Soms dan ben ik zo moe van de pijn
dat ik niet meer verder wil.
Het is genoeg.
Maar elke keer kom ik er toch weer bovenop.
Dan denk ik: vandaag gaat het weer.
Het is dragelijk.
Ik zie weer lichtpuntjes.
Wat houdt een mens in leven?
Waaruit bestaat veerkracht?
En wat is moedeloosheid?
Zijn hier antwoorden op?
U heeft over het leven nagedacht.
Kunt u mij verduidelijken waarom een mens aan zijn bestaan hangt?
Waarom past hij zich iedere keer weer aan?
Hoe moeilijk het vaak ook is?
Wat is dit voor een vermogen?
Is het hoop?
Maar dan, hoop op wat?
Of is het iets anders?

.

Een ieder is verbonden met een eigen levensgeheim.
Dit geheim stuwt iemand tot leven,
tot veerkracht, tot behoud en tot vernieuwing.
Wie dit levensgeheim kwijt is geraakt,
of juister gezegd: de verbinding ermee,
vervalt in somberheid, uitzichtloosheid.
Hij of zij maakt wat hem overkomt tot het absolute,
het totale, terwijl het alleen een fragment van de werkelijkheid is.

.

Een fragment?
Bedoelt u dat als ik pijn ervaar ik me met een fragment identificeer?

.

Pijn is niet gelijk aan het leven.
Pijn is een onderdeel van het lichamelijke leven.
Pijn is niet het bestaan,
niet de volledige werkelijkheid.

,

Maar wel voor wie pijn lijdt.
Wel als deze pijn hem zo kwelt
dat geen enkele opbeurende gedachte hem meer kan bereiken.

.

Een ieder bouwt op.
Hoe meer men zich met het materiële bestaan verbindt,
hoe groter de invloed ervan zal zijn.
Via het materiële bestaan
wordt de mens met veel beperkingen geconfronteerd.
Hij beleeft pijn, armoede, verlatenheid,
moeilijkheden van allerlei aard.
Dit alles is de uitkomst van zijn verbondenheid met het materiële bestaan.
Hij heeft deze relatie opgebouwd
en krijgt met de oogst ervan te maken.

.

Maar we leven toch te midden van het materiële?
Dat kan toch niet ontkend worden?

.

Nee, dat hoeft ook niet.
Het moet alleen zijn plaats gewezen worden.

.

Zijn plaats gewezen worden?

.

We kunnen op verschillende manieren met pijn omgaan.
Met fysieke middelen zoals pijnstillers.
Maar ook met niet fysieke methoden
zoals het stellen van een vraag:
waarom beleef ik deze pijn?
Wat wil deze pijn mij duidelijk maken?
Wanneer men deze laatste benadering gebruikt
dan werkt men op een ruimere manier aan genezing
dan wanneer alleen voor de bestrijding wordt gekozen.
Bestrijding is een lichamelijke benadering.
Onderzoek een mentale benadering.
Als we daarvoor kiezen,
creëren we een andere relatie met wat ons overkomt
en blijven we verbonden met dat in ons dat wil begrijpen.
Dat verder wil komen.
Dat tot inzicht wil komen.
Deze onderzoekende energie van onze identiteit is op zich gezond, veerkrachtig, levensbereid.
Zolang we ons hiermee verbinden,
zullen we pijn of wat ons ook overkomt,
tot een onderdeel kunnen maken van onze werkelijkheid.

.

Hoe werkt dit?

.

We kunnen alleen iets onderzoeken
als we deze onderzoekende energie leren begrijpen
als onze onafhankelijke identiteit.

.

Onze onafhankelijke identiteit?

.

We kunnen lijden onder de pijn
en dan is de pijn de baas over ons.
Vanuit deze opstelling zoeken we hulp bij medicijnen of een behandeling.
We zijn afhankelijk.
We kunnen de pijn ook zien als een onderdeel van ons actuele leven,
maar niet als het volledige leven.
Het is heel nadrukkelijk een onderdeel.
Hoe meer we dit onderdeel onderzoeken,
hoe meer we onze mentale energie inzetten,
activeren en hoe kleiner de pijn als uitwerking wordt.
We kunnen dus invloed uitoefenen
op de grootte van de pijn door onze reactie op de pijn.
Daarmee veranderen we de relatie met ons lichaam
doordat we vanuit een mentale energie
de regie nemen in plaats van ons door het lijden te laten bepalen.

.

Maar hoe kan de pijn op deze manier verkleind worden?

.

Doordat we onze identiteit daar bevestigen
waar ze de meeste invloed kan uitoefenen.
Leggen we onze identiteit in ons lichaam
dan beleven we de pijn maximaal.
Leggen we de identiteit in ons gevoelsleven,
dan raakt de pijn op de achtergrond.

.

Hoe verleg ik mezelf naar mijn gevoelsleven?

,

Dat doet u door uw gevoelsleven ernstig te nemen.
Wanneer uw gevoel u waarschuwt, dan luister.
Elke keer als u luistert,
verbindt u zich meer met uw gevoelsleven.
Elke keer als uw gevoelsleven zegt:
niet doen, en u doet het toch,
drijft u zichzelf uit uw gevoelsleven.
En daarmee dieper in het lichamelijke bestaan.
Daarom: onderzoek uw gevoelsleven.
Kijk waar u leugenachtig bent,
laf, hypocriet, meegaand, passief, lui, hoogmoedig,
noem alle eigenschappen maar op,
een ieder weet zelf het best waar hij vooruitgang kan boeken.
Iedere keer als u iets kunt wijzigen
ten gunste van uw waarachtigheid
zult u meer in staat zijn
vanuit een andere energie met uw lichamelijke bestaan om te gaan.
Pijnlijk als het kan zijn.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Gesprek (24) Pijn”

  1. louise :

    Wat een mooie uitleg! En weer veel zinvol werk te doen.
    Dankjewel. Theije.