Jaarlijks vinden er op 4 mei dodenherdenkingen plaats.
De reden die steeds genoemd wordt:
‘Opdat we de helden, de slachtoffers
en alle anderen die toen zijn omgekomen,
niet zullen vergeten.’
Dus eigenlijk wordt hier gezegd:
‘Als we niet zouden herdenken,
is de kans heel groot dat we ze onmiddellijk zouden vergeten.
Met deze herdenking lukt het ons tenminste nog twee minuten aan hen te denken.’
Is het niet veel zinvoller om je af te vragen
waarom we deze mensen zo snel vergeten?
Waarom al die herdenkingen geen enkele invloed hebben op ons bewustzijn?
Het moorden gaat toch gewoon door?
Nieuwe oorlogen worden immers elke dag voorbereid?

.

Uit: Blijmoed.
(c) Theije Twijnstra