Mijn kindje zal binnenkort sterven.

.

Hoe weet u dat?

.

Naast de medische prognose voel ik het ook.
Al voordat de diagnose gesteld was,
wist ik dat het niet meer beter zou worden.
Ik was voorbereid op de uitslag van het onderzoek.
En ik heb er vrede mee.

.

Hoe oud is uw kind?

.

Zes jaar.
Ik zie dat het veel pijn heeft.
Eigenlijk heeft het maar een paar gelukkige,
dat wil zeggen, pijnloze jaren gehad.
Ook daarom heb ik er vrede mee.

.

En uw partner?

.

Dat is het probleem.
Hij wil alle medische trajecten bewandelen die er zijn.
Koste wat kost wil hij ons kindje behouden.
Hij verwijt me dat ik geen moederliefde heb
door niet zoals hij te reageren.
Maar ik beleef het anders dan hij.
Ik heb een groot vertrouwen in een leven na de dood.
Mijn man in het geheel niet.
‘Er is niks na de dood.
Eenmaal dood ben je weg,’ is zijn overtuiging.
‘Er blijft niets van je over.’
‘Maar denk aan het kind,’ zeg ik dan.
‘Zie je niet dat het lijdt?
Hoeveel pijn moet hij dan ondergaan?’
‘Daarom juist,’ reageert hij.
‘Aan die pijn wil ik iets doen.
En het enige wat ik kan doen
is die dokters onder druk zetten nog harder na te denken.’
Het drijft ons uit elkaar.
Dat voel ik ook.
Ik vind hem egoïstisch.
Hij vindt mij een slechte moeder
omdat ik niet voor mijn kind opkom.
Hoe kan ik mijn man hierin bereiken?

.

Uw man is onbereikbaar omdat hij geconcentreerd is
op het behoud van zijn kind.
Dat is zijn enige doel.
Hij heeft daar alles voor over.

.


Dat zegt hij ook.
‘Al moeten we ons huis verkopen
omdat een dokter in Siberië ons wel kan helpen,
dan doe ik dat.’
‘Heb ik ook nog iets te zeggen?’
vraag ik dan.
‘Maar dat wil jij toch ook?’

.

Hoe reageert uw kind?

.

Dat is heel rustig onder alles.
Het verdraagt, klaagt niet.
Gaat op in zijn computerspelletje.
Hij leeft in een eigen wereldje.

.

Weet het dat het doorgaat?

.

Ja.
‘Ik ga dood hè mama,’
zei hij ineens terwijl hij doorspeelde.
‘Ja,’ zei ik. ‘Jij gaat dood.
Eerder dan papa en mama.
Zelfs eerder dan oma.’
‘Dat weet ik,’ zegt hij onverstoorbaar doorspelend.
‘Weet je wel wat dood zijn is?’
‘Dan ben je in jezelf,’ zei hij.
‘Dan kan er helemaal niets meer verkeerd gaan.’

.

Het is duidelijk dat uw kind en u elkaar verstaan
en innerlijk verbonden zijn.
Uw man staat buiten deze band.
Hij is de ‘nieuweling’ in dit verband.
Zou hij uw zoon ook al hebben gekend
vanuit andere tijden dan zou hij dezelfde rust ondervinden
en niet in strijd zijn met het leven, met zichzelf.

.

Ik zie dat mijn man doodongelukkig is.
Ik hoor hem wel huilen,
maar als ik hem wil troosten,
duwt hij me weg.
Hij is niet bang, zegt hij dan.
En ook niet verdrietig.
Alleen kwaad.

.

Uw man voelt dat hij gaat verliezen.
Als u hem wilt bereiken
zult u alleen een kans hebben
door hem met rust te laten.
Probeer hem niet te overtuigen.

Overleg met uw kind hoe u uw man rustiger kunt maken.
Kinderen hebben vaak goede ideeën
in moeilijke omstandigheden.

.

Ik zie dat mijn man alleen maar met rode ogen
naar me kijkt.
Hij koopt steeds grotere cadeaus.
‘Dan leid ik hem zo veel mogelijk af,’
is zijn idee.

.

Vraag uw kind om met zijn vader te praten.
Zeg tegen uw kind: ‘papa is bang jou te verliezen.’

.

Is dat wel verantwoord?

.

Waarom niet?
Uw kind is sterker dan u en uw man samen.

.

Hoe weet u dat?

.

Dat leid ik af uit zijn antwoord.
Dit antwoord getuigt van een diep gevoelsleven,
van vertrouwen en innerlijk weten.
Het sterft niet voor niets zo jong.

.

Wat bedoelt u?

.

Het is klaar met zijn aardse kringloop.
Laat uw kind met uw man praten.

.

Klaar met zijn aardse kringloop?
Dus het is de bedoelde tijd?

.

Dat is het.
Zie naar uw kind.
Zie naar zijn verdraagzaamheid,
zijn kalmte, zijn vertrouwen in wat op hem afkomt.
Dit kind weet en dit weten is nog vrij
en onbelast met wereldse vervormingen
van het gevoelsleven.
U sluit hier op aan.
Anders had u nooit zoveel draagkracht
en aanvaarding kunnen opbrengen.
U kunt uw man nu niet bereiken.
Hij ziet u als zijn gelijke
maar u regeert zo anders dan zijn wereldbeeld
dat hij dit niet begrijpt.
Maar uw kind kan hem wel bereiken.
Niet met rationele argumenten
maar met de directheid van het gevoelsleven.
Daartegen is niemand bestand.

.

Mijn kind zal mijn man wel kunnen bereiken?

.

Ja.
Uw kind zal precies dat zeggen
wat uw man nodig heeft.
Eenvoudig, direct, diep.
Uw man zal dit voelen,
er zijn strijd mee voeren
maar wel tot meer vrede komen.

.

Ik herinner me ineens wat mijn kindje tegen mijn man zei.
Hij zei: ‘papa, niet bang zijn.’
Mijn man was in huilen uitgebarsten
en mijn zoontje heeft hem getroost.
Ik dacht nog: wie is hier nu de vader?

.

Vraag hem papa te troosten.
Zeg hem dat papa verdrietig is en alleen.
Meer hoeft niet.
Wat mogelijk is, zal gebeuren.
Begrijp ook dat de relatie tussen u en uw man
nu doorschijnend wordt.

.

Wat bedoelt u daarmee?

.

Dat het er op aan komt
hoe sterk deze relatie in werkelijkheid is.
Als uw zoontje met uw man heeft gepraat,
ga dan zelf met uw man praten.
Wijs hem op het risico
dat jullie uit elkaar kunnen groeien.
Vraag hem te vechten voor een levende toekomst.
Niet voor een oude angst
die alles wil houden zoals het altijd is geweest.

.


(c) Theije Twijnstra