Het is opvallend hoe snel iemand in onbekendheid oplost zodra deze is overleden.
Dit geldt niet voor de direct betrokkenen
maar ten aanzien van het maatschappelijke bestaan.
Beroep, bekendheid, het werk dat is gedaan,
het lost op in een grote anonimiteit.
Op de vraag wie Harry Mulisch is
wordt door velen al het antwoord gegeven dat ‘ze geen idee hebben’.
Deze snelle verdwijning van een leven
staat haaks op de opwinding die velen voelen als het om hun carrière gaat, status en imago.
Vele jaren gaan voorbij aan studie,
talloze besprekingen, eindeloze reizen in vliegtuigen, onpersoonlijke hotelkamers,
of werk mee naar huis terwijl het gezin beneden een partner en een ouder mist.

.

Geld, aanzien, bezit,
ze trekken velen in een bestaan
dat hen op een zeker moment zo te pakken heeft
dat er geen uitweg meer lijkt te zijn,
alleen nog ‘een zo goed mogelijk uitzitten van de reis’.

.

Al deze energie,
al deze keuzen,
al die seizoenen,
ze verdwijnen bijna meteen nadat iemand is overleden.
Weg maatschappelijk belang,
weg belangstelling,
weg netwerk,
weg lintjes (die moet je letterlijk meteen inleveren),
al wat tijdens het leven zo belangrijk werd gevonden
en wat vanaf de opvoeding tot en met het pensioen wordt aanbevolen
en als zo noodzakelijk werd beleefd, verdampt.
Wat rest is een overlijdensadvertentie
waarin iemands enthousiaste collegiale houding
en gedegen taakopvatting waarvan de laatste 10 jaar als hoofd van de boekhoudafdeling,
nog één keer (en meestal was dat ook de enige keer) wordt gememoreerd.

.

Een beetje sneu zijn deze advertenties.
Niet omdat deze persoon is gegaan,
maar omdat hij er zo weinig is geweest.

.

Daarom voor wie het voelt:
zorg dat als je gaat
je met meer inhoud gaat
dan toen je kwam.
Laat je innerlijk zijn toegenomen met vriendelijkheid,
gevoelskennis, eigenheid, ruimte.
Laat als je gaat
geen lege carrière achter,
geen maatschappelijke etalage die vanaf het moment dat je in de kist ligt,
wordt leeggemaakt omdat de volgende al dringt
zijn maatschappelijke presentatie ‘in de markt te zetten’.

.

Wees iemand die er was toen hij er was,
zodat hij zal zijn als hij er niet meer is.
Omdat kinderstemmen erover vertellen,
de bomen, de wind, de geuren van zee,
de stilte van een huidwarme avond.
Overal zal deze gegane dan zijn,
behalve daar waar het grote vergeten
al het overbodige heeft meegenomen.

.

(c) Theije Twijnstra

Eén Reactie op “Helderdenken (44) Weg alles wat je zo belangrijk vindt”

  1. Nancy :

    Wauw! Wat ontzettend mooi weer Theije….
    Dankje.