Als kind ben ik jaren misbruikt.
Ik heb al veel verwerkt.
Alleen het schuldgevoel blijft.

.

Schuldig aan wat?

.

Dat ik het heb laten gebeuren.
Dat ik me niet geweerd heb.
Dat ik niets heb gedaan.

.

Kon u wat doen?

.

Ik had kunnen schreeuwen.
Of van me afslaan.
Of iets anders.
Maar ik stond het toe.
Daarover voel ik me schuldig.
Wat kan ik daaraan doen?

.

Welke last ondervindt u van dit schuldgevoel?
Is dit dagelijks?
Slaapt u er slecht van?
Hoe diep grijpt dat in?

.

Ik merk dat ik erdoor verhard.
Anderen die hetzelfde hebben meegemaakt,
trekken zich terug.
Ik niet.
Ik word steeds kwader.
Voortdurend heb ik de neiging iemand wat aan te doen.
Ze in ieder geval van me af te houden
voordat ze in mijn buurt kunnen komen.
Ik wil niet zo leven,
maar zo gaat het wel.
Alsof ik alsnog doe wat ik vroeger had moeten doen.

.

U bent boos op uzelf.

.

Dat zal, maar het voelt of ik op iedereen kwaad ben.
Ook op hen die het goed met me voorhebben, die van me houden.

.

Zo ontstaat nieuwe schuld die bij de oude wordt gestapeld.
Allemaal op de grote hoop.
Zo blijft u zichzelf straffen.

.

Dat weet ik.

.

Er is maar één uitweg.

.

En dat is?

.

Dat u vanaf nu een besluit neemt zich te gedragen naar uzelf.
Niet naar uw verleden,
niet naar de schuld,
maar naar uzelf.

.

Ik bén mijn verleden.

.

Maar u bent niet uw schuldgevoel.
Zolang u zichzelf verkleint tot deze gebeurtenis
houdt u uw schuldgevoel vast.
Maar u bent zo veel meer dan deze gebeurtenis,
dan uw schuldgevoel.
Bevrijd uzelf door u te richten op uw levende identiteit.

.

Levende identiteit?

.

Ja, de identiteit waarmee u keuzen maakt.
Nu kiest u doorlopend voor uw schuldgevoel.
Verleg deze keuze naar de keuze voor uw volledige zelf.
Laat u niet kiezen door wat er gebeurd is
maar kies zelf vanuit uw vermogen uw leven steeds opnieuw vorm te geven.
Dan maakt u gebruik van uw levende identiteit.

.

Maar ik voel me schuldig!
Ik ben kwaad.
Ik wil anderen pijn doen.
Dát is mijn levende identiteit!

.

Nee, dat is uw oude, ingegraven identiteit.
U blijft steken in uw verleden
en kiest elke dag opnieuw voor uw schuldgevoel,
voor wat er gebeurd is.
Voor uw woede,
voor het behoud van wat er is gebeurd.
U maakt zichzelf ongelukkig
terwijl u zo veel meer bent
dan dat wat u is overkomen.
Wanneer u vanuit dit meer leert kiezen,
zult u uw schuldgevoel leren verminderen.

.

Moet ik dan alles ontkennen wat er gebeurd is?

.

Nee, maar u moet het ook niet als de enige wekelijkheid zien die er overblijft.
U leeft, er zijn mensen die om u geven,
er is ondertussen verwerkt,
veel gebeurd,
dat alles is ook uw werkelijkheid,
uw leven en daarmee uw identiteit.
Alle veranderingen die in uw leven hebben plaatsgevonden,
getuigen van uw vermogen tot groei.
Gebruik dit vermogen nu actief en elke dag
om uw verleden in verhouding te brengen met uw mogelijkheden,
met uw werkelijkheid.
Dan zult u in staat zijn vanuit deze levende groei
op een nieuwe en meer opbouwende manier
uw schuldgevoel te leren omzetten in een actieve verandering,
in een actieve en positieve vervulling van uzelf.
En daarmee zult u dan deze oude schuld
in uw nieuwe werkelijkheid de plaats kunnen geven
die u niet langer meer zal ketenen en beheersen.

.

(c) Theije Twijnstra