Zodra het harder gaat waaien, word ik bang.
Het hoeft maar een beetje meer te zijn
en ik slaap al slecht,
kan me niet concentreren,
voel me opgejaagd.
Ik weet dan niet waar ik het zoeken moet.

.

Welke herinnering ligt hieraan ten grondslag?
Hebt u daarover een idee?

.

Ik weet het zelfs heel precies.
Ik was nog een kind.
Samen met een vriendje stookten we een vuurtje.
Mijn vriendje pakte een jerrycan met petroleum
en gooide die over het vuur.
De vlam sprong naar de jerrycan.
Mijn vriendje liet die los waardoor deze over hem heen spatte.
Hij vloog meteen in brand.
Hij gilde,
liep als een gek heen en weer.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Ik was verkrampt.
Hij schreeuwde van de pijn
en ik stond versteend.
Uiteindelijk kwam er hulp,
maar later in het ziekenhuis overleed hij alsnog.
Het is het geluid van het vuur
dat via de wind me met dat moment verbindt.
Hoe kan ik daarvan loskomen?
Waarom blijven dit soort gebeurtenissen bij je?
Alsof er niets anders bestaat dan dat?
Wat is dat voor een kwelling?
Wat is het nut ervan?

.

Omdat u er nog wat mee moet.
Daarom blijven deze gebeurtenissen ons achtervolgen.
Ze zitten aan ons vastgelijmd omdat we er iets mee moeten doen.

.

Maar wat dan?
Ik heb al zo veel therapieën gehad.
Het gaat niet weg.
Het wordt alleen maar erger.
Alsof ik er nu zelf petroleum op gooi.

.

Wanneer iets indringends gebeurt,
blijft de gebeurtenis bij ons.
Alsof er daarna geen andere tijd meer bestaat.
We blijven emotioneel in dat moment.
We zullen een uitweg moeten vinden
om te kunnen begrijpen dat de tijd niet stil kan blijven staan.

.

Maar hoe?
Waar is deze uitweg?

.

Wat herinnert u zich het meest?

.

Het geluid van het vuur
en het schreeuwen van mijn vriendje.
In elke wind, zacht of hard,
schreeuwt hij nu.

.

Waar denkt u dat uw vriendje nu is?

.

Geen idee.
Voor mijn gevoel blijft hij in dat vuur.
Gaat zijn schreeuw, zijn vuur, zijn pijn oneindig door.

.

Waarom zou dat zo zijn?

.

Ik weet het niet.

.

Omdat u toen stopte met leven.
Uw gevoel raakte geblokkeerd
en vanaf dat moment stopte uw leven.
Uw herinnering.
Daar op dat meest pijnlijke moment.

.

.

Nu gaat het erom dat u de gebeurtenis verder leert gaan.
Hij houdt daar in werkelijkheid niet op.
Uw vriendje ging dood.

.

Ja.

.

Hij werd begraven?

.

Ja.

.

Waar denkt u dat het nu is?

.

Geen idee.

.

Denkt u dat het nog steeds brandt?

,

.

Ga in dialoog met uw vriendje.
Vraag waar hij is.

.

Hoe doe ik dat?

.

U stelt zich voor dat hij ergens is.
Waar weet u niet, maar ergens.

,

In de hemel?

.

Waar u wilt.

.

Ik stel me voor dat hij daar is.

.

Vraag hoe het nu met hem is.

.

Maar ik geloof niet in een hemel.
Ik geloof in niks.

.

U bent vrij in uw voorstelling.
Als u maar aan kunt nemen dat hij ergens is.

.

Daar geloof ik ook niet in.

.

Dus dat vuur is het laatste wat hij meemaakt?

.

Ja, dat geloof ik.

.

Maar u weet het niet.

.

Niemand weet het.

.

Waarom dan toch deze keuze?

.

Hoe bedoelt u?

.

De keuze dat hij branden blijft?
Dat u zich niets anders kunt voorstellen?

.

Dat is wat ik heb gezien.

.

Waarom klampt u zich daaraan vast?

.

Dat weet ik niet.

.

Maar u weet wel dat deze conservering uw leven negatief beïnvloedt.

.

Ja.

.

Waarom kwelt u zichzelf?
Wilt u zich op die manier straffen?

.

Ik deed niks!

.

Maar nu doet u weer niets!
U laat het op dezelfde manier onveranderd.
Waarom grijpt u nu niet in?

.

Ik weet niet hoe.

.

Dat heb ik u gezegd.
Ga in gedachten naar dat moment.
Wees daarna bij de begrafenis,
sta vervolgens bij het graf
en ga in dialoog met uw vriendje.
Vraag hem om hulp.
Vraag hem hoe u hieruit kunt komen.

.

Aan hem?

.

Wilt u er vanaf komen?

.

Ja.

.

Dan kom in beweging.
Verlaat het standpunt dat u nu inneemt
en durf uw vriendje te vragen hoe het nu met hem is.

.

Maar hij brandt!

.

Al het fysieke leven kenmerkt zich doordat het tijdelijk is.
Maak er geen oneindigheid van.
Uw vriendje brandt niet meer.
U brandt.
Doof uw vlammen van schaamte.
Daal af in het water van de verandering.
Verkoel uw gedachten
en verbreek de illusie dat wat toen gebeurde
nog steeds gaande is.
Word levend.
Laat uw dagen niet verteren door spijt.
Ga in dialoog met uw vriendje.
Durf te vragen.
Als u maar bereid bent te veranderen.
Als u maar inziet dat u zich kunt losmaken
zodra u daartoe besluit.
Alles hangt af van uw bereidheid verder te gaan.
Dat pijnlijke moment uit te stappen,
terug te keren naar uw actuele bestaan
dat zich ondertussen voltrekt.
Zie uw levensachterstand.
Zie uw koppigheid.
Maar weet ook:
het is en blijft aan u.
Blijft u in deze brand
of gaat u mee met de werkelijkheid die u wil bevrijden.

.

(c) Theije Twijnstra