Als kunstenaar zou ik wel vaker geïnspireerd willen zijn.
Is daar ook een methode voor?
Nu kan ik dagen naar het lege doek staren
maar er komt niks.
Dan ga ik maar schetsen
in de hoop dat de druk om iets te doen
van me afvalt.
Maar ook als ik zo vrij krabbel op papier
komt er geen idee naar voren.
Ben ik wel een kunstenaar? vraag ik me dan af.
Is dit wel mijn leven?
Maar dan kijk ik om me heen
en zie mijn werk
en dan voel ik weer met hoeveel plezier en energie
ik eraan gewerkt heb.
Dan is alle twijfel weer weg.
Maar direct erna gaat het gevecht weer verder:
en nu?
Wat zal ik nu maken?
Mijn vriendin heeft een baan
en vindt het best dat ik schilder en nauwelijks wat verdien.
Ze heeft er alle vertrouwen in dat ik zal doorbreken.
Maar er zijn zo veel kunstenaars!
Academies spugen ze uit zoals een gehaktmolen gehakt uitspuugt.
Je moet wel echt heel goed zijn
om erboven uit te steken.
Dan denk ik weer:
ben ik wel praktisch bezig?
Zit ik niet te dromen?

.

Je hebt een heleboel vragen.
Probeer de belangrijkste naar voren te brengen.

.

De belangrijkste?
Hoe kan ik vaker geïnspireerd worden?
Ik heb ideeën genoeg
maar ik keur ze bijna meteen af.
Ik wil iets anders.
Iets sterkers,
iets waarvan ik vindt dat het noodzakelijk is.

.

Waarom wil je kunst maken?

.

Omdat ik dat het mooiste vind om te doen.
Kantoorwerk ligt me niet.
Voel ik me opgesloten.
Handel zegt me niets.
Een technisch beroep vind ik alleen leuk
als het met kunst te maken heeft.

.

Dus je doet aan kunst omdat het overblijft?

.

Nou dat vind ik wel heel negatief geformuleerd.
Ik vind kunst het leukste om te doen
.

.

Wat wil je uitdrukken?

.

Dat weet ik niet.
Ik ben zoekende.
Ik heb nog geen richting gevonden waarop ik door kan.
Ik zou zo graag doorgaan in iets.
Dat je iets op het spoor bent
en steeds dieper doordringt.
Steeds dichterbij komt.
Ik zwalk.

.

Om tot iets te komen
beleef je verschillende perioden in je ontwikkeling.
Probeer duidelijk te maken in welke periode je nu bent.

.

Periode?

.

Ja.
Zie je leven als een lange lijn
en zie je zelf nu op een bepaald punt op die lijn.
Waar sta je dan?

.

Geen idee.

.

Goed.
Laten we deze periode de Grote onbekendheid noemen.

.

De grote onbekendheid?
Ja, dat spreekt me aan.

.

Je bent nu in de periode van de grote onbekendheid.
Hoe kom je door deze periode heen?

.

Dat weet ik juist niet.

.

Dat weet je wel.
Je moet alleen meer moeite doen.
Als je voor een raadsel wordt geplaatst,
wat doe je dan?

.

Ik hou niet van raadsels.
Die los ik nooit op.

.

Maar nu moet je dat wel doen.
Het raadsel heet:
hoe kan ik door de periode van de grote onbekendheid komen?

.

Geen idee.

.

Hoe kom je door een dicht oerwoud?

.

Met een machete een pad maken.

.

Maak dit pad nu via je kunst.

.

Hoe?

.

Door te beginnen.
Je begint te schilderen vanuit de gedachte
dat je zo al werkend ergens zult komen.
Zolang je voor een leeg doek zit,
wacht je op een beeld.
Dit beeld zet je dan tot schilderen aan.
Wacht niet op het beeld.
Ga het oerwoud in en ontdek wat daar is.

.

Gewoon beginnen met schilderen?

.

Niet gewoon.
Het schilderen is bedoeld om je vrij te maken
van de vorige periode.
Alleen door nu op een nieuwe,
andere manier te werken,
zonder beeld vooraf,
zul je je van je oude werkwijze kunnen bevrijden.

.

Gewoon beginnen en zien wat er gebeurt?

.

Beginnen en ontdekken wat je tegenkomt.

.

En als ik niets tegenkom?

.

Dan ga je gewoon door.
Net zolang tot je wel iets tegenkomt.

.

En ik hoef niet te weten wat ik doe?

.

Ja, dat weet je wel.
Maar niet als beeld.
Alleen als gevoel.
Ga op weg,
gebruik je middelen en verlaat de oude weg
die je naar dit punt van verandering heeft geleid.

.

Hm… Het lijkt me wel spannend.

.

Verleg de aandacht van je kunst naar jezelf.
Jij bent die onbekendheid.
Ontdek via de verf wie zich in jou verschuilt.

.

(c) Theije Twijnstra