De afstand tussen het materiële perspectief
en het niet materiële perspectief
wordt voor mij per dag groter.
Daardoor leef ik in twee werelden.

.

De ene wereld wil mij bijvoorbeeld iets laten geloven.
De andere wereld wil mij iets laten ontdekken.
De wereld die me wil laten geloven,
komt met aanbevelingen.
Deze aanbevelingen hebben de vorm van een opgewonden stem.
Deze opgewonden stem vertelt hoe geweldig de materie is.
Of dit nu eten is, gemak of een vorm van controle,
de stem is opgewonden over wat hij daarover te vertellen heeft.
De ogen stralen,
maar dit ‘enthousiasme’ is het resultaat van veel oefening en opgeroepen wilskracht.
De woorden volgen elkaar moeiteloos op,
maar ook dit is ingestudeerd.
Al deze voorbereidingen hebben deze ’spontaniteit’ voortgebracht.
Het product dat aangeprezen wordt
staat er glanzend en met vele succesverhalen omgeven bij.

.

De wereld van het niet materiële perspectief ziet dit tafereel anders.
Deze ziet iemand die heel erg zijn best doet eerlijk en echt over te komen.
Maar het is duidelijk dat het alleen buitenkant is.
De binnenkant van dezelfde persoon heeft iets verdrietigs,
iets eenzaams en onzekers.
‘Je moet wat doen voor de kost,’ zeggen deze ogen.
‘Het is niet mijn droom om hier te staan,
maar ik moet ook mijn rekeningen betalen.’

.

Ook het product heeft iets treurigs.
Want wat als deze enthousiaste persoon doorzien wordt
en alleen het product nog overblijft?
Wat staat er dan nog?
Het krijgt meteen iets zieligs zonder de ondersteuning van de verkoper.

.

Twee werelden die steeds verder uit elkaar gaan.
Over een jaar ligt datzelfde product bij het oud vuil.
De enthousiaste presentator ligt in scheiding.
Maar de niet materiële wereld ziet iets anders:
het product glom weliswaar maar was al oud door overbodigheid.
De presentator was al gescheiden van zichzelf
en beleeft nu alleen een andere fase daarvan
in de vorm van de scheiding van zijn partner.

.

Het materiële perspectief denkt zich in het moment
maar leeft al in het eigen verleden.
Het niet materiële perspectief leeft in de verandering
en heeft geen vorm, tijd of plaats als oriëntatie voor zichzelf meer nodig.

.

(c) Theije Twijnstra