Ik worstel met een probleem waar ik maar niet uitkom.
Er is net zo veel voor als tegen op te merken
en met wie ik er ook over spreek,
het blijft onopgelost.
Mag ik het voorleggen?

.

Ga uw gang.

.

Al jaren bezoek ik mijn vrouw in het verpleeghuis.
Ze is al een tijdje zo ver dat ze me niet meer herkent.
De ziekte heeft haar gekaapt.
Ze is nu zelfs onaardig tegen me
en tegen vreemden heel vriendschappelijk.
Toch blijf ik haar bezoeken.
Maar er groeit een afkeer in me.
Dat vind ik verschrikkelijk.
Ik wil het niet.
Is zij nog degene waar ik al die tijd van gehouden heb
of is deze weggegaan en is er een vreemde in haar gekomen?
Ik kom er niet uit.
Soms is er even een glimp van herkenning
en dan vergeet ik alle andere momenten.
Ondertussen neemt de onzekerheid toe.
Het gemis aan aanspraak met een ander breekt op.
Soms zie ik een andere vrouw
die in een vergelijkbare situatie verkeert.
We praten met elkaar.
We voelen ook dat er meer dan vriendschap gloeit.
Toch wil ik er niet aan.
Ik voel dat als verraad tegenover mijn vrouw.
Maar in een eenzame, vervreemdende periode
klinken de stemmen van anderen luider:
‘denk ook aan jezelf.
Het is geen verraad,
het is ook een deel van jouw leven.’
Dit is het dilemma waarmee ik worstel.
Zodra ik over de mogelijkheid nadenk een nieuwe relatie te beginnen,
duikt het gezicht van mijn vrouw overal op.
Alsof deze beelden me zeggen: ‘je laat me in de steek.
Nu je je moet bewijzen laat je het afweten.’
Om daarna de eenzaamheid weer dieper te beleven.
Welke raad heeft u voor een oude, verwarde ma
n?

.

In de liefde die u voor uw partner heeft opgebouwd
bevindt zich de draagkracht van uw keuze.
Hoe dieper deze tijd die u met haar heeft doorgebracht, is geweest,
hoe sterker de band blijft,
ook al is uw relatie veranderd.
Verdiep uw keuze haar te bezoeken
en richt u hierbij op het innerlijk van uw vrouw
dat ingesloten ligt in deze stoornis.
Ga voorbij aan de uiterlijke situatie,
beleef de innerlijke relatie die u en alleen u kunt ervaren.
Zo zult u zich naar een vrijheid in beleven brengen.
Vanuit deze vrijheid zult u tot een werkelijke keuze komen.
Wanneer u ten volle heeft liefgehad,
heeft u ten volle uw samenreis beleefd.
Het is vanuit deze volledigheid dat u daarna vrij zult zijn
omdat u uw liefde heeft recht gedaan.
Het is vanuit deze afgeronde vrijheid
dat u zult weten wat bij u hoort en wat niet.
Wat een ander daarvan ook zal vinden.

.

(c) Theije Twijnstra