemaal goed.

.

(c) Theije Twijnstra