Het dagelijks huishouden bestaat uit veel onderhoud
dat door gebruik, onverschilligheid of verwaarlozing ontstaat.
Opruimen, schoonmaken, herstellen, vernieuwen,
het is de praktijk van elk huishouden.
Veel klusjes worden met tegenzin gedaan.
De gemakscommercie speelt graag in
op deze weerstand door nog slimmere,
snellere of handiger spullen aan te bieden.
Eenvoudiger wordt het dan niet.
Wel onoverzichtelijker doordat je weer meer spullen om je heen hebt
die een plaats behoeven,
onderhoud vragen,
een levensduur hebben die altijd op het verkeerde moment ten einde loopt.

.

Daarom de vraag:
waarom wordt het huishouden als zo vervelend ervaren
terwijl het een terugkerend gegeven is
waar je niet onderuit kunt?
Is deze onontkoombaarheid het probleem?
Maar eten en drinken komen ook steeds weer terug
en daar hebben velen minder moeite mee.

.

De oorzaak van deze weerstand tegen het huishouden
ligt in de wijze waarop de meeste klusjes worden uitgevoerd:
met grote tegenzin.
Velen doen het huishouden omdat het moet,
willen er zo snel mogelijk vanaf zijn
om daarna iets leukers te kunnen doen.
Wie elke keer met afkeer werkt,
is blij als hij er vanaf is
en herinnert zich de weerstand van de vorige keer
als hij er weer aan moet beginnen.
Deze bouwt hij immers zelf per keer op?

.

De kern van het probleem
ligt in de wijze waarop een klusje wordt gedaan.
Daarom een eenvoudige raad:
werk in kleine stukjes.
Doe niet te veel
want dan kweek je afkeer voor het werk aan.
Doe een klein stukje per keer,
spreek te voren met jezelf af
welk stukje je gaat aanpakken.
Werk dan met al je aandacht.
Doe het rustig, zorgvuldig en geniet van de verandering die je teweegbrengt.

.

Wanneer het klaar is,
heb je nog voldoende energie
om het werkje in alle rust af te ronden
en je alvast te verheugen op de volgende keer
als je met het volgende stukje zult beginnen.
Je maakt iets immers mooier?
Schoner? Opgeruimder?

.

Wanneer je na dit klusje
een korte pauze neemt,
begin je aan het volgende klusje
dat je op dezelfde wijze benadert.
Wissel het werk voortdurend af,
dus bijvoorbeeld van de ramen naar de tuin,
of naar de zolder, enzovoort.
Dan geef je jezelf alle gelegenheid
elk klusje als iets geheel zelfstandigs te beleven.

.

De volgende dag of wanneer ook,
ga je weer verder met het eerste klusje van de vorige dag.
En zo verder.
Alle kleine stukjes worden zo stelselmatig veranderd
in een aangenaam huis of een plezierige tuin.
Maar het allerbelangrijkste:
je begint plezier te beleven bij wat je doet.
Elke verplichting of noodzakelijkheid
laat plezier en energie weglekken.
Elke kleine overwinning op je dagelijkse bestaan geeft je energie,
blije herinneringen en een kalme natuur
die zich als een aangenaam klimaat om je heen zal verspreiden.

.

(c) Theije Twijnstra