De wetten van het leven
lopen als fijne zenuwen door het bestaan.
Hoe beter men zichzelf wil kennen
hoe meer men deze fijn geaderde zenuwbanen
zal leren opmerken en daarna ernaar leren handelen.

.

Voorbeeld: een echtpaar doet samen een werk.
Hij doet het zware werk zoals tillen en bukken,
zij het ondersteunende werk zoals vasthouden en aangeven.
Een alledaags gebeuren.
Na verloop van tijd is het werk gedaan.
Het verliep moeilijker en zwaarder dan gedacht.
Hij heeft 80% van de aanwezige energie verbruikt,
zij 20%.
Zij zegt: laten we dat andere ook nog even doen.
Dan zijn we klaar.
Ze ziet en weet wel dat hij meer arbeid heeft verricht
maar voelt het zelf heel anders
omdat ze veel minder energie heeft verbruikt.
Het is geen kwaadwillendheid van haar
maar een te gering verplaatsen in de ander.
Hij voelt dat hij moe is en geen energie meer heeft dit nog eens te doen.
Hij moet kiezen:
haar tevreden stellen of naar zichzelf luisteren,
in dit geval naar zijn energievoorraad.
Wanneer zij aanhoudt
dat ze het af moeten maken
en hij is te weinig opmerkzaam van zijn eigen energie
maar wel gericht om het haar naar de zin te maken,
dan zal hij alsnog overstag gaan
en doen wat zij graag wil.
Als hij het af heeft,
is hij gesloopt
en zij heeft ook daarna nog genoeg energie over.
Dankzij de fijne zenuwbanen merkt hij op
dat zij geen moeite deed hem te steunen
om de juiste beslissing te maken.
Ze had moeten opmerken:
heb je nog wel genoeg energie over?
Want ik heb alleen maar vastgehouden en aangereikt,
maar jij deed al het zware en moeilijke werk.
Maar nog beter is het als hij dit zelf opmerkt en het haar vertelt.
Wanneer ze het begrijpt is alles in orde.
Wanneer ze het niet begrijpt
omdat ze alleen gericht is op het afmaken van het werk,
dan zal hij nog steviger in zijn besluit moeten zijn
en nog duidelijker in zijn woorden.

.

Vaak echter gebeuren deze fijn geaderde zenuwaanrakingen onopgemerkt.
Het is hier waar de eerste scheurtjes in een relatie ontstaan.
Deze scheurtjes zijn even fijn van structuur als de adertjes van de zenuwbanen.
Maar wanneer dit een terugkerend patroon wordt
en de rolverdeling zich vaster en vaster maakt binnen deze relatie,
dan zullen ook de scheurtjes in scheuren overgaan.
En daarna in barsten, brokstukken, ineenstorting.
De fijne adertjes van de levenszenuwen
dienen om ons de wetten te laten ervaren.

.
Wie de wetten leert kennen,
wordt intelligent.
Wie de wetten weigert te kennen,
komt in strijd.
Intelligent is hij die elke dag de levenswetten
in een nog fijnere structuur wil leren opmerken.
Ongelukkiger wordt hij
die zich naar de wensen van anderen voegt
zonder rekening te houden met de wetten
die door zijn levensweg als de meest subtiele wegwijzers zijn aangebracht.

.

(c) Theije Twijnstra