Veel mensen zeggen niet bang voor de dood te zijn.
‘Want er is toch niks’.
Tegelijk doen ze alle moeite in leven te blijven
als hun bestaan door ziekte wordt ondermijnd.
Deze tegenstelling maakt duidelijk
hoe slecht velen zichzelf kennen.
.

De dood als stadium heeft verschillende vormen.
Wie nog aan de aarde gebonden is,
zal in het onbewuste terechtkomen.
Een comateuze toestand die het mogelijk maakt
om bij een conceptie aangetrokken te kunnen worden.

.

Dicht bij de aarde verblijven vele comateuze zielen.
Ze rusten uit,
zijn zich van niets bewust
en worden na verloop van tijd,
vaak na honderden jaren,
weer aangetrokken door een mensenpaar.

.

Wie vrij is van de aardse cyclus
komt terecht in de sfeer die hij innerlijk heeft opgebouwd.
Velen komen in het schemerland.
Een grauwe afstemming die bevolkt wordt door de massamens.
Hij of zij die niet echt slecht waren
maar een leven hebben geleid
waarin ze zich alleen bekommerden
over wat voor henzelf van belang was
waardoor er weinig ruimte voor anderen overbleef.
Het zijn de egoïstische, jaloerse, benepene, kleinzielige,
roddelende, sensatiebeluste mensen die erin terechtkomen.
Deze sfeer heeft nog geen kleur,
alles is grijs, als een herfstige namiddag.
Mensen die daar zijn weten niet dat ze gestorven zijn.
Ze beleven alles nog heel aards,
maar vinden veel dingen wel erg vreemd.
Ze verkeren in verwarring, wanhoop, kwaadheid, achterdocht, zelfmedelijden.

.

Wie verder is gekomen qua innerlijke ruimte
zal ook in een betere sfeer terechtkomen.
Zij hebben dit verdiend omdat ze ook in moeilijke aardse omstandigheden
trouw bleven aan hun innerlijke onafhankelijkheid.
Jozef Rulof heeft hierover uitvoerig verslag gedaan in zijn boek:
Een blik in het hiernamaals.

.

De dood leer je alleen kennen als je jezelf leert kennen.
Dood is alles wat je wilt behouden,
leven is alles wat je durft achter te laten.
Wie werkelijk geen angst voor de dood heeft,
bereidt zich voor op het leven na dit leven.
Deze voorbereiding laat zich zien in een kalme aanvaarding,
een aandachtig beleven van de laatste dagen.
Want wie op weg is naar de dood
is op weg naar een andere vormgeving
van waar hij nu al is.
Eigenlijk ben je dan op weg naar een dieper deel van jezelf.

.

(c) Theije Twijnstra