Wanneer je krampachtig alles onder controle probeert te houden,
zal dit je niet lukken.
De reden hiervan is dat het ook niet de bedoeling is
dat je alles met je dagbewustzijn of je maatschappelijke denkvermogen
zou moeten kunnen beheersen.
Daarvoor is het leven te groot en te gelaagd.

.

Wie dit echter toch wil,
leeft boven zijn werkelijke vermogens.
Ons dagelijkse denken heeft een beperkte radius.
Ons gevoelsleven is veel ruimer en grootser van bereik, inzicht en gewetenheid.
Wie alleen met zijn materialistische denken
zijn leven wil stroomlijnen
zal recht op vele ontgoochelingen afgaan.
De bedoeling is namelijk dat je juist samen met je gevoelsleven en je denkvermogen
tot een levensopstelling komt die ruimte biedt voor een veel vollediger benadering.

.

Soms weet je het niet.
Schieten bestaande oplossingspatronen tekort,
hebben adviezen van anderen geen raakvlakken met jou.
Je kunt je dan reddeloos voelen
maar om op die momenten over te gaan op de eenvoudige berusting
is een teken van hogere levenskunst.
Je laat het gebeuren betijen.
Alle tumult en levensonrust laat je naar beneden dwarrelen als sneeuwvlokken.
Je neemt de tijd om het gebeurde tot je te laten doordringen.
Je zult op een zeker moment een idee krijgen.
Een mogelijkheid om het aan te pakken,
een plan waardoor je stap voor stap de situatie kunt herstellen.

.

Het is op die momenten
waarop je gevoelsleven je kan bereiken,
je raad en ideeën aanreikt,
je bovendien de achterliggende redenen laat inzien.

.

Je zult een andere kijk op dezelfde situatie krijgen,
maar vooral zul je weer beter hebben begrepen:
ik kan denken wat ik wil,
maar ik kan alleen voelen wie ik ben
en wat ik werkelijk kan.
Denken is mooi,
voelen is overweldigend.
Samen geven ze je een instrument om je leven in goede banen te leiden.

.

(c) Theije Twijnstra