Wie te veel doet, veroorzaakt boosheid.
Elke keer dat er te lang wordt doorgewerkt
terwijl de energie ervoor ontbrak,
het plezier allang naar huis was afgereisd,
elke keer wordt boosheid in het innerlijk gewekt.
Elke keer wanneer iets door de vingers wordt gezien
omdat je niet op ‘alle slakken zout kunt leggen’
spaar je boosheid op.
Elke keer als je denkt:
‘ik hou m’n mond maar, het heeft toch geen zin,’
verzamel je een beetje woede.

.

Zo kan een ogenschijnlijk vriendelijk en kalm persoon
lange tijd kleine beetjes boosheid in zich opbouwen
zonder te beseffen dat in het innerlijk een bom wordt samengesteld.
Tot die ene aanleiding deze frustratiegranaat tot ontploffing brengt
en de woede er zo onhandig, overdadig, vervormd en grimmig uitkomt
dat elke vorm van redelijkheid uit dezelfde  persoon lijkt te zijn verdwenen.

‘.

Het sluipende proces van woede-opbouw
kan onderbroken worden door te beginnen met een eenvoudige oefening.
Deze oefening leert je op je energie te letten.
Wanneer je iets aan het doen bent,
bijvoorbeeld thuis,
je werkt aan een klusje,
in de tuin,
op zolder,
dan bestaat deze oefening eruit
dat je ophoudt zodra je voelt dat je energie afneemt.
Je kunt dus nog wel zin hebben om door te gaan,
maar de noodzakelijke scherpte in aandacht voel je verminderen.
Zodra je deze vermindering merkt,
rondt je de klus af en gaat iets anders doen.

.

Velen zijn gewend door te gaan na dit punt.
Ze denken: ‘nog even en dan is het klaar.’
Maar deze gedachte komt voort uit een patroon van gedragingen
waarin opvoeding, algemene verwachtingen, invloed van anderen,
een grote rol speelt
en die er tegelijkertijd voor zorgt
dat je niet meer in je eigen energie verblijft.
Je wilt vooral voldoen aan het beeld
dat je aan anderen wilt laten zien.
Een beeld van iemand ‘die de dingen afmaakt’.
Iemand die doorgaat,
iemand die geen doetje is, enz.
Allemaal ideeën en vaste patronen
die niets met je eigen energie van doen hebben,
maar alles met hoe een gemiddeld mens vindt
dat hij zich behoort te gedragen.
Daarom gaan velen op ditzelfde punt door.
Ze gaan aan het eigen energiesignaal voorbij.

.

Het is door de geforceerde energie
die dan wordt aangesproken
dat je woede opbouwt.

.

De keuze om goed te luisteren naar je energie,
daarover gaat deze oefening.
Het is jouw werkelijkheid, een energieniveau
waar jij alleen verantwoordelijk voor bent
en waar jij alleen de positieve of negatieve gevolgen van ondervindt.

.

Woede ontstaat doordat jouw persoonlijke energie wordt genegeerd.
Deze verkwansel je voor ideeën die met fatsoen,
verplichting, schuldgevoel of ijdelheid te maken hebben.
Maar niet met jou.

.

Wie zijn innerlijke gevoelsenergie
die tot uiting komt via de kwaliteit van je aandacht,
serieus ter harte neemt,
keer op keer,
leert de verbinding met zijn eigen werkelijkheid te herstellen.
Hij zal nadat hij dit principe heeft leren toepassen
en er de effecten van ondervindt,
gemotiveerd zijn de meer complexe patronen te doorbreken
die in samenhang met anderen zijn ontstaan.

.

Woede is het gevolg van vele keren niet geluisterd te hebben naar jezelf.
Elke boosheid wordt dan ook een uiting van onmacht
die vooral de omgang met je eigen verleden blootlegt.

.

(c) Theije Twijnstra