Steeds meer mensen zijn alleen.
Je ziet het om je heen.
Wat is daar de betekenis van?

.

Ben jij alleen?

.

Ik ben ook single.
Heb er verder geen moeite mee,
maar merk wel dat velen ermee worstelen.
Alsof er geen geschikte partners meer zijn.
Waarom is dit?
Zijn mensen zo veel kritischer geworden ten opzichte van elkaar?
Of is het iets anders?

.

De alleenheid van veel mensen
laat de overgang zien tussen twee perioden.
De periode die geweest is
en waarin het huwelijk als ‘heilig’ werd gezien
en de tijd die komen zal
waarin een nieuwe harmonie
tussen partners beleefd zal kunnen worden.
De vele singles maken deze overgangsperiode zichtbaar.
Ze willen niet meer op de oude manier
met elkaar omgaan maar hebben nog te weinig ervaring
opgebouwd met het nieuwe model
waarin gelijkwaardigheid, harmonie, individualiteit
en authenticiteit de pijlers zijn
waarop dit samenleven is gebaseerd.

.

Het oude traditionele huwelijk
met zijn vaste patronen en verwachtingen verdwijnt.
Dat snap ik.
Maar dat nieuwe model, hoe ziet dat eruit?
Wat is daarin veranderd ten opzichte van het oude model?

.

Een gelukkig stel komt voort uit een gelukkig individu.
Het oude model is vooral gericht
op het gelukkig maken van de ander,
waarbij de een meestal een meer dienstbare rol vervulde
en de ander vooral financieel voorzienend was.
In het nieuwe model zorgt men niet meer voor elkaar
maar voor zichzelf op zo’n manier
dat de ander dit als voorbeeld ter harte neemt.
Men leert van elkaar omdat men op het leren is gericht.
Het belangrijkste doel is niet langer of de ander gelukkig is
maar of men zelf gelukkig is.
Dit klinkt egoïstisch en dit zou het in het oude model ook zijn.
In het nieuwe samenleven is deze individualiteit
echter een voorwaarde om elkaar te kunnen stimuleren tot groei.
Men is bij elkaar om te groeien in echtheid.
Men let minder op elkaar en meer op zichzelf.
De kracht van dit model bestaat eruit
dat gelijkwaardigheid de basis moet zijn
of het werkt niet.
Deze gelijkwaardigheid gaat heel ver,
en is rechtstreeks het gevolg van de actieve deelname
aan de eigen ontwikkeling.
Wanneer de een zich wel ontwikkelt en de ander niet,
omdat deze te lui of te gemakzuchtig is
of te veel gericht op het materiële deel van het bestaan,
dan groeit dit stel snel uit elkaar.
Het evenwicht bevindt zich in dit nieuwe model
in de wederzijdse individualiteit die beleefd wordt
en waartoe men elkaar inspireert.
Men stuwt elkaar tot persoonlijke groei en bevrijding
en juist dit vormt de samenhang van deze relatie.

.

Heeft men elkaar dan niet meer nodig?

.

Nodig hebben is een kenmerk van het oude model.
Hoe minder je elkaar nodig hebt,
hoe sterker de mens wordt die dan ontstaat.
Zolang je elkaar nodig hebt,
kies je niet vrij voor elkaar,
er zit een gedwongenheid in deze keuze.
Hoe vrijer de keus kan zijn
om met elkaar om te gaan,
hoe hechter de relatie is.
Nu is het vaak zo dat mannen en vrouwen
op een eenzijdige manier met elkaar omgaan.
Deze eenzijdigheid wordt veroorzaakt door het oude model,
voortgekomen uit de cultuur, de opvoeding,
kortom ontstaan door patronen waarin veel dingen vastlagen
en nog steeds vastliggen.
Seks bijvoorbeeld.
Veel mannen willen vaker seks dan hun vrouwen.
Ze begrijpen niet waarom zij na de verliefdheid
steeds minder behoefte heeft.
Voor vrouwen is seks een onderdeel van het geheel,
voor mannen is het een geheel van zichzelf.
Dit verschil lost op in het nieuwe model.
De man heeft begrepen dat zijn behoefte aan seks
gekoppeld was aan zijn gebrek aan uitdrukkingsvermogen.
Hoe beter hij zich kan uitdrukken,
hoe meer hij zijn gevoelsleven kan openbaren en leren kennen
waardoor de eenzijdigheid van zijn vroegere expressie
veel gelaagder en interessanter kan worden.
De vrouw die deze gelaagdheid in belangstelling,
in levensdeelname en in alle andere uitingen meemaakt,
vindt deze man veel aantrekkelijker
dan de ouderwetse en eenzijdig op seks gerichte persoon.
Mannen en vrouwen worden qua gevoelsuiting
meer een eenheid waardoor ze elkaar op vele manieren
beter kunnen verstaan.
De man is een minnaar, een broer, een vriend,
een vader en een vreemde.
De vrouw is een minnares, een vriendin, een zus,
een moeder en een onbekende
en daardoor delen ze het individuele
en bejegenen elkaar met respect en genegenheid,
creativiteit en veelzijdigheid.

.

Het klinkt als een sprookje.

.

Begrijp daarom waarom er nu nog zo veel singels zijn.
Ze willen niet meer terug naar het oude model.
Zodra ze dit oude model opmerken in een relatie
maken ze dat ze wegkomen.
Maar omdat er nog niet zo veel mensen zijn
die al tot dit gevoelsniveau zijn ontwikkeld,
beleven velen een periode van alleenheid.
Een overgangsfase die noodzakelijk is
om de bruid of bruidegom te kunnen zijn
voor het nieuwe, onafhankelijke samenzijn.

.

(c) Theije Twijnstra