Hoe kom je tot jezelf?

.

Door naar uzelf op weg te gaan.

.

Snap ik.
Maar hoe doe je dat?
En is dat bij iedereen mogelijk?
Ik heb al zo veel geprobeerd,
maar het lijkt bij mij niet te lukken.

.

Hoezo niet bij u?

.

Nou omdat ik anderen zie die zeggen wel zichzelf te zijn.

.

Misschien stelt u hogere eisen aan dit begrip?
Vergelijk u niet met anderen.
Dat maakt het heel verwarrend.
Spreken anderen de waarheid?
Of doen ze zich beter voor?
Jezelf met anderen vergelijken is onmogelijk
omdat we onszelf zo slecht doorgronden.

.

Oké.
Blijft over hoe kom je dichter bij jezelf?

.

Welke afstand voelt u nu tussen uzelf en hoe u zich gedraagt?

.

Als mega groot.
Ik zie mezelf acteren.
Dat vind ik vreselijk.
‘t Gebeurt onder mijn ogen.
En het gaat zo snel dat ik al een toeschouwer ben voordat ik het weet.
Toeschouwer van een verschrikkelijk rollenspel.
Het toneelstuk van mijn leven.

.

En wat denkt u als u uzelf ziet?

.

Dan denk ik:
stel je niet zo aan.
Doe niet zo overdreven.
Kijk niet zo aanbiddend.
Een puber is er niks bij.

.

Wie kijkt er dan naar u?

.

Dat ben ik zelf!

.

Ja, maar welk deel van uw identiteit?

.

Deel?

.

U neemt duidelijk vanuit een andere energie waar
dan die u waarneemt en die u verfoeit.
Wie is deze waarnemende identiteit?

‘.

Dat zou ik iet weten.
Het gebeurt voordat ik er erg in heb.

.

Denk na.

.

Wat dat is…

.

Wat denkt deze over wat ze ziet?

.

Die vindt dat verschrikkelijk.
Stuitend! Onterend. Die is hels.

.

Het is dus een boze energie.

.

Absoluut.

.

Waarom is deze zo boos?

.

Omdat het zo onecht is wat daar gebeurt.
Het is toneel!
Het is een farce.
Ik word vanzelf kwaad als ik eraan denk.

.

Deze persoon is boos omdat het niet waar is wat ze ziet.
Tegelijk is ze machteloos omdat het al gaande is.
Hoe komt degene die speelt zo snel
en laat deze de ander zo machteloos toekijken?

.

Geen idee.
Het is al begonnen…

.

Ja, dat heeft u al gezegd.
Voordat u het in de gaten hebt.
Begrijp dat dit een patroon is dat geactiveerd wordt
zodra een ander in de buurt komt.
Patronen werken sneller dan een bewuste deelname.
Patronen verlopen automatisch.
Ze kunnen alleen veranderen door een bewuste keuze.
Wat ziet deze waarnemende energie nog meer?

.

Dat het vooral bij mannen heel erg is.

.

U vindt dat u als vrouw te sterk reageert?

.

Overdreven.
Aanstellerig. Behoeftig.

.

U veroordeelt uw eigen reacties op mannen.
Waarom?

.

Omdat ik zelfstandig wil zijn.
Ik wil niet afhankelijk van ze zijn.
Ik wil geen man meer in mijn leven.

.

Waarom beleeft u dat zo?

.

Omdat ik het niet wil. Punt.

.

U voert een strijd met uzelf.
Aan de ene kant laat uw patroon zien
hoe u altijd met mannen bent omgegaan,
aan de andere kant wilt u van dit patroon af,
maar omdat u niet weet hoe,
veroordeelt u uzelf en deze mannen.
Daarmee komt u niet verder.

.

Maar hoe dan?

.

Kijk de volgende keer eens met mededogen
naar de vrouw die u daar ziet in haar rollenspel.

.

Mededogen?
Maar ik vind het walgelijk!

.

Luister.
U wilt dichter bij uzelf komen.
Dit zelf kunt u alleen zelf bereiken.
Daarvoor zult u iets moeten veranderen.
De waarnemer is sterker
dan degene die wordt waargenomen.

.

Nou dat vraag ik me af.
Ze is zo snel en vasthoudend.

.

Maar degene die toekijkt ook.
Verander uw manier van kijken naar uzelf.
Zie uw jongere zus.

.

Die heb ik niet.

.

De jongere versie van uzelf.
En begrijp dat de oudere zus toekijkt.
Kwaad op haar blijven, zal niets veranderen.
Haar zien in haar strijd, haar hulpeloosheid,
haar kwetsbaarheid des te meer.

.

.

En als u haar zo ziet,
uw boosheid laat weggaan
en een mildheid treedt naar voren,
dan spreek haar geluidloos toe.

.

Wat moet ik dan zeggen?

.

‘Word rustig, lief zusje.
Je hoeft niet zo ontzettend je best te doen.
Geef jezelf niet zo snel weg.
Laat je niet gebruiken en misbruiken…’

.

En dat moet helpen?

.

‘…ik ben bij je.
Ik zal je helpen rustiger te worden,
terug te keren naar hoe je eigenlijk bent.’

.

.

‘Ik zie hoe je zo heel erg je best doet,
maar dat hoeft net meer.
Het is gedaan.
Je bent nu zo ver dat je dit achter je kunt laten…’

.

.

‘…ik zal je helpen.
Ik ben je oudere zus
en zal je niet meer veroordelen
maar je de weg wijzen.
Ga je mee?

.

.

(c) Theije Twijnstra