Veel mensen vinden het moeilijk los te komen van sociale media.
Ze willen wel,
maar merken dat het blijft trekken.
Alsof er iets uit hun bestaan wordt genomen,
een leegte zich zal aandienen
als ze zich er echt van zouden bevrijden.

.

Ondertussen merken ze ook
dat het verbonden zijn ermee onrustig maakt,
tijd afneemt, haastig en weinig geconcentreerd maakt.
Geïrriteerd ook als het niet snel genoeg gaat
of als er een tegenslag is
waar geen rekening mee werd gehouden.

.

Hoewel velen ook op allerlei manieren,
zowel ernstig als humoristisch,
hebben uitgelegd hoe er met de persoonlijke gegevens veel geld wordt verdiend,
de commercie iedereen nog beter kan manipuleren,
blijft men eraan vastzitten.
Alsof het kleeft.
Wat is deze kleefstof?
Waardoor is het zo moeilijk om los te komen van facebook en andere netwerken?
Dat je wordt bedrogen of misbruikt, maakt allang geen indruk meer.
Dat weet iedereen al en bovendien:
‘Wat doe je eraan?
Het blijft toch doorgaan, ook zonder mij.’
Deze fatalistische houding is wijdverspreid.
Er is blijkbaar meer nodig
om iemand van deze manipulatieve invloeden vrij te maken.

.

Sociale media zijn eigenlijk een soort commerciële sekte geworden.
Een geheimzinnige bedwelming die je vasthoudt
omdat je in de belofte gelooft.
Welke belofte is dit dan?

.

Wanneer mensen zo met hun sociale media bezig zijn,
laat dit een grote eenzaamheid zien.
Dit zijn mensen die hopen, verlangen,
geloven dat ze heel bijzonder zijn of zullen worden.
Met elke schermaanraking verlangen ze
dat er tegen hen gezegd zal worden:
‘jij bent heel waardevol!
Wat zie je er fantastisch uit!
Wat ben jij slim!
De wereld heeft mensen zoals jij nodig!’

.

En iedereen geeft elkaar complimenten
omdat ze deze zelf graag terug willen krijgen.
‘Ik aai jou, nu moet je ook terug aaien hoor!’
Dit veroorzaakt een wereld met hunkerende mensen,
eenzaam, een beetje zielig,
kijkend naar het schermpje of er nog een waardering te scoren valt.
Hongerend naar een beetje aandacht
schuimen ze het internet af
en hopen dat het vandaag zal gebeuren.
Dat ene wonder waarop ze al zolang wachten.
Die ene bevrijding die misschien bij de volgende schermaanraking tevoorschijn zal komen.

.

Het is deze wat sneue achtergrond
die velen aan sociale netwerken gekluisterd houden.
Ze behoren tot de aandachtssekte.
Het gaat niet om privacy.
Het gaat niet om misbruik
of verhandeling van jouw gegevens.
Nee, het gaat om een beetje aandacht,
van wie dan ook,
al is het van een logaritme,
beter een compliment van wiskundige berekening
dan niet opgemerkt worden.

.

Dat is de lege werkelijkheid
die velen in een vacuüm van zelf gekozen gevangenschap houdt.

,

(c) Theije Twijnstra