Tegenstellingen lossen in elkaar op
want het zijn niet meer de uiteinden waartussen men leeft,
maar het centrum dat men is.
Vergelijkingen houden op te bestaan,
want men kan het niets of het alles
niet met iets anders vergelijken.
Het verzamelen van deze momenten doet de dimensies verflauwen,
want hoeveel dimensies heeft één punt: één of ontelbaar?
Het verzamelen van het midden,
het nu en het altijd,
het niets en het alles
geeft de mens de mogelijkheid de werkelijkheid in al zijn onmogelijkheid te beleven.
Steeds meer en steeds vaker
zal het verzamelen van het midden
op het loslaten van de verwachtingen volgen.

.

Uit: Het Plan.
(c) Theije Twijnstra