Een aantal jaren geleden is kanker bij mij geconstateerd.
Het bleek al behoorlijk uitgezaaid.
Afgezien van het medische traject
probeer ik vooral de betekenis van dit gegeven in mijn leven te begrijpen.
Waarom moet ik dit meemaken?

.

En?

.

Ik ben nog niet veel verder gekomen.
Ik begrijp dat ik iets in mijn leven moet wijzigen.
Maar wat dat is, weet ik niet.
Ik leefde vooral voor mezelf
maar wil nu ook anderen helpen die hetzelfde doormaken als ik.

.

Is die wijziging niet genoeg?

.

Blijkbaar, want anders zou me het niet zo bezighouden.
Dan zou ik er heel anders mee bezig zijn dan nu.
Maar dat doe ik wel.
Ik zie iets over het hoofd.
Maar wat?

.

Hoe help je mensen?

..

Door hen te vertellen wat de mogelijkheden zijn,
waar je op moet letten in het ziekenhuis,
gesprekken met dokters, medicijngebruik,
alternatieve mogelijkheden, dat soort dingen.
En natuurlijk door ze aan te moedigen positief te blijven.
Niet de moed op te geven.

.

Werkt het?

.

Bij de een beter dan bij de ander.
Maar de voldoening blijft uit.
Alsof er nog iets meer moet zijn.
Ik heb het gevoel dat ik nog iets oversla.

.

Ben je bang dood te gaan?

.

Nee, helemaal niet.
Alleen, ik ga niet dood.
Ik ga dit redden.

.

Hoe weet je dat?

.

Dat voel ik.

.

Dus er is geen probleem?

.

Nee, eigenlijk niet.
Het is niet altijd even gemakkelijk.
De pijn is soms niet te verdragen, maar het lukt.

.

Weet je zeker dat je niet angstig bent?

.

Soms.

.

Waar ben je dan bang voor?

.

Dat ik het toch niet haal.

.

Ondanks al je inzet en hulp aan anderen?

.

Ja ondanks dat.
Het is een soort monster dat met één oog open op de loer ligt.
Ik krijg dat andere oog maar niet dicht.

.

Je vertrouwt het nog niet helemaal?

.

Blijkbaar.

.

De vraag is: hoe kun je dieper leren vertrouwen dat het juiste gebeurt?

.

Ja, hoe leer ik dat?

.

Vertrouwen ontstaat door overgave.
Aan wie of wat geef jij je over?

.

Ik ben niet religieus.
Ik geef me over aan mijn levenswil.

.

Leer je aan iets diepers over te geven.

.

Aan wat dan?

.

Aan de werkelijkheid.
Hoe die ook is.

.

Dat kan ik niet.
Ik vecht tegen de ziekte.

.

Probeer het op een betere manier:
word een verstaander van jezelf.

.

Hoe?

.

Mensen die vechten willen winnen.
Richt je niet op winnen.
Richt je op weten.

.

Hoe dan?

.

Kom erachter waarom je vecht.

.

Omdat ik niet dood wil.

.

Wat denk je, is vechten de manier om niet dood te gaan?
Of is weten de manier om erachter te komen wat je werkelijk wilt?

.

Ik wil niet dood!

.

Zolang dat je drijfveer is,
vecht je tegen deze angst.
Verlaat de angst.
Deze brengt je naar de eenzijdigheid.
Of je doodgaat of niet,
maak het niet belangrijk.
Maak wat je ontdekt belangrijk.

.

Maar ik wil niet dood!

.

Je bent al dood door de volharding
waarmee je weigert jezelf te onderzoeken.
Breng jezelf tot leven
door wat zich in je leven als vorm
en in je gevoel als betekenis wordt aangereikt.
Beziel jezelf door ongewone vragen te stellen.
Door te willen weten wie je bent,
wat jouw leven voorstelt,
waarom je hier bent.
En alle antwoorden die je vindt
laat je weer achter omdat je voelt
dat er meer is om te weten.
Te achterhalen.
Hou niet op te onderzoeken
wat er zich in jouw bestaan afspeelt,
in jouw gevoel wordt aangeraakt.
Gebruik deze bijzondere levensperiode
om daar te komen waar je zonder je ziekte
niet had kunnen komen.
Gebruik je ziekte, je pijn, je beperkingen,
je onzekerheden, je angsten, je twijfel,
je strijd, je eenzaamheid, je misverstanden,
gebruik dit alles om dat wonderlijke,
onbegrijpelijke en ondeelbare in jou te leren kennen.
Niets is genezender dan te willen weten wat werkelijk is.
Voor jou.
Alleen voor jou.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Gesprek (14) Overgave”

  1. lia :

    Wat een bemoediging en een troost spreekt hier uit!

Laat een reactie achter