Verlangen lijkt een normaal, alledaags gegeven.
Verlangen is vaak noodzakelijk om tot iets te komen.
Verlangen naar werk, een relatie,
het is dan een soort ‘motor’ om er aan te kunnen beginnen
of je er op voor te bereiden.
.

Veel verlangen komt echter voort uit een ongemakkelijkheid,
een ontevredenheid.
Via het verlangen wordt gehoopt dit ongemakkelijke te kunnen oplossen.
Verlangen uit onvrede werpt echter slechte vruchten af.
Ze lijken aan de buitenkant mooi en veelbelovend,
maar als je er in bijt, blijken ze voos,
bitter of zelfs bevolkt te zijn.
Teleurstelling en afkeer,
verbittering en het gevoel onrechtvaardig behandeld te worden zijn het gevolg.

.

Waarom werken vele verlangens op deze manier uit?
Wat is dit verlangen?
Verlangen op deze manier is een soort sluipweg kiezen
om de file en de echte weg te kunnen te vermijden.
Met deze sluipweg hoopt men sneller en gemakkelijker bij het doel te komen.

.

Wat is dan wél de goede weg om met je onvrede om te gaan?
Door het hele traject af te gaan, hoe langzaam, moeizaam en verwarrend dit ook is.
De onvrede die je wilt oplossen heeft haar eigen ontstaansgeschiedenis.
Ook deze voorafgaande gebeurtenissen
zijn niet via korte sluipwegen tot stand gekomen
maar door dag na dag keuzen te maken
die door je verlangens van toen zijn voortgestuwd.
De bevrijding van de uitkomst van al die onbewuste keuzen
vraagt dezelfde duur maar nu in bewuste keuzen uitgevoerd.
Alleen door vanaf deze onvrede dag na dag met aandacht je keuzen te maken,
zul je in staat zijn van je actuele onvrede vrij te komen.

.

Je neemt de actualiteit zoals die nu is als uitgangspunt
en kijkt per dag waartoe je in staat bent om te veranderen.
Soms zul je een dag moeten overslaan,
de andere dag zul je meer vorderingen kunnen maken,
het belangrijkste is de keuze die voorbij alle dagelijkse keuzen gaat:
ik ga door want ik wil mezelf naar een ander niveau van onafhankelijkheid brengen.
Wat ik vandaag aan onvrede beleef,
zal ik moeten leren accepteren als dat wat ik zelf heb veroorzaakt.
Wat ik vandaag vanuit die aanvaarding toch in kalme kracht kan omzetten,
geeft me een bodem die me ook morgen van dienst zal zijn.

.

(c) Theije Twijnstra