Ik voel me niet meer thuis in deze wereld.
Voortdurend moet je opletten om niet opgelicht te worden.
Alles lijkt wel schijn.
De opdringerigheid van de commercie,
de meningen die iedereen heeft
en waarmee ze elkaar te lijf gaan,
de onverschilligheid,
er is te veel om op te noemen.
Hoe ziet u deze tijd?
Is al deze negativiteit noodzakelijk voor het omslagpunt?

.

Een ieder wordt voor de keus gesteld:
wat doe ik met deze invloeden?
Tot hoever laat ik ze mijn leven bepalen?
De keuze die een ieder heeft, wordt beproefd.

.

Hoe moet ik dat begrijpen: beproefd?

.

De invloeden komen van alle kanten op ons af.
Wat doen we ermee?
Dat is de eerste vraag, de eerste opgave.

.

Wat zouden we ermee moeten doen?

.

Wat doet u ermee?

.

Ik probeer me ervoor af te sluiten,
maar voordat ik het in de gaten heb,
ben ik alweer meegenomen.
Voel ik me genoodzaakt te reageren.
Ben ik verontwaardigd.
De eindeloze hebberigheid stoort me vreselijk.
Hebben mensen dan nooit genoeg?
Moet je nog meer geld wegtrekken bij arme mensen?

.

Zolang u reageert op wat u opmerkt,
blijft u een deelnemer aan de wereld der meningen.
En daarmee van de strijd. Wilt u dat?

.

Nee. Maar het gebeurt wel.
Het lijkt wel een virus dat je razendsnel te pakken heeft.

.

Uw reactie is uw verbinding.
Door uw verbinding wordt u beter bereikbaar
waardoor u verder en dieper verbonden wordt.
Wanneer u dit niet wilt,
zult u zich moeten leren afsluiten.

.

Hoe doe ik dat?

.

Wanneer u de wereld als werkelijkheid ervaart,
kunt u zich afsluiten door u op stille plaatsen
zoals in de natuur, terug te trekken.
Wanneer u naast de fysieke werkelijkheid een andere beleeft,
kunt u zich daar terugtrekken.
In beide gevallen kiest u of voor de stilte
of voor een andere werkelijkheid.
Tegenover de invloed door de wereld als belanghebbend organisme
zult u een individuele keuze moeten opbouwen.
U bent niet machteloos.
U heeft altijd de keuze uw reactie op de wereld
tot een bevrijdende reactie te ontwikkelen.

.

Maar wat als je niet weg kunt?
Opgesloten zit in een flat of een verzorgingshuis?
Wat als je niets meer kunt
en overgeleverd bent aan de wereld?

.

Wanneer u niet meer weg kunt,
de natuur in,
omdat u beperkt bent in uw vrijheid
dan is er nog de muziek waar u naar kunt luisteren.
Een boek dat u kunt lezen.
De wereld waarin we leven is een tijdelijk verschijnsel.
Het is een windvlaag.
De politiek, de commercie,
al die opgewonden mensen met hun overtuigingen en plannen,
al die glimmende auto’s en prachtige huizen,
al die bezittingen,
al die zogenaamd belangrijke posities in de maatschappij,
al die eerbewijzen,
alles is niets anders dan een windvlaag
die door een stel kinderen wordt veroorzaakt.
De wereld is een kinderplaats.
De geluiden, het geschreeuw, de drukte,
het is niets anders dan wegstervend spektakel.
Leer dit spektakel met een steeds grotere afstand te bezien.
Leer anderzijds het onvergankelijke van de stilte,
van het waarachtige,
het scheppende,
dieper te waarderen.
Muziek van componisten die al honderden jaren geleden hebben geleefd,

kunnen ons nog steeds verlichten, opbeuren.
Het is deze scheppingskracht
die de mens in zijn onvergankelijkheid moet leren kennen.
Hoe beter dit lukt
hoe meer hij de oever wordt
waaraan de snel stromende rivier van het dagelijkse bestaan voorbij kan gaan.

.

(c) Theije Twijnstra